روایت یک اصولگرا از بن‌بست اصلاح‌طلبان پس از ۸۸

محمدرضا اصنافی  فعال رسانه‌ای اصولگرا در گفتگو با انصاف نیوز می گوید: مهم‌ترین چالش جریان اصلاحات، نه صرفاً کاهش اقبال اجتماعی، بلکه تناقضی است که پس از رخدادهای سال ۱۳۸۸ میان راهبرد سیاسی این جریان و حضور دوباره آن در ساختار رسمی شکل گرفته؛ تناقضی که نسل‌های دوم و سوم اصلاح‌طلبان بیش از همه آن را درک کرده‌اند.

آقای اصنافی با اشاره به تحولات جریان اصلاحات طی دو دهه گذشته، گفت: این جریان به مرور بخش قابل توجهی از سبد رأی و پایگاه اجتماعی خود را از دست داده است؛ زیرا ادبیات سیاسی آن دیگر برای بخشی از حامیانش در چارچوب جمهوری اسلامی قابل تعریف نبوده و این روند پس از رخدادهای سال ۱۳۸۸ شدت گرفته است.

او گفت: بخش مهمی از نسل دوم و سوم اصلاح‌طلبان پس از سال ۱۳۸۸ با پرونده‌های امنیتی، بازداشت‌ها و محدودیت‌های سیاسی مواجه شدند و همین موضوع باعث شد امکان حضور و رشد آنان در ساختارهای رسمی و مدیریتی کشور از بین برود. این اتفاق نه تنها بر بدنه تشکیلاتی اصلاحات، بلکه بر سبد رأی و سرمایه اجتماعی این جریان نیز اثر گذاشت.

این فعال رسانه‌ای با بیان اینکه بخشی از بدنه اجتماعی اصلاحات به مرور از گفتمان جمهوری اسلامی فاصله گرفته است، گفت: امروز گروهی از این بدنه در جایگاه منتقد ساختار، معارض یا حتی برانداز قرار گرفته‌اند و گروهی دیگر نیز اگرچه با مخالفان جمهوری اسلامی همراه نیستند، اما دیگر خود را ذیل گفتمان اصلاحات تعریف نمی‌کنند.

اصنافی گفت: اصلاحات پس از سال ۱۳۸۸ با یک تناقض اساسی روبه‌رو شده است؛ از یک سو در آن مقطع ساختار سیاسی را به چالش کشید و اعتراضات سیاسی و میدانی را دنبال کرد، اما از سوی دیگر بدون ارائه توضیح یا تعیین تکلیف نسبت به آن دوره، دوباره به حضور در انتخابات، معرفی نامزد، حمایت از رؤسای جمهور و مشارکت در ساختار رسمی بازگشت.

او گفت: اگر یک جریان سیاسی همچنان ساختار جمهوری اسلامی را قبول دارد، باید نسبت به مواضع و اقدامات گذشته خود توضیح دهد و اگر هم آن ساختار را نمی‌پذیرد، باید به‌عنوان یک جریان اپوزیسیون فعالیت کند. او تأکید کرد این وضعیت دوگانه، بیش از همه برای نسل‌های دوم و سوم اصلاح‌طلبان قابل درک بوده و همین نسل‌ها به تدریج از تشکیلات رسمی اصلاحات فاصله گرفته‌اند.

اصنافی در ادامه با اشاره به دولت‌های حسن روحانی و مسعود پزشکیان گفت: اگرچه اصلاح‌طلبان در سال‌های اخیر در قدرت حضور داشته‌اند، اما ارتباط اجتماعی خود را از دست داده‌اند و نتوانسته‌اند نسل جدیدی از مدیران را وارد ساختار حکمرانی کنند.

او همچنین گفت: بسیاری از نیروهای جوان اصلاح‌طلب که پس از سال ۱۳۸۸ با محدودیت‌های امنیتی مواجه شدند، امکان انتصاب در سمت‌های مهم را پیدا نکردند و استعلام‌های آنان مانع حضورشان در مناصب مدیریتی شده است. حتی افرادی که امروز در برخی جایگاه‌ها حضور دارند، متناسب با ظرفیت و توانایی‌شان به کار گرفته نشده‌اند.

این فعال رسانه‌ای با مقایسه وضعیت نیروهای جوان در جریان‌های مختلف سیاسی گفت: در سال‌های اخیر مدیران جوانی در دولت‌های مختلف به مسئولیت‌های مهم رسیده‌اند، اما چنین فرصتی برای نسل جدید اصلاح‌طلبان فراهم نشده است؛ زیرا هم محدودیت‌هایی وجود داشته و هم دولت‌ها حاضر به پرداخت هزینه سیاسی برای استفاده از این نیروها نبوده‌اند.

اصنافی در جمع‌بندی سخنان خود تأکید کرد جریان اصلاحات همواره قدرت خود را از بدنه اجتماعی و لایه‌های پایین جامعه گرفته است، نه از ساختار قدرت. اما اکنون به دلیل تعارض‌های حل‌نشده، به‌ویژه پس از سال ۱۳۸۸، دیگر توان رهبری همان پایگاه اجتماعی را ندارد و بخش قابل توجهی از بدنه اجتماعی آن مسیر خود را از سران اصلاحات جدا کرده است.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *