درخواست تبدیل بهینه‌سازی انرژی به «برنامه ملی» با هدف‌گذاری قابل اندازه‌گیری

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با تأکید بر اینکه مسئله انرژی را نمی‌توان صرفاً با توصیه به کاهش مصرف مدیریت کرد، گفت: بهینه‌سازی باید به یک رویکرد ملی تبدیل شود؛ رویکردی که در آن اصلاح فناوری، نوسازی زیرساخت‌ها، افزایش بهره‌وری، تغییر الگوی تولید و مصرف و ایجاد مشوق‌های اقتصادی به صورت همزمان دنبال شود.

زهرا خدادادی در گفت‌وگو با خبرنگار انصاف نیوز با اشاره به ضرورت بازنگری در نحوه مدیریت منابع انرژی کشور اظهار کرد: وقتی از بهینه‌سازی مصرف صحبت می‌کنیم، نباید ذهن جامعه صرفاً به سمت کاهش مصرف خانوارها برود. بخش مهمی از ظرفیت صرفه‌جویی در اصلاح فرآیندهای تولید، ساختمان‌ها، حمل‌ونقل، صنایع و تجهیزات قرار دارد و اگر این بخش‌ها اصلاح نشوند، نمی‌توان انتظار داشت مسئله ناترازی صرفاً با تغییر رفتار مصرف‌کنندگان حل شود. وی افزود: انرژی یکی از پایه‌های فعالیت اقتصادی کشور است و هر میزان اتلاف انرژی در واقع به معنای از دست رفتن بخشی از منابع اقتصادی است. بنابراین بهینه‌سازی نباید یک برنامه جانبی یا مقطعی باشد، بلکه باید در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی کشور جایگاه مشخص داشته باشد.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با تأکید بر نقش فناوری در کاهش مصرف گفت: بسیاری از تجهیزات و زیرساخت‌های موجود کشور با استانداردهای روز فاصله دارند. در چنین شرایطی صرفه‌جویی بدون نوسازی، نتیجه محدودی خواهد داشت. باید برای اصلاح موتورخانه‌ها، سیستم‌های سرمایشی و گرمایشی، خطوط تولید، ساختمان‌ها و ناوگان حمل‌ونقل برنامه مشخص داشته باشیم. خدادادی ادامه داد: یکی از الزامات این مسیر، ایجاد انگیزه اقتصادی است. وقتی سرمایه‌گذار بداند کاهش مصرف انرژی برای او بازگشت اقتصادی دارد، بهینه‌سازی از یک تکلیف اداری به یک تصمیم اقتصادی تبدیل می‌شود. دولت باید با مشوق‌های هدفمند، تسهیلات و سازوکارهای تأمین مالی، سرمایه‌گذاری در بهره‌وری انرژی را برای بخش خصوصی جذاب کند. وی تصریح کرد: در کنار مشوق، باید استاندارد و نظارت نیز جدی باشد. نمی‌توان از یک سو برای کاهش مصرف برنامه‌ریزی کرد و از سوی دیگر اجازه داد تجهیزات پرمصرف، ساختمان‌های غیربهینه یا خودروهای کم‌بازده همچنان بدون محدودیت وارد چرخه مصرف شوند.

این نماینده مجلس با بیان اینکه مدیریت انرژی نیازمند همکاری همه بخش‌هاست، گفت: دستگاه‌های حاکمیتی، صنایع، بخش خصوصی و مردم هر کدام سهمی در این فرآیند دارند. دستگاه‌های دولتی نیز باید میزان مصرف خود را شفاف کنند و برای کاهش مصرف ساختمان‌ها و تجهیزات تحت مدیریت خود برنامه عملیاتی داشته باشند. این موضوع از نظر اعتماد عمومی نیز اهمیت دارد؛ مردم زمانی سیاست‌های صرفه‌جویی را جدی‌تر می‌گیرند که اجرای آن را در ساختارهای دولتی نیز مشاهده کنند. خدادادی همچنین بر ضرورت توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر تأکید کرد و گفت: توسعه انرژی خورشیدی و سایر منابع تجدیدپذیر باید در کنار برنامه بهینه‌سازی دنبال شود. کشور هم به افزایش ظرفیت تولید نیاز دارد و هم باید مصرف و اتلاف را کاهش دهد. این دو مسیر رقیب یکدیگر نیستند و هر دو برای ایجاد توازن در بخش انرژی ضروری هستند.

رئیس فراکسیون زنان و خانواده مجلس با اشاره به ارتباط مستقیم انرژی با رشد اقتصادی افزود: اگر بتوانیم شدت مصرف انرژی را کاهش دهیم، بخشی از منابع آزادشده می‌تواند به سمت تولید هدایت شود. بنابراین بهینه‌سازی فقط یک سیاست برای کاهش مصرف نیست؛ یک سیاست اقتصادی برای آزادسازی ظرفیت‌های تولید، کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری در کشور است. عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در پایان تأکید کرد: مسئله انرژی نیازمند نگاه کوتاه‌مدت و واکنشی نیست. باید برای چند سال آینده هدف‌گذاری مشخص داشته باشیم و میزان کاهش مصرف، افزایش بهره‌وری و سرمایه‌گذاری در فناوری‌های جدید قابل اندازه‌گیری باشد. اگر بهینه‌سازی را به یک برنامه ملی تبدیل کنیم، می‌توانیم هم فشار بر شبکه انرژی را کاهش دهیم و هم منابع بیشتری برای رشد اقتصادی کشور آزاد کنیم.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *