«سیاوش خوشدل» عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی به بهانهی امکان حضور «علی علیزاده» تحلیلگر شبکهی «بی بی سی فارسی» در شبکهی «افق» صداوسیما نوشت:
موج مجازی مخالفتها و موافقتها که بگذرد، وقت تحلیل و نگاه دقیقتر فرا میرسد. در هفتهٔ گذشته خبر رسید که «علی علیزاده» جوان تحلیلگری که بارها مهمان برنامههای بی بی سی بودهاست، از تریبون صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران برخوردار شده و با «وحید یامینپور» به گفتگو پرداختهاست.
بیش از آن که نام «علی علیزاده» در عناوین رسانهها برجسته شود، این «بی بی سی» است که محوریت مییابد. چون گویا با تناقضی مواجهیم. در ذهن من مخاطب ایرانی این خطکشی ایجاد شده که کسی که در بی بی سی حرف بزند، فرصت ابراز نظر در رسانههای رسمی و حکومتی ایران را ندارد. عنوان خبر این خطکشی را به هم میزند. اگر کسی علیزاده را نشناسد و از پیش با نظراتش آشنا نباشد و یا مشروح گفتگوی او و یامینپور را بررسی نکند، ممکن است در شگفتی بماند و یا قدری امیدوار شود که قرار است به مقدّمۀ قانون اساسی بیش از پیش عمل شود:
«وسائل ارتباط جمعی (رادیو – تلویزیون) بایستی در جهت روند تکاملی انقلاب اسلامی در خدمت اشاعه فرهنگ اسلامی قرار گیرند و در این زمینه از برخورد سالم اندیشههای متفاوت بهره جویند».
آیا صداوسیما با دعوت از علیزاده از «برخورد سالم اندیشههای متفاوت» بهره جستهاست؟ خیر!
علیزاده در موضوعی به بحث دعوت شدهاست که نظرات او در چارچوب خطّ تبلیغی و القایی برنامهساز قرار دارد؛ موضوع حوادث تروریستی تهران. او در زمانی به بحث دعوت شدهاست که القای اتّحاد ایرانیان در برابر دشمنان حائز اهمّیت است. به این ترتیب ظرف و محتوای حضور علیزاده را نمیتوان به حساب حرکت در راستای مورداشاره در مقدّمۀ قانون اساسی گذاشت.
ولی باز هم بد نیست. همین شکل حضور را میتوان به فال نیک گرفت و امیدوار بود که به مرور به دیگر موضوعات و موقعیتها نیز تسرّی یابد. نفس حضور علیزاده به عنوان یک تحلیلگر سیاسی در تلویزیون ایران یعنی به رسمیت شناختن «تفاوت». از ظاهر او بگیرید تا خارجنشینبودنش.
البته افراد دارای اندیشههای متفاوت، پیشتر هم در صداوسیما حضور داشتهاند؛ مانند زیباکلام و مجتهدزاده و امثالهم. امّا حضور آنها نیز یا از آغاز کم و محدود بودهاست و یا به مرور زمان کم و محدود و گاهی قطع شدهاست. تصویر غالب تحلیلگر سیاسی تلویزیون در ذهن من، مجتبی عابدینی و فؤاد ایزدی است.
«حضور» علیزاده اگر مقدّمهای باشد برای حرکت به سمت تحقّق «برخورد سالم اندیشههای متفاوت» حضوری است مغتنم و بایسته. اگر محدود به موارد مشابه بماند، من حس میکنم قرار است در لباس حضور یک مهمان با سروشکل متفاوت، همان حرفهایی را بشنوم که بی حضور او هم از تلویزیون میشنیدم.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید