حسن مقیمی
بنظرم اشتباه بزرگیست که بین دفاع شجاعانه و مذاکره غیورانه دوگانه سازی شود. مذاکره و دیپلماسی نیز مانند رسانه و روایت سازی، یک ابزار نبرد است و در مقابل دیگر ابزارهای نبرد قرار نمیگیرد. مذاکره و دیپلماسی میتواند حداکثر خواسته ملت ایران را به دنیا و به دشمن دیرینه نشان دهد و دشمن را ناگزیر از پذیرش آن کند.
هنگامی که فرمانده نظامی کشور اعلام میکند تا زمانیکه سایه جنگ از کشور برداشته نشود دفاع و حمله به پایگاههای دشمن جنایتکار ادامه خواهد داشت، عملا یک مذاکره غیر مستقیم با دشمن را انجام داده است و مفهومش آنست که باید تضمین عملی برای حذف تهدید ایران داده شود. این تضمین میتواند خلع سلاح دائمی رژیم نامشروع صهیونی، جمع آوری پایگاههای نظامی آمریکا تا شعاع ۲۰۰۰ کیلومتری، پرداخت غرامت دو جنگ تحمیلی توسط اسراییل و پرداخت غرامت ۱۵ سال تحریم غیر قانونی توسط آمریکا باشد. اما این خواستهها را چه کسی باید در مجامع جهانی بیان کند و جا بیاندازد و بقبولاند؟ آیا کسی جز دیپلماتها و تیم مذاکره میتواند با مجامع بین المللی و دشمن خونخوار برای حذف دائمی تهدید مذاکره کند؟
دوگانه سازیهای میدان و دیپلماسی به همان اندازه خطرناک است که بخواهیم بین نیروی نظامی و مردم غیرنظامی و بین دولت و ملت دوگانه سازی کنیم.
در دو جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان، ملت ایران نشان داد با همه اختلافات داخلی، اصلا دوگانه سازی در کشور را برنمیتابد، انسجام و اتحاد خود برای ایران را با هیچ چیز معامله نمیکند و سرانجام، موشک و دیپلماسی و رسانه و اقتصاد را ابزارهای دفاع از کشور ۷۰۰۰ ساله و مقدس ایران میداند و در دفاع از کشور متحد و پایدار میماند.
در ۲۲ سال گذشته که بارها دستگاه دیپلماسی کشور تحت نظر رهبر شهید ایران به مذاکره در خصوص فعالیتهای هستهای کشور اقدام میکرد برای آن بود که حقوق ملت ایران تثبیت شود و جنگی رخ ندهد و خوشبختانه دستگاه مذاکره و دیپلماسی در همه این دوران ذرهای از حقوق ملت ایران کوتاه نیامد. این که عدهای تصویر خام و تفرقه افکنانه سازش را از مذاکره و دیپلماسی ارائه میکنند در خوشبینانهترین حالت ناآگاهانه است و متاسفانه گاهی بوی تند ناکارآمد کردن ابزار قدرتمندی چون مذاکره برای دفاع از نظام استشمام میشود.
اکنون در میانه جنگ رمضان، در سالروز ایام مذاکرات قدرتمند تیم دکتر مصدق و دکتر فاطمی برای ملی کردن صنعت نفت ایران و کوتاه کردن دست استعمار پیر از سرمایه ملی کشور قرار داریم و کیست که نداند آن مذاکرات تاریخی با دشمن در مجامع جهانی آغاز اخراج انگلیس از خاورمیانه شد.
تصویب قطعنامه پیشنهادی اخیر بحرین علیه ایران در شورای امنیت ملل متحد بدون مخالفت چین و روسیه، اگرچه نشان دهنده خباثت ذاتی نظام سلطه است اما بنظر میرسد نتیجه دوگانه سازی بین دستگاه دیپلماسی و دستگاه نظامی کشور نیز هست که احیاناً مذاکره کنندگان ایران را در موضع سکوت و رخوت قرار داده است. در این شرایط باید تیم دیپلماسی و مذاکره بعنوان سربازان جبهه سیاست خارجی بشدت تشویق به مذاکره و تلاش برای یک نبرد حقوقی بین المللی شوند نه آنکه با انگ های منزوی کننده، کشور را از دفاع غیورانه مردان مذاکره در عرصه خارجی محروم کرد.
حتما دولتمردان باهوش و نظامیان قدرتمند کشور بر وحدت و یکپارچگی ابزارهای دفاعی کشور اعم از قدرت نظامی، سیاسی، اجتماعی، دیپلماسی، اقتصادی و رسانهای آگاهند و تحت تاثیر القائات دوگانه سازی و چندگانه سازی قرار نمیگیرند؛ به همین دلیل است که مردم امیدوارند در نوروز امسال پیروزی ایران بر ضحاکان زمانه را با شور و هیجان وصف ناپذیر جشن خواهند گرفت؛ انشاالله.
انتهای پیام
ان شا الله
نویسنده مشخص نکرده است که کدامیک از مواردی که برشمرده است، شدنی است؟
۱- خلع سلاح دائمی رژیم نامشروع صهیونی،
۲- جمع آوری پایگاههای نظامی آمریکا تا شعاع ۲۰۰۰ کیلومتری
۳- پرداخت غرامت دو جنگ تحمیلی توسط اسراییل
۴- پرداخت غرامت ۱۵ سال تحریم غیر قانونی توسط آمریکا
با توجه به اینکه چیز چندانی به محو اسراییل و امریکا و اروپا نمانده لذا لشکریان اسلام لازم است کار را تمام کنند
مذاکره خیانت به خون شهداست فقط جنگ جنگ تا آزادسازی قدس شریف و تحقق آرمان امام خمینی و شهید قائن امت امام خامنه ای ره
کی تو و امثال تو می خواید با خون شهدا کاسبی کنید؟
من جنگ نمی خوام، چون می دونم آخر این جگگ ویرانی ایران هست،
مذاکره عقلانیت زیادی می خواد، واقع بینی می خواد