حسین انتظامی، معاون سابق مطبوعاتی و از چهرههای رسانهای، در یادداشتی در روزنامه اطلاعات به واکاوی ویژگیهای مدیریتی و شخصیتی علی لاریجانی پرداخته و او را با شهید بهشتی مقایسه کرده است. انتظامی در این یادداشت با اشاره به تبلیغات سهمگین علیه لاریجانی، فاصله او با سایر مقامات را ناشی از نخبگی واقعی، اصالت خانوادگی و تجربیات متنوع مدیریتی دانسته است.
تاکید باقری و رشید بر حضور لاریجانی در شعام
انتظامی در این یادداشت به نکتهای مهم درباره جایگاه لاریجانی در نگاه فرماندهان ارشد نظامی اشاره کرده و مینویسد: «دبیری او در شورای عالی امنیت ملی در دورهای پر تنش رقم خورد. جالب است بدانیم که در دورهی تازه نیز، شخصیتهای طراز اول نظامی همچون سردار باقری و سردار رشید بر انتخاب او به عنوان دبیر شعام تاکید داشتند.» به باور انتظامی، این موضوع نشاندهنده تسلط مدیریتی و قدرت اجماعسازی لاریجانی در سطوح عالی حاکمیت است.
قیاس با شهید بهشتی؛ آماج تهمتها
این فعال رسانهای لاریجانی را از نظر مظلومیت رسانهای با شهید بهشتی مقایسه کرد و نوشت: «قدیمیترها به خاطر دارند شهید بهشتی آماج تهمتهای زیادی بود و صرفاً پس از شهادتش بسیاری از آنان که او را مورد لعن قرار میدادند، ارزش او را فهمیدند. لاریجانی نیز مانند او، حتی یک بار هم نزد امام راحل (ره) نق نزد چون با خدا معامله کرده بود.»
نقد تند به مدارک تحصیلی برخی مسئولان
انتظامی با تاکید بر نخبگی واقعی لاریجانی، کنایه تندی به برخی مدیران فعلی زد: «بسیاری از کسانی که امروز به آنان آقای دکتر میبندند، مدارک خود را با سازوکار خاصی گرفتهاند و شاید بعضی از آنان حتی نتوانند رسالههای خود را از رو بخوانند! اما لاریجانی کتابها و مقالات علمیاش را خودش مینوشت.»
محرومیت ایران توسط شورای نگهبان
حسین انتظامی در بخش دیگری از این یادداشت به ردصلاحیت علی لاریجانی واکنش نشان داد و نوشت: «شورای نگهبان، ملت و ایران را محروم کرد که او را مصداق مدیر و مدبر ندانست، اما نیمدوجین آدم را که حتی نصف او سابقه و کارنامه نداشتند، مدیر و مدبر تشخیص داد.» وی لاریجانی را مدیری «تحولگرا» توصیف کرد که در هر مسئولیت، تفاوت آشکاری ایجاد کرده است.
مدیرپرور بود اما نوچهپرور نبود
انتظامی ویژگیهای دیگر لاریجانی را «کادرسازی» و «اعتماد به مدیران» برشمرد و خاطرنشان کرد: «او مدیرپرور بود اما نوچهپرور نبود. نوچگی نشانگر دونمایگی طرفین است. او آداب همنشینی با همه اقشار از روحانی تا هنرمند را بلد بود و نیاز به ادا نداشت.»
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید