حجت الاسلام احمد حیدری در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
در روزهای اخیر بیانیهای از آقای حسن روحانی و مقالهای از آقای ظریف در مورد نوع مواجهه با تجاوز ظالمانه آمریکای ستمگر و رژیم صهیونیستی کودککش منتشر شده و صلح عزّتمندانه با تکیه بر دفاع دلیرانه سربازان وطن و استقامت مردم، پیشنهاد گردیده است.
فعلا بنای بررسی آن دو مطلب و نقد یا تأیید محتوای آن را نداریم و اصلا فرض را بر این میگیریم که فرضیات و پیشنهادهای ارائه شده در آن دو، غلط و ناپذیرفتنی است. حالا سؤال این است که طریق صحیح مواجهه با این پیشنهادهای غلط و حتی “در راستای خواست دشمن” چیست؟
آیا باید به پیشنهاددهندگان در تریبون صدا و سیما و تریبونهای مذهبی و تجمعات شبانه و … تف و لعن و تهدید کنیم؟ یا منطقی آنها را ردّ کرده و پنبهشان را بزنیم؟
آیا برخورد توهینی و تهدیدی همسانی با “حکومتِ معیار علوی” است؟
بله نهایتا امر صلح و جنگ مطابق قانون از اختیارات یا بهتر بگوییم وظایف رهبری است ولی آیا وظیفه مردم نیست که نُصح و خیرخواهی کرده و نظر خود را به او ارائه دهند تا با بررسی همه نظرها، بهترین را اخذ کند؟
متأسفانه مدّاحی که بر کرسی استادی مهمترین دانشگاه کشور تکیه زده و نمایندهای که بر صندلی نمایندگی تکیه زده و مجری صدا و سیمای غیر ملی و … سه روز مهلت میدهند تا ظریف از “انجام وظیفه”ای که تشخیص داده و اظهار نظری که کرده، اظهار ندامت و توبه کند! و گر نه …!
ممکن است بگویید شما دلداده آزادی غربی و حکومت لائیک هستید که مقدّسات را نمیشناسند؛ ولی نه، ما دلداده حکومت علوی هستیم که اولین مقدّس را «آزادی» میداند که بقیه مقدّسات در صورت وجود آن، تحقق مییابند و در قانون اساسی محصول انقلاب ۵۷ هم تصریح شده: «هیچ مقامی حق ندارد[حتی] به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور «آزادیهای مشروع» را، هر چند با وضع قوانین و مقرّرات، سلب کند (اصل ۹).
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید