نرگس محمدی، شیرین عبادی و جمعی دیگر با انتشار بیانیهای به بهانهی حملات اسرائیل از ایران خواستهاند که غنیسازی اورانیوم را متوقف کند.
در این بیانیه علاوه بر نام این دو برندهی جایزهی صلح نوبل نامهایی همچون صدیقه وسمقی، جعفر پناهی، عبدالفتاح سلطانی، محمد رسولاف، شهناز اکملی نیز دیده میشود.
برخی انتقادات به موارد مطرحشده در این بیانیه را میتوانید در ادامه بخوانید. بیشتر چهرههایی که در این باره اظهارنظری انتقادی داشتهاند خود نیز به برخی رویهها و عملکردهای ساختار سیاسی ایران نقدهایی جدی دارند.
مهرداد فرهمند: بیانیهای را به شکلی نوشته انگار یک نفر خارجی درباره جنگ میان دو کشوری موضع گرفته که هیچ ربطی به او ندارند، آن هم با چند بار تأکید تلویحی بر اینکه مقصر در این جنگ، ایران است.
اگر غم مردم و کشور ندارید، اقلاً دلتان برای نام خودتان بسوزد که آیندگان از آن به ننگ یاد خواهند کرد.
نسیم چالاکی: چند بار بیانیه جمعی از فعالان مدنی رو خوندم؛
چطور میشه اون آدمها حتی اشارهای نکنند که چه کسی وقتی مردم در خواب بودند، روشون آتش ریخت؛ روی سر مردم غیرنظامی.
اگر این آتش به خونه خودشون هم کشیده میشد، باز هم این بیانیه رو امضا میکردند؟
شرم بر شما و نامهاتون.
حمزه غالبی: نومجاهدین خیلی علنی و رسمی در خدمت دشمن متجاوز هستند مانند خوشخدمتیهایی که مجاهدین خلق برای صدام میکردند.
پویان فخرایی: من تا الان تلاش کرده بودم به احترام تقی رحمانی، بخاطر سالهای طولانی زندان و خطی که سعی کرده بود جدا از علیجانی و امثالهم نگه دارد، چیزی به نرگس محمدی نگم. ولی او خط قرمز همراهی با دشمن و عادیسازی تجاوز نظامی را رد کرد. البته انتظارش را داشتم چون در دو سال نسلکشی غزه سکوت کرده بود. این هم از همراهی و موضعگیری علنی به نفع متجاوز. از میان امضا کنندگان از عبدالفتاح سلطانی تعجب کردم که البته این روزها هیچ چیز از هیچ کس عجیب نیست.
سیاوش حاتم: نرگس جان، حقوق بشر و صلح، تلاش برای راضی کردن همه گروهها نیست. ایستادن بر سر پارهای از اصول است، اگر این ایستادن در بزنگاههایی پیچیده شد، دست کم باید تلاش کرد نسبت به حقیقت وفادار ماند. این متن از یک سو به دنبال دل بردن از جریانها است و از سوی دیگر از حقیقت چشم میپوشد. نمیشود به جمهوری اسلامی را نقد کرد، اما در برابر حمله متجاوزانه اسرائیل به ایران، آنهم در میانه مذاکرات، دم فرو بست. ابن متن حقوق بشری نیست، سیاسی است و مرعوب فضا.
رامین پرهام: باید با کمالتأسف بگویم که این بیانیه نشانگرِ سقوطِ همهجانبۀ مدنیّت، و عقلانیتِ سیاسی و مدنی، حتی درمیانِ برخی از نخبگانِ صاحبنام، در ایران است. حتی یک کلمه در محکومیتِ تجاوز و متجاوز در آن بیان نشده! در محرابِ مخالفت، عقلانیّت ذبح دموکراتیکمآب شده. ژِست جایِ خِرَد را گرفته!..
مهسا امرآبادی: نه تنها اشارهای به آغازگر جنگ نشده، بلکه با تمرکز بر برنامه غنیسازی اورانیوم، ایران مقصر اصلی مناقشه معرفی شده. نتیجه منطقی چنین موضعگیری، پذیرش مشروعیت حمله نظامی به ایران است، آنهم در شرایطی که زیرساختهای غیرنظامی و جان شهروندان ایرانی مستقیماً هدف قرار گرفته شده
محمد آقازاده: چقدر سرد، بی احساس و بی تفاوت نسبت به درد و رنج مردم. راز سقوط آدمهای مشهور چیست، باید مفصل تحلیل کرد و این راز را کشف کرد. شبیه دشمن شدن بیماری هولناکی است.
مجید آذرپی: ماهم زندان رفتیم اونم نه یکی دو بار ولی شکر خدا مثل اینها نشدیم و همچنان سر موضع هستیم و نقد داریم، حرف میزنیم، رد میکنیم و مخالف خیلی از قوانین و برخوردهای جا هستیم. معالاسف دیگه جای تعارف نیست، نمیدونم زندان با اینها چه کرد که اینجور متکبر و خود رهبربین شدند.
الهه هیکس: بیانیهای که دراوج حمله نظامی خارجی، خواستار توقف غنیسازی اورانیوم و برکناری حکومت است، در عمل خواستههایی یکجانبه و غیرواقعبینانه مطرح میکند.
حامد سیاسیراد: این بیانیه امامزادهای بود که نه کور کرد نه شفا داد! نه به کار کسایی اومد که این دوستان احتمالا به دنبال گرفتن تاییدشونن، نه رد پایی از مفهوم حقوق بشر توش بود.
محمد ملاعباسی: ”نباید مردم فدای جاهطلبی جمهوری اسلامی شوند” همان سخنرانی نتانیاهو است بعد از حمله به مدرسهها و بیمارستانهای غزه که “حماس کاری کرده است که بچهها کشته شوند”. میتوانم تصور کنم که این وانتها و کامیونها کنار پهپادها، چند دسته از این بیانیه را هم روی سر مردم بریزند. شرمآور.
سیداکبر موسوی: از اولین صفات صلحطلبی، شجاعت است. چیزی که در این کلمات هست، عاری از هر شجاعتی است. حاضر نیست هزینه اعتراض علیه نژاد سفید چشم آبی را بپردازد که مبادا خاطرشان رنجیده شود. نسلکشی علیه غزه را نمیبیند، تجاوز آشکار شریرترین انسانها را نمیشنود که مبادا خاطر نژاد سفید آزرده شود.
حسن اجرایی: جک استرای انگلیسی میتونه صریح بگه «اگه از من بپرسید تقصیر با کیه، من بیدرنگ خواهم گفت تقصیر با نتانیاهوست»، اما نرگس محمدی و صدیقه وسمقی نمیتونن همچین حرفی بزنن. آدمیزاد اینطور مسخ میشه.
میلاد علوی: اسرائیل، آغازگر جنگ و حملاتش به زیرساختها، بیمارستانها و غیرنظامیان، ناقض ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد، ۵۲ و ۵۶ پروتکل اول الحاقی به کنوانسیون ژنو و اصول بنیادی حقوق بشر دوستانه است و اقداماتش میتواند جنایت جنگی تلقی شود.
صلح نوبل؛ برای جای درست ایستادن است، نه وسط ایستادن…
حسین معصومی: بیانیه رو ببینید
انگار وزارت خارجه امریکا بیانیه داده است. چه بسا حتی امریکا هم از این منصفانهتر موضع میگیرد.
حقوق بشر در ابعاد جهانی که با وضعیت غزه تکلیفش روشن شده بود. خدا رو شکر امثال شما تکلیف این برند فعال حقوق بشر را هم روشن کردید.
همهاش کشک
حسین درخشان: حتا جک استراو صریحتر نتانیاهو رو مقصر در تجاوز دونست تا عبادی و محمدی و بقیه با اون بیانیه بزدلانهشون!
علی جلیلوند: امروزتان را به سیاهی کشیدید! بشارت میدهم که در تاریخ هم رسوا شدید!
حال؛ با بیشرافتی به جایزههاتان دلخوش باشید!
روزبه علمداری: سرانجام صدا از برندگان جایزه صلح نوبل بلند شد. اما چه صدایی؟! کتمان تجاوز آشکار اسرائیل به ایران با سنگر گرفتن پشت ژست تصنعی صلحخواهی، همسنگ دانستن حکومت قانونی ایران با یک رژیم جعلی و ادعای بدون پشتوانه در مورد نظر مردم ایران
ننگ ابدی بر امضاکنندگان این متن خیانتبار!
سیاوش خوشدل: از سرکار خانم محمّدی توقّع استناد حقوقی نمیتوانم داشتهباشم.
چون سرکار خانم عبادی با آن پیشینهٔ حقوقی، حرفی از قواعد و موازین حقوقی نزدند.
ولی با توجّه به پیشینهٔ تحصیل فیزیک، از خانم محمّدی این پرسش را دارم که برای تولید سلاح هستهای چه درصدی از غنیسازی اورانیوم کافی است؟
مجید فضائلی: در این بازار وطنفروشی، عمر امثال علی دهباشی دراز باشه. کسی که بدون لکنت از تجاوز اسرائیل میگه و نگران فاند و اقامت و وجهه مهوع شهروند جهانوطن و ادای روشنفکری نیست و شرف، اصالت و ریشهدار بودنش رو به حراج نمیذاره
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید