ابراهیم شیخ، عضو شورای معاونین ستاد انتخاباتی دکتر پزشکیان، در یاددشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داد، به بهانهی جلسهی دیدار اخیر رئیس جمهور پزشکیان با جمعی از اعضای ستادهای انتخاباتی خود، نوشت:
اندکی بیش از دو سال از روزی که دکتر مسعود پزشکیان با رأی ملت، سکان هدایت قوه مجریه را بر عهده گرفت، گذشت.
بسیاری، این انتخاب را محصولِ یک شانس سیاسی یا اجماعِ مقطعی میدانستند، اما امروز، پس از ۷۳۰ روز، چهره واقعی رئیس دولت نه در آمارها و بخشنامهها، که در یک «فلسفه اخلاقیِ کمنظیر» در مواجهه با مخالفان متجلی شده است.
پزشکیان در جمع رؤسای ستادهای انتخاباتی خود در سراسر کشور، مبنای برپایی و ماندگاری وفاق را در یک جمله بیان کرد: اگر از منیتها و منافع کوتاهمدت خود بگذریم، طرف مقابل نیز اندکاندک در این مسیر قرار میگیرد.
او با این نگرش، فلسفهای را که سیاست را به اخلاق گره میزند ترویج میکند و به گفته خود، نه با حرف، که با عمل که گویاتر است.
دکتر پزشکیان به روشنی ثابت کرد که قدرت را نه یک غنیمت، که یک امانت برای آشتیسازی و اجماعگرایی میداند. او در برابر مخالفان تندرویی که همچنان بر طبل تفرقه میکوبند، راهی کاملاً معکوس در پیش گرفت: به جای «تلافی»، «تحمل» را برگزید؛ به جای «حذف»، «شراکت» را؛ و به جای «قهر»، «گفتوگو» را. این همان دگردیسی رفتاری است که در ادبیات سیاسی ما بیسابقه بوده است. او ثابت کرد که برای نجات ایران، باید گاهی حتی از حق آشکار خود نیز گذشت تا دلهای کینهورز را تسخیر و بهانه دشمنیها را از آنان زدود.
نتیجه شگفتانگیز این نگرش در شکلگیری توافق ۱۴ مادهای و تصویب آن در شعام با همه آرا، به جز رقیب ایشان، مشاهده شد. پزشکیان حتی توفیق این همکاری را نیز نه فقط به نام خود، بلکه به نام همه بازیگران، از جمله رؤسای قوا و نیروهای مسلح، زد. این اتفاق نتیجه این رویکرد انسانمحور است و به همه فعالان یادآوری میکند با مردم، از هر گروه و هر نگرشی، تحمل و تساهل را پیشه کنند تا ایران از شری که دشمنان برای آن طراحی کردهاند نجات یابد.
جایی که «همه پشتیبان دولت و دولت پشتیبان همه» باشد و با مردم معترض نیز به رأفت و دعوت به ایران رفتار شود.
این نه یک شعار تبلیغاتی، که یک واقعیت اجتماعیِ برآمده از اعتماد عمومی است. اگر مردم دریابند که دولتی که کینه به دل ندارد، برای آنان مادرانه دل میسوزاند و پدرانه تصمیم میگیرد، اعتماد میکنند و بزرگترین سرمایه را برای ایران آینده فراهم میکنند.
اما برخی مخالفان لجوج و عنود، از دو سر طیف، طبلزنان همیشگی جدایی هستند.
با این حال، در این میان، گروهی که منافع خود را در التهاب و دوگانگی میجویند، دست از تخریب برنمیدارند. آنان نه به دنبال پیشرفت ایران، که به دنبال اثبات «حقانیت گذشته خود» هستند. آنها با اصرار بر این رویه، هر روز با اقدامات تحریکآمیز، سعی در رنگآمیزی سیاه این فضای امیدبخش دارند. اما غافل از اینکه مردم فهیم ایران، سمت اخلاق و وفاق ایستادهاند و اینک نیک دریافتهاند که آرامش آینده، حاصل کدامین نگرش است؛ مردمی که طعم تلخ پرخاش و تفرقه و جدال را بارها چشیدهاند و هزینههای سنگینی پرداخت کردهاند، اینک به هوای تازهای نیاز دارند.
مخالفان به ایران بیندیشید، نه به کرسی
دکتر پزشکیان با رویکرد اخلاقی خود، پلی ساخت که حتی دشمنان سرسختش نیز ناچارند از آن عبور کنند. پیام روشن ایشان به همگان این است که «ایران» بزرگتر از آن است که قربانی منیتهای رنگارنگ ما شود. امروز اگر مخالفان، لجبازی را کنار بگذارند و در این حرکت عظیم وفاق سهیم شوند، نه تنها چیزی از دست نمیدهند، بلکه در تاریخ این سرزمین به نیکی از آنان یاد خواهد شد. به یاد خواهد ماند که افراد و جریانها، از هر نقطهای از کره خاکی، با هر مذهب و مسلکی، در سختترین شرایط، به دنبال حفظ منیت و منافع خود بودند یا در پی حاکمیت خرد جمعی، بقای ایران، حفظ یکپارچگی و ترجیح اخلاق. و مگر در میان ما ایرانیان تردیدی است که سرانجام آنچه پیروز است، ایران است.
سخن آخر آنکه
ما، به عنوان کسانی که در شکلگیری این دولت نقش داشتهایم، بر این باوریم که «دوست داشتن ایران» یعنی پذیرش دیگری، حتی اگر آن دیگری، صدای مخالف ما، از هر سو، باشد. و این، گرانترین هدیهای است که دکتر پزشکیان به ملت ما هدیه کرده است؛ هدیهای به نام «امید در دل اختلاف».
ابراهیم شیخ
معاون ستاد انتخاباتی دکتر پزشکیان
انتهای پیام
