حجت الاسلام احمد حیدری در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «دوشیزگی حضرت معصومه و نیافتن کفو؟!» در پاسخ به مصاحبهای با عنوان «بررسی چرایی ازدواج نکردن حضرت معصومه(ع)؛ اجباری در ازدواج نیست اگر بر نفستان غلبه کنید!» [لینک] نوشت:
شکی نیست که ازدواج از بهترین اعمال است، راه بندگی را هموار میکند و فرد با آرامش خیال و قوت روحی و در امان از تشویش و اضطراب، به سلوک راه حق میپردازد و به محبوبیت خداوند سرفراز میشود. تشویق به ازدواج را هم به بیانهای مختلف در آیات قرآن و سخنان معصومان میبینیم.
از قدیم بودهاند مردان و زنانی که خیال کردهاند با عزوبت بهتر میتوانند به بندگی و محبوبیت خدا برسند و رسول خدا و امامان این افراد را به شدت توبیخ کرده و بر بیراهه شمردهاند. وقتی پیامبر خبردار شد بعضی از اصحابش با ترک زن و دنیا به رهبانیت روآوردهاند، مسلمانان را به مسجد فراخواند و به شدت آن جمع مؤمن و اشتباهکار را توبیخ کرد و استفاده از نعمت ها و لذایذ دنیا از جمله نکاح را سنت خودش و دیگر پیامبران شمرد. (وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۰۶)
اگر برای فردی امکان ازدواج فراهم باشد و ترک ازدواج باعث وقوع وی در فساد شود، ازدواجش واجب است و در غیر این صورت مستحب مؤکد است. اگر فرد توانمند بر ازدواج از آن خودداری ورزد، مرتکب مکروه شده، ولی مرتکب حرام نشده است.
پیامبران و اولیای دین اعم از مرد یا زن اقدام به ازدواج را از امور پسندیده شمرده و از عزوبت و تبتّل و ترک ازدواج خودداری ورزیده اند.
متاسفانه اخیرا در مطلبی با عنوان «بررسی چرایی ازدواج نکردن حضرت معصومه(ع)» و در گفتگویی با «سیدمهدی واعظ موسوی»، کارشناس مذهبی و مشاور خانواده»؛
اولا ازدواج نکردن ایشان مسلم شمرده شده،
ثانیا به توجیه آن پرداخته شده،
ثالثا اقتدا به ایشان در این زمینه جایز (اگر نگوییم ممدوح) شمرده است،[لینک]
در مورد سه محور بالا تذکر نکاتی چند مفید است:
۱. تاریخ زندگی حضرت معصومه روشن نیست. بنا بر اقوالی که ثبت شده، ایشان در سال ۱۷۳ هجرى قمرى متولد و در سال ۲۰۱ از دنیا رفت و حدود سی سال داشت.
۲. گر چه از ازدواج ایشان سخنی به میان نیامده و فرزندی برای ایشان یاد نکردهاند، ولی نه تنها نمیتوان قاطعانه ایشان را دوشیزه شمرد بلکه به احتمال قوی ایشان ازدواج کرده زیرا:
الف. پیامبر و اهل بیت او به رعایت احکام دین سزاوارتر از دیگرانند. وقتی ازدواج حکم دین و مستحب مؤکد و تبتّل و خودداری از ازدواج مکروه است (وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۱۶۵)، طبیعی است که پیامبر و اولیای دین از جمله حضرت معصومه به انجام این حکم سزاوارتر باشند.
ب. ازدواج نکردن در شرایط غیر عادی مثل نبود امکان ازدواج یا نیافتن کفو و … جایز میگردد و در تاریخ زندگی امام کاظم و فرزندانش اشارهای به وجهی معقول که ازدواج نکردن را برای آنان توجیه پذیر کند، نشده است.
ج. در مقاله مزبور نیافتن کفو دلیل عدم ازدواج شمرده شده و به روایت مربوط به حضرت زهرا استناد شده که اگر امام علی نبود، در بین بشر برای او کفوی نبود. البته شک نیست که در مرتبه حضرت معصومه کم افردی یافت میشدند اما این کفویت برای ازدواج شرط نیست و پیامبر برای این که این بهانهای برای ازدواح نکردن نشود، همه مؤمنان در هر رتبهای را کفو هم شمرد (همان، ج۲۰، ص۶۸) بنا بر این هیچ عیب نداشت که حضرت معصومه با مردی دون مرتبهتر از خودش ازدواج کند بلکه این خودش نوعی تواضع و عمل صالح بود و جدش امام سجاد و پدرش امام کاظم با کنیزانی آزاد شده و از لحاظ ایمانی و ظاهری دون مرتبه تر ازدواج کردند تا تواضع کرده باشند (همان، ج۲۰، ص۷۳).
پس قاطعانه دوشیزه شمردن حضرت معصومه درست نیست و قراین حکم به همسر داشتن ایشان میکند.
۳. زنان و دختران جامعهی ما بدانند نیافتن همردیف و کفو بهانهای نیست که بتوان بدان سبب از ازدواج محبوب خدا شانه خالی کرده و تبتّل و مجرّدی مکروه اختیار نمود.
ما در روایات نیافتهایم که زمانی میرسد که ازدواج نکردن جایر یا پسندیده باشد و در زمانی که انحرافات جهاد النکاح داعشی یا ازدواج سفید که شائبه قوی غیر شرعی دارد و امثال آن وجود دارد، نباید با استنادات ضعیف دختران و زنان را به ازدواج نکردن سوق داد و بر مشکلات جامعه افزود.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید