محمد صادق کوشکی، استاد دانشگاه تهران در گفتگو با انصاف نیوز درباره امکان پیشبرد همزمان دیپلماسی و دفاع گفت: در شرایطی که جنگ از سوی این دو طرف تحمیل شده و مسیر گفتوگو عملاً بسته است، مذاکره نمیتواند راه پایان جنگ باشد او همچنین رای ممتنع چین و روسیه به قطعنامه اخیر شورای امنیت درباره جنگ را ناشی از ملاحظات و منافع ملی این کشورها دانست.
استاد مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران گفت: باید توجه داشت که در این جنگ، ایران مورد تهاجم اسرائیل و آمریکا قرار گرفته است و با اسرائیل اساساً امکان مذاکره وجود ندارد، زیرا جمهوری اسلامی ایران این رژیم را نامشروع میداند. از سوی دیگر، با آمریکا نیز در حالی که مذاکرات در جریان بود، همان طرفی که در حال گفتوگو با ما بود جنگ را آغاز کرد.
او ادامه داد: در چنین شرایطی گفتوگو با کشورهای اروپایی نیز مسئله را حل نمیکند، زیرا آنها عامل آغاز جنگ نبودهاند. بنابراین مذاکره با طرفی که در ایجاد بحران نقشی نداشته، عملاً تأثیری در پایان دادن به جنگ نخواهد داشت.
این تحلیلگر سیاسی گفت: نکته دوم این است که در تاریخ معاصر تقریباً هیچ جنگی صرفاً با مذاکره خاتمه پیدا نکرده است. جنگها یا با پیروزی یکی از طرفین پایان مییابند یا در نتیجه ایجاد توازن قدرت میان دو طرف متوقف میشوند. در وضعیت کنونی نیز چنین قاعدهای برقرار است و در نهایت باید تکلیف یکی از دو طرف روشن شود؛ یا مهاجمان به هدف خود میرسند یا طرف مقابل آنها را متوقف میکند.
او گفت: برخی پیشنهاد میکنند که ایران با آمریکا به توافق برسد، اما باید توجه داشت که در سال جاری دستکم دو بار در میانهی مذاکرات، آمریکا اقداماتی انجام داده که به تشدید تنش و حتی حمله منجر شده است. همین رفتارها باعث شده مسیر اعتماد و مذاکره عملاً بسته شود.
این استاد دانشگاه گفت: بنابراین مشکل اصلی ایران با کشورهای اروپایی نیست، بلکه با آمریکا و اسرائیل است. وقتی طرفی که عامل اصلی جنگ است در مذاکرات قابل اعتماد نباشد، طبیعتاً امکان پیشبرد گفتوگو به شکل مؤثر نیز دشوار خواهد بود.
کوشکی در ادامه درباره رأی ممتنع چین و روسیه به قطعنامه اخیر شورای امنیت سازمان ملل درباره جنگ گفت: در روابط بینالملل، رفتار کشورها بیش از هر چیز بر اساس منافع ملی آنها تنظیم میشود. طبیعی است که این کشورها در قبال چنین قطعنامههایی تصمیمی بگیرند که بیشترین همخوانی را با منافع و برنامههای راهبردی خودشان داشته باشد.
او توضیح داد: از یک سو آنها نمیخواستند در کنار آمریکا قرار بگیرند و به قطعنامهای که همسو با سیاستهای واشنگتن است رأی مثبت بدهند، اما از سوی دیگر شرایط منطقه به گونهای است که ترجیح میدهند در این موضوع موضعی میانه اتخاذ کنند.
کوشکی همچنین یادآور شد: ایران نیز در گذشته در برخی موارد موضع مشابهی اتخاذ کرده است. برای مثال در قطعنامهای که چند سال پیش درباره جنگ میان روسیه و اوکراین مطرح شد، ایران رأی ممتنع داد؛ یعنی نه جانب روسیه را گرفت و نه از اوکراین حمایت کرد. بنابراین روسیه نیز میتواند استدلال کند که اکنون موضعی مشابه همان رفتار ایران در پیش گرفته است.
او درباره موضع چین نیز گفت: چین ترجیح میدهد در منطقه خلیج فارس شرایطی شکل نگیرد که یک قدرت بهطور کامل برتر باشد. از نگاه پکن، نه برتری کامل آمریکا مطلوب است و نه اینکه جمهوری اسلامی به قدرت برتر منطقه تبدیل شود. به همین دلیل رأی ممتنع چین نیز تا حد زیادی ناشی از همین ملاحظات راهبردی است.
کوشکی در پایان تأکید کرد: در چنین فضایی، تصور اینکه همزمان با ادامه جنگ بتوان مذاکرات مؤثری برای پایان آن پیش برد، چندان واقعبینانه نیست؛ بهویژه در شرایطی که اعتماد به طرف آمریکایی به دلیل سابقه نقض تعهدات بهشدت تضعیف شده است.
انتهای پیام
حتی پس از پایان ج.ج.دوم هم گفتگو کردن آقای عشاق الفلسطین حتی حماس هم مذاکره کرد این حرف های شما به درد محسن چاووشی ها میخوره
پس چیست ؟جنگ ، تو کارشناسی یا ….پس طبق نظر شما امام مجتبی فرزند امام علی اشتباه کردند .شما همانند کسانی هستید که امام را ذلیل کننده شیعه می دانستند.
ضمنا داستان را از وسط تعریف نکنید از …… باید در این مدت در ضمن تقویت قوای نظامی باید در زمینه های دیگر هم تقویت می شدیم ،الان وقت جنگ است بماند برای بعد …..
آقای کارشناس یک سوزن بخود یک ….
همین که محمدصادق کوشکی به این نتیجه رسیده است که رفتار روسیه و چین، بر اساس منافع ملی آنها تنظیم میشود، خوب است!
پس فهمیدید که چین و روسیه فقط ما را می دوشند
الان بهترین زمان برای کوشکی ، ثابتی ، رسایی ، بانکی پور ، میرباقری و بقیه مشابهی هست تا لباس رزم بپوشند و با اسرائیل و آمریکا بجنگند
نکته اصلی همین هست.تصمیمات باید بر اساس منافع ملی گرفته بشه.ایکاش از چین و روسیه یاد بگیرید
با وجود این همه آدم با هوش و با اصل و نصب ! چرا اینها صاحب تریبون شده اند و مهم!!!! الله و اعلم
این گفته ایشان فقط برای زمانی صادق است که ایران این قدرت را داشته باشد که به خاک آمریکا حمله کرده و قسمتی از آن را بتواند تصرف کند ولی در غیر این صورتمذاکره تنها راه برای پایان این جنگ است و نباید از مذاکره اجتناب کرد ولی باید هوشیار و بیدار باشیم و در حالی که در میدان نبرد سعی کنیم ضرباتی به دشمن وارد کنیم و او را مجبور به مذاکره و پایان جنگ بکنیم و در مذاکرات بین دو کشور متخاصم هم قدرت دیپلماتها به قدرت نظامی وصل است و ما هر چقدر بتوانیم از نظر قدرت نظامی عرض اندام کنیم به همان نسبت هم در سسر میز مذاکره با قدرتظاهر خواهیم شد و میتوانیم خواسته های خودمان را جلو ببریم