امیر دبیریمهر، نویسنده و پژوهشگر، در شبکهی اجتماعی ایکس نوشت:
۶ گزینه پیش روی ایران و انتخاب سخت در قبال اقدام جنگ طلبانه اسراییل
در ادامه حرکتها و اقدامات ایذایی و خرابکارانه و تروریستی اسراییل علیه جمهوری اسلامی به ویژه بعد از حمله مهر ماه گذشته حماس به سرزمین های اشغالی که بنده همان زمان پیش بینی کرده و هشدار داده بودم دیروز شدیدترین و بی پرواترین اقدام انجام و کنسولگری ایران در دمشق موشک باران و ۱۱ نفر در آن به شهادت رسیدند که تعدادی از آنها نظامیان رده بالای سپاه قدس از جمله شهید زاهدی بودند.
جمهوری اسلامی در حال حاضر در حال بررسی گزینه های ممکن برای پاسخ به اسراییل است این همه سال رجز خوانی و مانور قدرت و آرایش نظامی در منطقه همگی برای بازدارندگی بوده اما دیروز اسراییل از این خط قرمز رد شده و در صورت بی پاسخ بودن از خط قرمزهای پر رنگ تری هم عبور خواهد کرد.
با توجه به اینکه ایران، رژیم صهیونیستی را به طور کامل به رسمیت نمی شناسد اقدام حقوقی و شکایت کیفری در سطح بین المللی منتفی و غیر ممکن است بنابراین گزینه های پیش روی جمهوری اسلامی فارغ از پیامدهای آن به ترتیب سخت و کوبنده بودن آن عبارتند از:
۱- حمله مستقیم به سرزمین های اشغالی ترجیحا از طریق موشکی
۲- حمله به سرزمین های اشغالی از طریق نیروهای نیابتی در فلسطین و لبنان و سوریه و یمن و عراق
۳- حمله موشکی به سفارتخانه های اسراییل در کشورهای ثالث به ویژه در عراق یا آذربایجان یا کشورهای حاشیه خلیج فارس
۴- حمله به اماکن و مواضع اسراییل در کشور ثالث توسط نیروهای نیابتی
۵- حمله سایبری به زیر ساختهای رژیم صهیونیستی
۶- محکوم کردن تبلیغاتی و رسانه ای و تهدید لسانی مبنی بر انتقام سخت و تحت پوشش شعار «نحن منتقمون» و حواله دادن پاسخ به آینده
هر کدام از این تصمیمات پیامدهایی برای جمهوری اسلامی دارد. من معتقدم جمهوری اسلامی در بین این گزینه ها از شماره های ۱و ۲ پرهیز و ترکیبی از گزینه های ۳ تا ۶ را انتخاب خواهد کرد. زیرا انتخاب گزینه های ۱ و ۲ عملا ایران را وارد جنگ خواهد کرد و خلاف سیاستهای کلان ایران است
البته انتخاب گزینه های ۳ و ۴ هم پای امریکا را دست کم در عرصه سیاسی و تبلیغاتی و دیپلماتیک وارد این آتش بازی خواهد کرد.
برای همین است که می گویم انتخاب سختی پیش روی تصمیم گیران در تهران قرار دارد.
پی نوشت:
البته گزینه هفتمی هم در فضای عقلانیت سیاسی پیش روی جمهوری اسلامی قرار دارد و آن هم بازنگری سیاست در قبال اسراییل و دست کشیدن رسمی و عملی از رویکرد نابودی این رژیم است که با توجه به صفر بودن احتمال انتخاب آن در سازمان تصمیم گیری کنونی جمهوری اسلامی به آن اشاره ای نشد.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید