هادی ذوالفقاری، فعال سیاسی، دربارهی یادداشت حسین نورانینژاد، قائم مقام دبیرکل حزب اتحاد ملت [لینک]، نوشت:
از استدلال گفته شده در متن ایشان بسیار متعجب شدم. در این متن اشاره شده که گروهی «حقیقت یاب» تشکیل شود تا صحت و سقم صحبتهای آقای شکوریراد مشخص شود!
اگر این پیشنهاد را آقایان رسایی و کوچکزاده یا مخالفان ادعای آقای شکوریراد میدادند ایرادی نبود، ولی در کمال ناباوری این پیشنهاد را عضو شورای مرکزی همان حزب داده است!
با عرض پوزش از دوستان: این پیشنهاد گل به خودی نیست؟ آیا صحبتهای هر فرد نباید بر اساس دلایل متقن و اسناد و مدارک باشد؟
انتظار این بود که گروه حقیقت یاب را از قبل تشکیل داده و مدارک را جمع آوری کرده باشید تا در انتها به یک صحبت و ادعا ختم شود! نه اینکه صحبتی مطرح شود و پس از آن تازه به دنبال سند و مدرک و «حقیقت» باشیم!
پیشنهاد ارائه شده یعنی نویسندهی متن قبول دارد که ادعای مطرح شده، بی سند و مدرک بوده است.
عقلانیت، عقلانیت، عقلانیت! این به انصاف نزدیکتر است.
انتهای پیام
اگر مدرک نداشته باشد که ندارد چون اگر داشت دنبال جمع آوری مدارک وسند نبودند آیا در قانون جرمی برای این شایعه پراکنی وجود دارد؟اگر نباشد وای بر حال کشور
نخیر. مدرک و مستند برای حقوق شخصی در حوزه احقاق حق شخصی است، ولی در حوزه عمومی با شائبه نقض حقوق اساسی ملت که در برابر قدرت ، توان کسب مستندات و حتی ارائه اون رو در صورت کسب رو ندارد، فشار عمومی و سعی در افشای ماوقع غیرقابل اثبات در اموری که ماهیتا مستنداتش پاکسازی میشه، امری طبیعی است و کاری است که باید قبلا مدعی العموم خودش خواستار میشد، البته در صورت استقلال دستگاه قضا