در آستانه سال نو، شماره اسفند و فروردین نشریه چشمانداز ایران منتشر شد.
در شماره ۱۵۶، بخشی ویژه درباره حوادث دیماه خواهید خواند. دو میزگرد و چند گفتوگو و یادداشت، به اعتراضات دیماه پرداختهاند. در این بخش با دیدگاه علیرضا رجایی، آذر منصوری، لطفالله میثمی، بدرالسادات مفیدی، احسان هوشمند، احمد نقیبزاده، سعید معیدفر، حسین نورینیا، سیدعلی حجازی و مهدی فخرزاده مواجه خواهید شد.
از آنجا که آخرین روزهای صفحهبندی چشمانداز ایران، تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران صورت گرفت، فرصت پرداختن به این جنایت نبود و تنها یادداشتی از مدیرمسئول به این موضوع اختصاص یافت.
سرمقاله نیز مرتبط با حوادث دیماه است و از خطاهای راهبردی در عرصه سیاست ایران صحبت کرده است.
نوروز، بیتردید یکی از ماندگارترین جشنهای انسان است. هرسال با نوید رویش جوانهها سرمیرسد تا آیین تغییر را در جهان گواهی دهد. هرچند شرایط متأثر از تجاوز وحشیانه به میهن عزیزمان است، اما پس از سرمقاله، مقالهای از محمدعلی دادخواه درباره نوروز خواهید خواند. در بخش اندیشه، بجز مقالهای درباره دیماه و یک معرفی کتاب، ادامه بحث «گفتمان فراگیر» از لطفالله میثمی را خواهید خواند. در بخش اقتصاد محمود اولاد و سمانه گلاب به بحث نرخ ارز پرداختهاند و محسن برزوزاده بحث تورم را پیگیری کرده است.
در بخش جاممعه نیز بهجز گفتوگو با سعید معیدفر درباره حوادث دیماه و معرفی یک کتاب درباره انقلاب و خطاهای پهلوی، گفتوگویی با میرطاهر موسوی در نقد و ارزیابی ۷۰ سال برنامهریزی برای توسعه ایران منتشر شده است.
بخش اسفند، هم سالگرد مصدق است و هم سالگرد ملی شدن صنعت نفت ایران. حجت فلاح، استاد دانشگاه بینالمللی امام خمینی از اندیشه موازنه منفی دکتر مصدق نوشته است، مهدی غنی به نقد سلطنت موروثی پرداخته، ناصر حریری مقالهای درباره مشروطه و مواجهه جامعه ایران با استبداد نوشته و ادامه خاطرات احمد حاتمی یزد را خواهید خواند.
بخش سیاست خارجی نیز کتابی تازه انتشاریافته از گیدئون لوی درباره غزه معرفی شده است، محمدرضا کربلایی بحثی درباره نظم جدید جهان و نیاز ایران به بازخوانی مناسبات خود پرداخته و محمد احمدی در مقالهای اثبات میکند که ترامپ برخلاف ادعای «نخست آمریکا» به دلایل بسیاری پیگیر سیاست «نخست اسرائیل» است. هرچند این مقاله قبل از وقوع جنگ نوشته شده بود، اما امروز میبینیم این سیاست تا جایی تحقق یافت که آمریکا درگیر جنگی امپریالیستی برای منافع اسرائیل شد.
دیگر پیامد نوروزی بودن این شماره، فربه شدن بخش ادبیات است. در نخستین مقاله بخش ادبیات، حمیدرضا عریضی به مفهوم کیچ در آثار کوندار، بروخ، موزیل و هایدگر پرداخته است، سیدعلی حجازی یزدی بحثی درباره انکشاف روح ایرانی در زبان پارسی دارد و امیرحسین رحمتی، بحثی بسیار خواندنی با عنوان «صنعت قربانینمایی؛ واسازی گفتمان غربی در مطالعات موسیقی فلسطین» دارد.
پیگیریهای این شماره، از روزی که دورتادور خانه مسکونی صفحهبند چشمانداز مورد اصابت قرار گرفت، تا مسائلی که در پیگیریهای چاپخانه وجود داشت و حمله به پاسگاه پلیس، نزدیک محلی که باید نشریه را به پست تحویل میدادیم در همان لحظه حضور نماینده نشریه در آن مکان، میتواند موضوع گزارشی خواندنی باشد. برای ما همکاران نشریه، انتشار این شماره نشانهای بود مبنی بر اینکه تنها چیزی که از پس جنگ و کشتار برخواهد آمد، نفس زندگی است.
به امید پایان این تجاوز ننگین به خاک ایران و آزادی و آبادی ایران عزیز
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید