امیرحسین عباسی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «انتخابات ابطال شده و ورود امیدبخش دستگاه قضا» نوشت:
چند هفته ای می شود که اخبار ابطال انتخابات فدراسیون‌های ورزشی و به طور خاص فدراسیون‌های تکواندو، سوارکاری، ورزش‌های دانشگاهی و بدنسازی و پرورش اندام توسط دیوان عدالت اداری و دادگاه های عمومی حقوقی به گوش می‌رسد.
البته ورود نهادهایی همچون سازمان بازرسی و دیوان عدالت اداری و به طور کلی دستگاه قضا به موضوع انتخابات فدراسیون‌های ورزشی و نیز هیئت‌های ورزشی در ۳۰ سال اخیر، دیگر تبدیل به یک عرف و رویه مرسوم گردیده و شاید کمتر انتخاباتی را بتوان سراغ گرفت که پرونده تخلفات انتخاباتی آن، روانه سازمان بازرسی و دیوان عدالت نشده باشد.
چنانکه پیش‌تر و در سنوات گذشته نیز پرونده انتخابات فدراسیون‌های دو و میدانی، کشتی، کاراته، ورزش‌های زورخانه ای و… نیز با شکایت کاندیداها روانه نهادهای نظارتی و قضایی گردیده بود که البته در بسیاری موارد هم شاکیان به دلیل فرسایشی بودن فرایند دادرسی و طولانی بودن بازه زمانی صدور حکم که منجر به بلاتکلیفی مدیریتی فدراسیون مربوطه می‌شود و نیز اطمینان به تکرار سناریوی گذشته از سوی وزارت، از پیگیری و اعلام شکایت استنکاف می‌ورزند.
چرا که بعضاً فرایند دادرسی و صدور حکم نهایی به بیش از یک‌سال به طول می انجامد، اما آنچه با توجه به تعداد پرونده های روانه شده به دستگاه های فوق و نیز میزان و تعداد آراء صادر شده مبنی بر ابطال انتخابات می‌توان نتیجه گرفت، بحث عدم التزام مجریان وزارت ورزش و پیش‌تر از آن، سازمان تربیت بدنی به مبانی و ملزومات دموکراسی است، چرا که تفاوت ابطال انتخابات فدراسیون‌های ورزشی با سایر انتخابات‌ها از جمله انتخابات مجلس، شوراها و… در این است که در انتخابات‌هایی از جمله مجلس، علت اصلی ابطال انتخابات، حول موضوع شمارش آراء کاندیداهاست.
اما در انتخابات فدراسیون‌های ورزشی با توجه به تعداد کم شمار واجدان رأی و نیز اجرای انتخابات در مرئی و حضور کاندیدها، شاید تنها دلیل و مستندی که برای ابطال انتخابات هیچگونه موضوعیت و شاید امکان وقوع نداشته باشد، بحث تخلف یا تقلب در شمارش آراء است، از این رو علت ابطال انتخابات فدراسیون‌ها، چیزی نیست جز ابطال روندها، روال‌ها و رویه های تبعیض آمیزی که هدفی ندارند جز مهندسی انتخابات!
ا،ز این رو ورود جدی نهادهایی چون دیوان عدالت اداری و اخیراً مجلس شورای اسلامی به این موضوعات را نه تنها می‌بایست به فال نیک گرفت، بلکه شاید طلیعه امیدبخشی برای پایان دادن به عصر انتخابات‌های فرمایشی غالب فدراسیون‌های ورزشی باشد.
انتهای پیام
