موتورسواری زنان؛ رویایی که کاش تبدیل به کابوس نشود
نگار فیضآبادی، انصاف نیوز: از پیادهرو خانمی را دیدم که یک موتور با رنگ آبی تیفانی میراند. برای خانمها خوشحالم که کمکم به آرزوی چندسالهشان رسیدهاند و صدور گواهینامه موتورسیکلت برای بانوان هم به شکل قانونی پیش خواهد رفت.
آن لحظه که خانم را دیدم، آرزو کردم همیشه سالم به مقصدش برسد. البته این آرزو را برای همهی رانندگان و سرنشینها دارم اما انگار برای خانمها ویژهتر میخواهم.
راستش اگر همین الان بگویند اگر چشمانت را ببندی و باز کنی، هم موتورسواری بلدی، هم بهترین موتور و گواهینامه داری، قاطعانه میگویم: خیلی ممنونم. نمیخواهم! راستش در خیابانهای تهران پشت موتور هم نمینشینم چه برسد به اینکه خودم برانم. علتش؟ در یک کلمه: وحشت
کافیست چند دقیقه کنار پیادهرو بایستید و مسیر موتورسوارها را با چشمتان دنبال کنید. طوری با سرعت میروند که سرگیجه میگیرید. عبور ممنوع رفتن برایشان اهمیت ندارد و ویراژ دادن و لایی کشیدن هم مثل پلک زدن عادی است. کلاه ایمنی هم برای خیلیهایشان سوسولبازی است. آنها حتا به عابران پیادهرو هم رحم نمیکنند و آنجا را هم حریم خودشان میدانند!
همهی اینها یعنی برخی موتورسوارها «دیوانهوار» به سمت مقصدشان حرکت میکنند! گویی هیچ خط قرمزی را نمیشناسند.
اتفاقا بسیاری از همین موتورسوارها پیکهای اسنپ و تپسی و رستورانها هستند ولی متاسفانه مشتری در جریان رانندگی پیک قرار نمیگیرد تا بتواند آن را در اپلیکیشن گزارش کند. تا امروز که نشنیدم صاحبان رستورانها و آن اپها پیگیر رانندگی ایمن پیکهایشان باشند.
«اگه نزنی بهت میزنن» جملهی موتورسواری بود که هفتهی گذشته در بخش بستری بیمارستان فیروزگر از او شنیدم. آقای جوانی که دستش شکسته بود و اتفاقا قبلا هم تجربهی مشابهی داشت؛ اما آیا برایش مهم بود؟ نه. او بیمکث و شرم همان جمله را گفت و احتمالا قضاوتش اینطور بود که اگر به کسی میزدم، جایم الان اینجا نبود!
البته خانمها معمولا سعی میکنند بیشتر به قوانین احترام بگذارند و ملاحظه و دقت بیشتری در رانندگی به خرج دهند. حکم قطعی نیست اما خیلیها این نکته را تائید میکنند.
همهی اینها را نوشتم تا بگویم قانون و مجازاتی برای موتورسوار خلافکار نیست. آنها عبور ممنوع میروند و هزار خلاف دیگر را انجام میدهند چون طبق تجربه مطمئناند جریمه و تنبیهی وجود ندارد. با این حساب چه راهی هست تا خانمهای موتورسوار آسیب نبینند؟
فعلا گزینهی مراقبت شخصی به ذهنم میرسد. مگر آنکه قانون در عمل جلوی خلافکاران را بگیرد و فضا آنقدر از هر نظر امن باشد که تمام زنان موتورسوار با خیال راحت از رویای راندن موتور لذت ببرند، بیآنکه کسی آن را تبدیل به کابوس کند.
انتهای پیام
