انتظار متفاوت از پزشکیان و جلیلی حتی در وقت دفاع

علی اصغر شفیعیان

علی اصغر شفیعیان

بعضی از سر افراط برای پررنگ نگه داشتن تفاوت‌ها حتی بر سر منافع ملی با هم اختلاف می‌کنند و هر وقت دیگری چیزی بگوید عکس آن موضع می‌گیرند. رابطه‌ی جبهه‌ی اصلاحات و جبهه‌ی پایداری تقریبا اینطور است. همچنین رابطه‌ی پهلوی‌چی‌ها و بخشی در داخل، رفتار واکنشی است و موضع ۱۸۰ درجه‌ای عکس.

وحدت ملی به معنای سکوت در برابر ناکارآمدی نیست. ایران، ایران همه ماست. دفاع در برابر تعرض به نام، خاک، جان، زیرساخت و میراث و …، برای همه‌ی ما یک اندازه ارزش دارد. اینها را در دعوای شخصی و سیاسی دخالت ندهیم. نوع پوشش و ایده‌ی سیاسی و حتی نظام سیاسی مطلوب هر یک، در درجه بعدی است.

اما از آنجا که همه به درستی تمایل ندارند به بهانه‌ی حمایت از ایران، تفاوت‌هایشان دیده نشود گاهی حول ایران جمع نمی‌شوند و اختلاف‌ها را پررنگ می‌کنند. اشتباه مواضع حامیان ظریف و حدادیان در همین جاهاست. نگران یکی شدن کامل هستند چون شاید هر یک می‌خواهد دیگری را به این بهانه بشکند.

اصل ۹ قانون اساسی: «در جمهوری اسلامی ایران، آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی، به استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین خدشه‌ای وارد کند و هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند».

«دیگری» را به بهانه‌ی ایران نشکنیم، اتفاقا به رسمیت بشناسیم، همچنان که تلویزیون هم بی‌حجاب‌ها را در تجمعات شبانه نشان می‌دهد. این حرکت خوبی است چون نیازمند تثبیت به رسمیت شناختن دیگرانیم. قرار نیست که اگر تریبون در دست من بود دیگران را حامی خود جا بزنم. فقط ایران!

یک حد دیگر: تفاوت‌های رنگارنگ خود را حفظ کنیم. نمی‌خواهم اسم ببرم، بعضی از چهره‌ها که به عنوان اصلاح‌طلب شناخته می‌شوند طوری این روزها موضع می‌گیرند که انگار خود حسین شریعتمداری هستند. این اشتباه است، کار هم نمی‌کند. همه برای ایران جمع شویم اما یکی بودن به آن معنا، معنا ندارد!

تاکید می‌کنم در عین حال که همه ایرانیان پشتیبان دفاع نظامی از ایرانیم، هر یک بر اساس دغدغه و نگاه خود به دفاع کلان بپردازیم. نمی‌شود همان انتظاری را که از سعید جلیلی اگر رئیس جمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی بود داشتیم، از پزشکیان داشته باشیم. این دو در رویکرد و روش تمایز دارند.

انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *