«رضا صالحی امیری» وزیر ارشاد در یادداشتی با عنوان «جهانگیری پیروز شد» دربارهی «اسحاق جهانگیری» معاون اول رییس جمهور که روز گذشته از کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری انصراف داده، نوشت:
حضور آگاهانه و کناره گیری مسوولانه برادر بزرگوارم، دکتر اسحاق جهانگیری از عرصه رقابت انتخابات ریاست جمهوری، حاوی چند نکته اساسی بود:
یکم- جهانگیری از فرزندان راستین انقلاب و امام و یاران صادق رهبری است. او دارای تبار روشن، رنج کشیده دوران مبارزه و دفاع و جهادگر عرصه سازندگی و اصلاحات بوده است. امّا هرگز ظرفیّت ارزشی خود و خانوادهاش را در طول بیش از سه دهه گذشته به رخ نکشیده است و صرفاً با اتکا به تجربه مدیریتی و توان و دانش اطّلاعاتی لازم، عملگرا بودن خود را به اثبات رسانده است و در انتخابات اخیر نیز به روشنی این پیام را منتقل کرد که دولت، عرصه عملگرایی است نه عرصه شعار.
دوم- دکتر جهانگیری دارای ویژگیهای بارز شخصیّتی، همچون سطح تحصیلات بالا، تجربه مدیریتی طولانی در سطوح مختلف اجرایی، آشنایی به مسائل تخصصی و … است که وجود دولتمردانی از این دست در کنار هر رئیس جمهوری، فرصتی مغتنم و ارزشی مضاعف برای اداره دولت میباشد و خوشبختانه ایشان از آغاز به کار دولت یازدهم با روحیه جهادی و مسئولیّت پذیری فوق العاده در سامان دادن به وضعیّت دولت، شناخت اولویتها و راههای برون رفت از وضعیّت ناگوار باقی مانده از دوره قبل، خوش درخشید.
سوّم- جهانگیری از روز اوّل با صداقت و شفافیّت پا به میدان رقابت گذاشت. چه آن روز که با صلابت و بدون لکنت، اعلام کرد که آمده تا صدای جریان اصیل اصلاح طلبی در عرصه رقابت باشد، چه آن جا که در مقابل هجمهها و بداخلاقیها، هرگز عنان از کف نداد و با احترام، امّا با صراحت و اقتدار، به توهینها و افتراها پاسخ داد، مصالح نظام و منافع مردم را بر آبروی شخصی، مقدّم شمرد. به رغم دسترسی او به اطّلاعات طبقه بندی شده و محرمانه، هرگز زبان به افشاگری و تشویش اذهان عمومی نگشود و اتفاقاً سخنان امیدبخش او و گزارش اقدامات انجام شده به وسیله دولت، امنیّت ملّی را قوام و اعتماد عمومی را دوام بخشید. افسوس که در این عرصه، ناجوانمردانه به او تاختند و با بداخلاقی، آماج حملات قرار گرفت.
چهارم- جهانگیری پیروز شد؛ نه در یک عرصه، که او همزمان در چند عرصه پیروز شد. در عرصه مسئولیّت پذیری، در عرصه شجاعت، صراحت، ایثارگری و در یک کلام در صحنه رقابت انتخابات، او پیروز عرصه اخلاق مداری شد. او به جای ناامیدی و یأس، امید را احیا کرد؛ به جای بزرگنمایی مشکلات یا اغراق در دستاوردها، واقعیّت ها را بیان نمود. صادقانه به وجود مشکلات اعتراف و با شفافیّت، عملکردها را تبیین کرد. کلام او متین و از سر باور قلبی و رفتار او با وقار و اقتدار بود. فرجام چنین حضور آگاهانه و کناره گیری مشفقانه به نفع رئیس جهمور مظلوم، دکتر حسن روحانی؛ سرمایه ارزشمند دیگری بر سرمایه اجتماعی ملّت بزرگ ایران افزود و اتّحاد، همبستگی و انسجام جریان اعتدال گرا و اصلاح طلب را بیش از پیش عیان ساخت. امید که این اتفاق به پیروزی شکوهمند و سرافرازی ملّت در روز ۲۹ اردیبهشت بیانجامد.
حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
آری به اتفاق جهان میتوان گرفت
انتهای پیام
