عمادالدین باقی، فعال حقوق بشر، در یادداشتی انتقادی با عنوان «باز هم ادامه سنت نامشروع پخش اعتراف» نوشت:
صداوسیمای جمهوری اسلامی که در سالهای گذشته با پخش اعترافات زندانیان، واکنشهای زیادی برانگیخته بود، و همان زندانیان پس از آزادی، افشاگریهایی درباره چگونگی اخذ اعترافات اجباری انجام دادند، باز هم شامگاه دوشنبه ۱۴ مهرماه ۱۴۰۴ ویدئویی از اعترافات امیرحسین موسوی را پخش کرد. او نیز از داخل زندان پاسخ درخور تاملی به آنچه پخش شده بود داد.
فارغ از اینکه مسئولان صدا و سیما هنوز نفهمیدهاند که حتی اگر کسی اعترافش اختیاری هم باشد نه اجباری، جامعه به پخش اعترافات از طریق تلویزیون دولتی هیچ اعتمادی ندارد. حتی درمورد کسی که مجرمیتش مسلم شده باشد پخش اعترافات تلویزیونی از نظر حقوقی و شرعی جایز نیست چه رسد به متهمِ زندانی که هنوز پروندهاش در مرحله رسیدگی است و قرار است در تاریخ ۱۱ آبانماه ۱۴۰۴ در شعبه ۱۵ از شعبات شناخته شده و خاص در دادگاه انقلاب تهران برگزار شود.
اگر کسی مجرم باشد بدیهی است که طبق قانون مجازات میشود ولی پخش اعترافات قبل رسیدگی قضایی، کل روند رسیدگی را در معرض شبهه قرار میدهد.
به جای توسل به پخش اعتراف باید روش دادرسی را اصلاح کنید و دادنامه صادره آنقدر از لحاظ حقوقی متین و محکم باشد که بتوانید آن را انتشار عمومی بدهید و از آن دفاع کنید و آن را انتشار عمومی بدهید نه اینکه به دلیل ضعف رسیدگی و سستی دادنامه از روش پخش اعتراف استفاده شود.
آیت الله منتظری در اواسط دهه ۶۰ در درس خارجشان (که در کتاب مبانی فقهی حکومت) آمده است، حتی پخش اعترافات تلویزیونی وابستگان به گروههای تروریستی را هم ناقض شخصیت و کرامت انسان و خلاف شرع دانستند.
صدا و سیما همچنان در مسیر تخریب بنیانهای حقوقی و مدنی که بنیانهای انسجام اجتماعی هستند عمل می کند.
دقیقه ۸ تا ۱۲ ویدیویی است که از صدا و سیما پخش شده:
https://telewebion.com/episode/0x153a8da6
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید