«کاوه مدنی» در یادداشتی تلگرامی با عنوان «قدرت گذرنامه کشورهای مختلف جهان» نوشت:
کافی است نگاهی به این نقشه بیاندازیم تا بدانیم چرا بسیاری از هم وطنانمان برای زندگی در خارج از کشور، به اخذ تابعیت دوم ترغیب میشوند.
از محدودیتهای سفر و اخذ ویزا با گذرنامه ایرانی که بگذریم، نحوه برخورد و استاندارد دوگانه برخی مرزبانان با تبعههای ایران هم مزید بر علت است و خود عاملی است تشویقی برای اخذ تابعیت دوم.
یک دوتابعیتی وطن فروش و خودفروخته و خائن و جاسوس و قسم خورده برای همکاری با دشمن نیست. بسیاری (احتمالا اکثر) دوتابعیتیهای ایرانی عاشق کشورشان هستند و قلبشان برای ایران میتپد!
ایجاد دوتابعیتی هراسی و شکاف بین تک تابعیتیها و دوتابعیتیها سیاستی است که برخی در کشور پیش گرفتهاند تا هر چه بیشتر ایرانیان خارج از کشور را نسبت به تلاش برای تغییر و بهبود شرایط در ایران ناامیدتر و دلسردتر کنند، غافل از آنکه عشق به وطن و هم وطنان به این راحتی زدودنی نیست.
پی نوشت:
۱- من دوتابعیتی نیستم.
۲- چند روز پیش که از مرزی عبور میکردم، برخورد پلیس مرزی با من خیلی خوب بود. بعد از اینکه چند قدمی دور شدم، برگشتم و بابت برخوردش از او تشکر کردم چون امیدوار بودم با تشویق برخورد خوب او، به تکرار این برخورد با دیگر هم وطنان من تشویق شود.
۳- چندین بار محدودی که به هنگام ورود به ایران، مأموران گذرنامه به من لبخند زدند و سلام کردند، از آنان تشکر کردم و امیدوار بودم که تشویق و تشکر از آنچه که شاید جزو وظایف یک مأمور باشد، او را به ادامه این حرکت و حفظ تفاوت با همکاران دیگر تشویق کند. چند باری هم یادم رفت تشکر کنم و از این فرصت سوزیها پشیمانم. 😉
۴- خوب است اگر بتوانیم با تشویق یک رفتار خوب، رفتارهای خوب را در جامعه ترغیب کنیم. شهروند خوب را باید تشویق کرد تا تعداد شهروندان خوب زیاد شود.
انتهای پیام


دیدگاهتان را بنویسید