رضا رئیسی، روزنامهنگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
در سالهای عسرت و عزلت و فقر لجستیکی ایران در برابرتجاوزگری دیوانهوار رژیم بعث عراق با پشتوانه نظامی دو بلوک شرق و غرب در قالب کمپینهای نظامی دو پیمان ورشو و ناتو و راه انداختن جنگ شهری در چارچوب حملات موشکی به اقصی نقاط کشور، مردم ایران در خیابان ها فریاد می زدند، موشک جواب موشک و از رهبران سیاسی و نظامی وقت میخواستند که پاسح این حملات ددمنشانه صدام را با هدفگیری عراق از قلب ایران بدهند.
در روزگاری که هیچ کسی پشتوانه ما نبود و حتی با مضایق شلیک توپخانهای و حملات آفندی در خط مقدم نبرد روبرو بودیم، چنین خواستی به مثابه خواب و رویا می نمود اما از همان برهه این شعار محرک و انگیزهبخش چهره ای چون شهید سرافراز حسن تهرانی مقدم شد و پایه گذاری صنایع موشکی ایران با دستان خالی اما عزم و ارادهای آهنین و با تکیه بر دانش و تخصص بومی فرزندان این سرزمین در دستور کار قرار گرفت.
و اکنون با گذشت نزدیک به چهار دهه از آن روزها، آن صنعت نوپا و مهجور، اکنون به درختی تناور و رکن رکین ثبات بخش و موازنه ساز برای ایران در برابر تهاجم دو قدرت اتمی جهان به کشورمان تبدیل شده است.
در جنگ نظامی موجود این قدرت آفندی تبدیل به مهمترین اهرم و ابزار تدافعی و تهاجمی موازنهساز ایران در ابعاد جنگ نظامی شده است اما این یک شق ماجرا است و ما اکنون یک اهرم بسیار کلیدی و راهبردی در اختیار گرفته ایم که می تواند به موازات آن اهرم آفندی در حوزه نظامی، در نتیجه بخشی و فیصله دهی شرافتمندانه و پیروزی بخش در پایان دهی به جنگ عمل کرده و دشمن را مقهور خود سازد.
اگر جنگ نظامی در ماه ژوئن سال ۲۰۲۵ در یک برهه ۱۲ روزه رقم خورد و اکنون نیز ۲۰ روز از جنگ تمام عیار نظامی گذشته، ایران و ایالات متحده بیش از دو دهه است که در جنگ تمام عیار اقتصادی قرار دارند و با ابزار تحریم تمامی سکنات و وجنات و ساحات مختلف و متکثر جامعه و کشور تحت الشعاع آن قرار دارد.
این جنگ نرم پس از روی کارآمدن ترامپ و در سال ۲۰۱۷ که سیاست فشار حداکثری و خروج یکطرفه ایالات متحده از برجام در دستور کار قرار گرفت، سر و شکل عیان تری نیز یافت، آمریکا به شکلی عریان از اهرم جنگ اقتصادی برای فشار و مهار ایران بهره گرفت.
راهکاری کارآمد با تخریب فرسایشی و تحلیل زیر ساختی و غیر قابل مقابله به مثل که اکنون در جریان جنگ نظامی، فرصت و عرصه و زمینهای برای جبران مافات و بازیگری ایران در عرصه نبرد اقتصادی و جنگ زیر ساختی فراهم آمده است.
اگر تا پیش از این ما با هژمونی آمریکا بر اقتصاد جهان، امکان برون رفت و اهرم سازی در برابر این ضربات نداشتیم، اکنون با تسلط بر شاهراه و گلوگاه امنیت انرژی جهان، ابزاری برای مقابله به مثل و کنترل نبض اقتصادی جهان و ایجاد تکانه های شدید اقتصادی در دنیا برای خود فراهم ساختهایم، ابزاری که می تواند با هوشمندی و برخورداری از استراتژی هدفمند، نه فقط در ایام جنگ به عنوان ابزار کنترلی و مهار دشمن که پس از آن زمینه و عرصه ای باشد برای خنثی سازی اهرم های محدود کننده تحریمی اقتصاد ایران که دهه هاست گلوی مردم ایران را فشرده است.
این درست جایی است که باید هزینههای جنگی و پاداش مقاومت چند دههای، نقد شود و ایران را در مسیر رهایی از مخمصه جنگ و فشار و حرکت در مسیر توسعه و پیشرفت، کانالیزه کند، این نه یک شعار و توهم که واقعیتی ملموس و در دسترس است.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید