علی رضا معینی، روزنامهنگار، در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز نوشت:
«۳۶۰» تنها نام یک برنامه نیست؛ استعارهای است از نگریستن به جهان از همه سو، بیآنکه حقیقت را در حصار مصلحتهای زودگذر زندانی کند. رسانه، آنگاه که رسالت خویش را به یاد دارد، نه آینه صاحبان قدرت، که آیینه وجدان بیدار جامعه است؛ و «۳۶۰» کوشیده است چنین باشد.
عادل فردوسیپور از آن گروه انسانهایی است که سرمایه اصلیشان نه در حسابهای بانکی، که در اعتماد مردم نهفته است. منزلت اجتماعی را نمیتوان خرید، همانگونه که احترام را نمیتوان بخشنامه کرد. اعتبار، میوه سالیان دراز صداقت، دانش، پشتکار، پاکدستی و وفاداری به حقیقت است؛ درختی که دیر به بار مینشیند، اما اگر ریشه بدواند، با هیچ تندبادی از جا کنده نمیشود.
اگر رسانهای که میکوشد پرسشگر، متخصص و مستقل بماند، با محدودیت روبهرو شود، این بهتنهایی اثباتکننده حقانیت آن نیست؛ اما میتواند نشانهای باشد از اینکه صدایش شنیده شده و اثرش از مرز بیاهمیتی گذشته است. خاموش کردن چراغ، هرگز به معنای پایان یافتن روشنایی نیست؛ زیرا روشنایی، راه خود را در ذهن و دل مردم مییابد.
از اینرو، دنبال کردن «۳۶۰» تنها پیگیری یک برنامه ورزشی نیست؛ همراهی با شیوهای از روزنامهنگاری است که هنوز برای حقیقت، تخصص، انصاف و شعور مخاطب حرمت قائل است. جامعهای که رسانههای شریف و حرفهای خود را تنها بگذارد، اندکاندک توان دیدن حقیقت را نیز از دست خواهد داد.
و سرانجام، آنچه از آدمی بر جای میماند، نه قدرت است و نه امکان؛ نه کرسی است و نه شهرت. آنچه در حافظه تاریخ دوام میآورد، تنِ شریفِ کردار، جانِ پاکِ صداقت و نامی است که با خدمت به آگاهی مردم درآمیخته باشد. نامها میآیند و میروند؛ اما شرافت، اگر با دانایی و آزادگی همپیمان شود، در حافظه زمان اقامت میکند.
انتهای پیام
