تنگه هرمز؛ ستون مواضع راهبردی ایران

رئوف پیشدار، روزنامه نگار در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «تنگه هرمز؛ ستون مواضع راهبردی ایران» نوشت:

با ظهور امکان ازسرگیری مذاکرات، یک نتیجه گیری برجسته است؛ ایران از خطوط قرمز خود عقب‌ نشینی نمی‌کند. برعکس، کنترل بر تنگه هرمز حالا به ستونی حتی مرکزی‌تر در موضع راهبردی ایران تبدیل شده است.جنگ علیه ایران همین حالا هم در حال فرسایش هژمونی آمریکا در خاورمیانه است.

روزهاست که ابرقدرتی آمریکا پُشت تنگه هرمز گیر کرده است. هر قدمی که شناورهای غول پیکر آمریکایی به سمت تنگه بردارند، بلافاصله اخطار «برگرد» دریافت می کنند. ایران هنوز هم می‌تواند قایق‌های کوچک و سریع معرف به «ناوگان پشه ای» خود را برای اعمال مدیریت بر تنگه هرمز مستقر کند. ناوگان پشه‌ ای ایران در سایه‌ها کمین کرده است و منتظرند تا ناوهای غول پیکر آمریکایی سر و کله یشان پیدا شود. این ناوگانی از قایق‌های کوچک، سریع و چابک است که قلب نیروهای دریایی سپاه پاسداران را تشکیل می‌دهند.

این قایق‌ها، و به ویژه موشک‌ها و پهپادهایی که نیروی دریایی سپاه می‌تواند از آن ها یا از سایت‌های استتار شده در ساحل پرتاب کند، تهدید اصلی علیه شناورهای جنگی آمریکاست. تنگه هرمز دارای موقعیت ویژه ژئوپولتیک است و هر تحرکی در آن که به درگیری بینجامد، خطر آن‌را بدنبال خواهد داشت که به جنگ جهانی سوم ختم شود.

این مهم را روزنامه کویتی «السیاسه» که از نشریه های معتبر عربی است سال ۱۹۸۰ / ۴۶ سال پیش که نشانه هایی از تحرکات نظامی در منطقه علیه انقلاب تازه پیروز در ایران دیده می شد، تیتر یک خود کرد که هشدار داده باشد : «بستن تنگه هرمز یعنی جنگ جهانی سوم» ایران بارها هشدار داده بود که اگر امنیت و تمامیت آن به خطر بیفتد، ممکن است دست به چنین اقدامی بزند. حمله همه جانبه آمریکا و اسرائیل به ایران با پشتیبانی پایگاه‌های آمریکا در منطقه حالا این سلاح را به دست ایران داده است و حتماً ایران تا کسب نتیجه مورد نظر و تأمین شرایط خود، آن‌را حفظ خواهد کرد.

استراتژی مقاومت ایران، مستقیماً در تقابل با تلاش‌های آمریکا برای حفظ هژمونی خود در منطقه بوده است. ایران با تکیه بر توانمندی‌های بومی نظامی ، محور مقاومت و دیپلماسی فعال و توان بالای عملیاتی ، به دنبال ایجاد یک نظم منطقه‌ای جایگزین است که در آن، نقش قدرت‌های فرامنطقه‌ای محدود شده باشد.

تنگه هرمز، شریان حیاتی صادرات نفت خاورمیانه است. کنترل یا توانایی تأثیرگذاری بر این تنگه، به معنای داشتن اهرم فشار بسیار قدرتمندی بر اقتصاد جهانی و به خصوص قدرت‌های صنعتی وابسته به نفت است. افول قدرت آمریکا، فضای بیشتری را برای مانور ایران و مقاومت آن در منطقه فراهم کرده است. ایران با استفاده از این فضا، توانسته است نقش خود را در موازنه قدرت منطقه‌ای افزایش دهد.

علاوه بر آن چه گفته شد، اگر به آینده نگاه کنیم، ایران دیگر صرفاً به الگوهای متعارف نظامی تکیه نخواهد کرد؛ ایران باید به سمت تهدیدهای نامتقارن جدید حرکت کند. بنابراین اکنون تمرکز می‌تواند به ابزارهای سایبری و زیستی تغییر کند. هر ابزاری که بتواند برای ایجاد فشار و کسب اهرم علیه ایالات متحده به کار گرفته شود، در دستور کار قرار می‌گیرد. حملات سایبری اخیر نشان داده‌اند که زیرساخت‌هایی مانند آب و انرژی آسیب‌پذیرند.

انتهای پیام