از رامشه تا بازارهای صادراتی؛ شکلگیری یک برند صنعتی
یک واحد تولیدی که فعالیت خود را از کارگاههای کوچک بازیافت در رامشه آغاز کرده، امروز به یکی از تأمینکنندگان شناختهشده گرانول بازیافتی پلاستیک در بازارهای منطقهای تبدیل شده است. روایت شکلگیری و توسعه اکسیر پلیمر، نمونهای از گذار بازیافت سنتی به تولید صنعتی استاندارد در ایران است.
به گزارش انصاف نیوز، صنعت بازیافت پلیمر در ایران طی سالهای اخیر با چالشهای متعددی از جمله نبود استاندارد، نوسان کیفیت مواد اولیه و فعالیت واحدهای غیر رسمی روبهرو بوده است. در این میان، برخی مجموعههای خصوصی تلاش کردهاند با تکیه بر نوآوری، استانداردسازی و نگاه بلندمدت، مسیر متفاوتی را در این صنعت دنبال کنند. شرکت تولیدی اکسیر پلیمر آراد یکی از این نمونههاست که فعالیت خود را از دل یک منطقه صنعتی قدیمی آغاز کرده و امروز به بازارهای صادراتی دست یافته است. مهندس سید مرتضی رستگار، مدیرعامل اکسیر پلیمر، در مصاحبه با نشریه «دنیای بازیافت» از شکل گیری برندی گفت که برای او یادآور سیلیکونولی است.
رامشه؛ خاستگاه یک برند برتر بازیافت پلیمر
رستگار در ابتدای این گفتوگو، به پیشینه شخصی و محیطی خود اشاره میکند و گفت: «از کودکی در فضای تولید بزرگ شدم؛ پدرم در رامشه فعال بود و امروز هم در دوران بازنشستگی بخشی از برونسپاری مجموعه ما را مدیریت میکند.»
او درباره جایگاه رامشه در صنعت بازیافت توضیح میدهد: «رامشه از حدود ۳۵ سال پیش خاستگاه کارگاههای کوچک اما سازمانیافته بازیافت پلیمر بود، که بعدها تبدیل به یک قطب صنعتی شدند. دقیقاً این موضوع من را یاد سیلیکونولی و داستان شکلگیری آن میاندازد.»
تصمیم بزرگ؛ از فروش مستربچ تا تولید کامپاند پلی استایرن
به گفته مدیرعامل اکسیر پلیمر، ورود او به صنعت پلیمر با فعالیت تجاری آغاز شد: «سال ۱۳۹۱ دفتر فروش مستربچ را در یزد راهاندازی کردم… اما خیلی زود فهمیدم “فروش” مسیر من نیست؛ باید “تولیدکننده” شوم.» او این تصمیم را با پیشینه تحصیلی خود مرتبط دانست و افزود: «اگر در رشته معدن هم ادامه میدادم، معدندار میشدم نه فروشنده سنگ ساختمانی؛ بنابراین به سمت تولید صنعتی میل پیدا کردم.»
رستگار درباره آغاز فعالیت تولیدی این مجموعه گفت: «اوایل سال ۱۳۹۲ نخستین خط تولید گرانول را در شهرک صنعتی رامشه نصب و راهاندازی کردیم. ابتدا تنها یکیدو مشتری داشتیم… اما مسیر رشد خیلی سریعتر از انتظار بود.» او ادامه داد: «کمتر از یک سال بعد خط اول به دو خط رسید و وارد تولید کامپاند پلی استایرن برای پروفیل قاب عکس شدیم … وقتی فرآیند و چالشهای تولید را بررسی کردیم، فهمیدیم تولیدکننده به خرید گرانول بازیافتی یکنواخت نیاز دارد … ذاتاً دلال نبودم و کیفیت مواد بازار را هم قبول نداشتم. بنابراین تصمیم گرفتیم خودمان خط تولید بخریم.»
گام تمایز اکسیر پلیمر با سایر تولیدکنندگان گرانول بازیافتی
رستگار درباره رویکرد تولیدی این مجموعه گفت: «هدف ما تولید یک مواد اولیه استاندارد برای یک محصول استاندارد بود؛ چیزی که در بازار وجود نداشت.» او اضافه کرد: «جزو اولین مجموعههای کشور بودیم که دستگاههای دومرحلهای را وارد چرخه تولید کردیم… حتی بخشی از تجهیزات را خودمان در رامشه طراحی کردیم و ساختیم.»
به گفته او، یکی از نقاط عطف فعالیت این مجموعه، سرمایهگذاری روی شستوشوی تخصصی بوده است: «اولین خط شستوشوی تخصصی HIPS را در رامشه نصب کردیم… نتیجهاش افزایش چشمگیر یکنواختی مواد بود و همین موضوع صنعت پروفیل را متحول کرد.»
صادرات؛ از تجربه نخست تا بازارهای منطقهای
مدیرعامل اکسیر پلیمر درباره آغاز صادرات گفت: «اولین تجربه صادرات ما در سال ۱۳۹۶ بود؛ زمانی که یک ماشین مواد به کره جنوبی صادر کردیم.» او درباره وضعیت فعلی توضیح داد: «طی سه سال اخیر… کشورهای همسایه مانند عراق، ترکیه، ترکمنستان، آذربایجان و ازبکستان مهمترین مقاصد صادرات ما هستند.» رستگار مزیت اصلی این مجموعه را چنین بیان کرد: «مهمترین عامل موفقیت ما، بار یکنواخت و استاندارد است؛ موضوعی که برای مشتریان خارجی اهمیت زیادی دارد.»
روایت شکلگیری اکسیر پلیمر نشان میدهد که گذار از بازیافت سنتی به تولید صنعتی استاندارد، نهتنها ممکن است، بلکه میتواند به حضور در بازارهای صادراتی گرانول بازیافتی پلاستیک نیز منجر شود؛ مسیری که به گفته مدیرعامل این مجموعه، بدون نگاه بلندمدت، نوآوری و یکنواختسازی مواد قابل تحقق نیست.
انتهای پیام
