«احسان حدیدی» (قائم مقام)، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی دربارهی عملکرد دولت روحانی در حوزهی اقتصادی کشور نوشت:
جوانی از من پرسید وقتی کاغذ پنجاه درصد گران شده و بیمهی سلامت دچار مشکلاتِی شده، هنوز به شعار (حُسنِ حضور ما به حضور حَسن است) پایبندی؟
یادش بخیر! این شعار برای هنگامهی انتخابات سال ۹۲ بود ولی الان به پایان زمانهی ۹۶ نزدیک میشویم و حالا باید پاسخگوی تشویق افراد به انتخاب گزینهی اعتدالی شد.
لیک جواب دو جمله بود:
«به روحانی رأی دادم تا ونزوئلا نشویم، نه اینکه چهار ساله ژاپن شویم!
برای معجزهی خلق الساعه به او رأی ندادم، برای جلوگیری از تحریم نفت در براب غذا و دوری از آتش جنگ، رأی دادم».
بله وضعیتِ امروز، حق مردمِ ایران نیست اما باید صبوری کرد و حامیِ منتقد بود.
تاریخ ایران، مُکرر اندر مکرر در خروش و جوشش سریع و بعد خاموشی و ایستایی است!
باید از تاریخ عبرت بگیریم که «احمدینژاد محصول ناامیدی از خاتمی بود».
احمدی نژاد را آقای مصباح بر سرکار نیاورد، بلکه تندروی و سردرگمی اصلاحات و بالطبع دلسردی و ناامیدی مردم، برایش فرش قرمز شد.
و امّا بعد!
متاسفانه آنچه کارشناسان، از روز اول به شیخ هشدار دادند و ایشان گوش نکرد، نتایج بزرگِ امروز را تحت الشعاع قرار داده است. فقط دو معضل قطع نکردن یارانه و عدم اصلاح روند معیوب بیمهی سلامت، مشکلات را دوچندان کرده است.
گویی با ملت رودروایسی داشتند و ماهیانه (…/…/…/..۳/۵ تومان) یارانه را که وزاری دولت برای تأمینش باید جانی را به لب رسانند، نگه داشتند که قطع رضایت نشود ولو فردا همین دولت را بر زمین زند!
چقدر دکتر پزشکیان تذکر و یادآوری کرد که این روند سیستم درمانی، چاه ویلی است که هرچه پول بریزید، پُر نمیشود!
ای کاش رییس جمهور شجاعت اصلاح را برگزیند تا بدتر و دیرتر نشده است.
البته نباید دست روی دست گذاشت و فقط منتظر اقدام ایشان بمانیم بلکه باید با تمام ابزار رسانهای و سیاسی این اصلاحات را خواستار شویم وگرنه، «تَکرار» در ۹۸ و ۱۴۰۰ دست نیافتنی میشود.
انتهای پیام
پاسخ دادن به جام شوکران لغو پاسخ