راه رفع حصر چیست؟

17 پاسخ به “راه رفع حصر چیست؟”

1. …

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   رفع حصر مطالبه مردم است، نشان به آن نشان که در انتخابات ریاست جمهوری مردم به کسی رای دادند که یکی از وعده هاش رفع حصر بود. عده ای ممکنه بگن که به خاطر برنامه های اقتصادی بود. بله یکی از خواسته های مردم همیشه بهبود وضع اقتصادی بوده است، اما ایا نامزدهای دیگه هم برنامه های اقتصادی ارائه نکردند؟ کسانی که غرور بر آنها چیره شده دارند قدم در مسیر اشتباه گذشتگان بر میدارند. شکاف عمیقی نه بین مردم که بین مردم و شما ایجاد شده و نیاز به آشتی جدی است. اینکه بگید نه، شکافی نیست فقط فریب دادن خودتونه. چشمهاتونو باز کنید، غیر از گروه اندک خود دیگران رو هم ببینید و تا دیر نشده تغییر رویه بدید.

   ۱

   پاسخ
   1. علی اصغر نجابت

      ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

      جنابعالی دچار سندرم خود بزرگ بینی شده اید ، بهتر به درمان آن بپردازید

      ۱

      پاسخ
   2. Komeil

      ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

      احسنت

      ۱

      پاسخ
      1. Komeil

         ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

         اون پیام احسنت رو برای نظر اولی گذاشتم

         ۱

         پاسخ
2. جزايري

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   بارها مسئولین تراز اول گفته اند که حصر با نظر رهبری صورت گرفته و تداوم یافته است.

   پاسخ
3. حسام

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   مطالبه عمومی نیست!؟ شما کجا زندگی میکنید ، پذیرفتن اشتباهات متقابل !؟ مگه طرف مقابل اشتباهی هم کرده؟

   ۱

   پاسخ
4. ایردموسی

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   نوشته اید ” مطالبه ی رفع حصر مطالبه ی عمومی و ملی نیست و درصد کمی از مردم آن را دغدغه ی خویش می دانند.” چطور به این نتیجه رسیده اید؟! نکته مهم تر اینکه در این مساله آیا بی تفاوتی اکثریت آیا می تواند ملاک عمل قرار گیرد؟! مثل اینکه مصلحت اندیشی بلایی است که به جان شما هم افتاده!

   ۱

   پاسخ
5. asd

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   در مورد رفع حصر اول از همه باید واقع بین بود. با ایدال پردازی این مسئله حل نمیشود.راه کار اقای مطهری راه کار عملگرایانه ای نیست زیر اگر در این محاکمه محصور مقصر شناخته شوند حکمی کمتر از ادامه یا احکام سنگین نخواهند داشت و اجرای این حکم احتمال بروز آشوب را در کشور زیاد میشود که در این شرایط منطقه ای به نفع منافع ملی نیست. اگر حکم به برائت هم داده شود کل نظام زیر سوال میرود که بازهم موجب تضعیت قدرت نطام میشود که بازهم بنفع کشور نیست. بنظر من محصورین باید ایثار کنند با ابرووی خود از نطام غذر خواهی کنند و نظام هم از این فرصت استفاده کند و مسئله را فیصله دهد نه بر حقانیت خود اصرار کند به دوستان پیشنهاد میکنم فیلم قهرمان ساخته کشور چین در سال ۲۰۰۴ را ببیند

   پاسخ
   1. جزايري

      ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

      جناب asd موافق نیستم، اول اینکه محصورین بارها گفته اند حاضرند محاکمه شوند و البته علنی، نظر دادگاه هرچه بود بدون تجدیدنظر خواهی و با روی باز می پذیرند و باز هم البته تاکید میکنم بصورت علنی؛ دوم اینکه اگر حکم به برائت داده شود، اتفاقا نه تنها مایه تضعیف نظام نیست، بلکه نظام نشان میدهد که اگر اشتباهی صورت گرفته با روی باز برگشت میدهد. جنابعالی اگر پشت فرمان خودروی خود از بلوار قصد گردش به مثلا راست داشته باشید و اشتباها همان مسیر مستقیم را ادامه بدهید، چگونه میتوانید اشتباه خود را جبران کنید!؟ با دوربرگردان. پس جبران نه تنها هزینه ندارد بلکه باعث تقویت نظام هم خواهد شد.

      ۱

      پاسخ
      1. asd

         ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

         برادر عزیر جزایری نکته من اینکه باید واقع گرا بود شما در وضعیت فعلی در کجای کشور این توانمندی را می بیند که به اشتباه خود اعتراف کند حتی مسئولین خرد در حد یک شهرداری هم حاضر به این کار نیستند انوقت شما چنین توقعی را دارید. بنظر من کشور به این بلوغ نرسید. عملگرا فکر کنید. سپاس که بنظرم پاسخ دادید

         پاسخ
         1. جزايري

            ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

            جناب asd گرامی، چون بنا به فرمایش جنابعالی، این توانمندی را نداریم، نباید از یک جائی شروع بکنیم؟ اتفاقا مسئولین ما و مملکت ما که توانائی خود را مافوق بشری و ملهم از پروردگار عالمیان میدانند.

            پاسخ
6. ایرانی

   ۲۸ بهمن ۱۳۹۵

   از اون عزیزان در حصر خبری کمی به بیرون درز میکند و ما تنها اطلاعی که از موضع آنها داریم این است که چندین بار تقاضای محاکمه علنی کرده اند .
   همه ما در حال نظر دادن و مطالبه هستیم ، بدون در نظر گرفتن خواسته و نظر عزیزان در حصر !!! گوئی که آنها هنوز به سن قانونی نرسیده اند و به ما وکالت داده اند . البته این موضوع جنبه ملی هم دارد و آن چند نفر نمایندگی بخشی از جامعه ایران را میکردنند .
   بنظر من اول باید تقاضای قانونی برای دیدار و حق داشتن وکیل کرد و نسبت به دیدگاهای این عزیزان مطالبات قانونی را پی گرفت .
   اگر آنها هم چنان بر محاکمه علنی اصرار میورزند ، پس طرح آشتی ملی و طرح های ریش سفید مآبانه و مصلحت اندیشی ، دیگر معنا ندارد و
   شاید هم در اینصورت ، اصول فدای مصلحت اندیشی نشود .
   و با شناختی که ما از این عزیزان در حصر داریم ، بعید است که از اصول خود دست بکشند و پی همه چیز را به تن خود مالیده اند.
   پس همان به ، که محاکمه علنی و قانونی مطالبه شود .

   پاسخ
7. جلال

   ۲۹ بهمن ۱۳۹۵

   مردم راه پس و پیش دارن اما آیا مقامات هم همچین
   گزینه ای را در مقابل خودشان میبینند؟؟ تا قبل از آنکه
   دیر شود و تمام مسیرها بسته نشده باید فکری کرد نه تنها
   با محصورین و آسیب دیدگان بلکه حتا کسانیکه نظام رو قبول
   ندارند در خارج از کشور به آنها نیز باید فرصت دااد و از پتانسبل
   آنها در درون و برون کشور استفاده کررد

   پاسخ
8. حسین

   ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

   سلام از فتنه ۸۸تا کنون این اقایان هیچ حد فاصلی بین خود و براندازانی که گفتند اصل نظام نشانه است قایل نشدند. نکته دوم بجز شما سیاسیونی که همیشه تا جلو بینی تان را نمی توانید ببینید-البته با عرض معذرت چون در مثل …- ملت بزرگ ایران از فتنه گری بیزار است. چه چپ و چه راست. چه کسانی که تمام قد در فتنه نقش داشتند و چه انان که با نادانی بر این اتش هیزم افزودند

   پاسخ
   1. جزايري

      ۳۰ بهمن ۱۳۹۵

      جناب حسین، حرجی بر شماها نیست، شماهائی که خودتان را ملت می بینید و هرچه را که از دهانتان بیرون می ریزید بیرون، به نام مردم تمام میکنید! تکلیف تان مشخص است ، البته قرآن مشخص کرده ها، لیس على الأعمى حرج ولا على الأعرج حرج ولا على المریض حرج. لذا باز هم بگوئید و باز هم جار بزنید، آنچه که مردم (مردم واقعی کشور ایران را میگویم، نه مردم مورد نظر شما) باید بدانند، میدانند و بخوبی هم میدانند.

      پاسخ
9. امیر

   ۴ اسفند ۱۳۹۵

   واقعا سایت شما مصداق مارادونا رو ول کن غضنفر رو بگیر هست. تا امثال شما و خود باختگی شما هس نباید خیلی نگران فارس و رجانیوز کیهان بود. واقعا دو طرف باید اشتباهاتشون رو بپذیرند طرفی که همه امکانات مالی نظامی و رسانه ای داشت و طرفی که بجز یه بلندگو دستی تو روز ۲۵ خرداد هیچ رسانه ای نداشت و رسانه اش مردم بودن . حالم خیلی بد شد از خوندن همچین تحلیلی که با کمی تعدیل می تونست تو فارس هم منتشر بشه

   پاسخ
   1. admin

      ۶ اسفند ۱۳۹۵

      سیاست این رسانه این است که نظرات مختلفی درباره ی موضوعات در آن منتشر می شود، این هم یکی از دیدگاه ها بود. بدیهی است که یادداشت های هر عضو تحریریه، جمع بندی نظرات همه ی اعضای آن نیست

      پاسخ