رحمان بیات در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «روایتی برای آیندگان از جنگی که بر کشور ما تحمیل شده» نوشت:
این روزها از رنج و درد بیماری، آرامش و خواب راحتی ندارم. در این شرایط با خود می اندیشم که رزمندگان و مدافعان این آب و خاک هم این روزها آرامش و خواب ندارند؛ آنان که شبانهروز در خط مقدم، با دشمن می جنگند تا پرچم ایران و اسلام بر افراشته بماند و امنیت، و استقلال و آزادی این سرزمین لطمه نبیند. با شرمساری اعتراف میکنم که بیخوابی من در بستر بیماری، در قیاس با بیخوابی آن دلیرمردان در عرصه جهاد، قابل مقایسه نیست.
و در این ایام، با حسرت و اندوهی عمیق، سیر تحولات جنگ را دنبال میکنم. حسرت از آن رو که بیماری، مرا از فیض حضور در این جهاد بازداشته؛ و اندوه از آن جهت که این نبرد، ماهیتی متفاوت از جنگ تحمیلی هشتساله دارد. دشمن امروز، همان چهرههای اهریمنی است که در رسوایی «جزیره اپستین» عریان گشته و نیروهایی که با نقاب شیطان، قصد دریدن تن ایران و ریشهکن کردن تمدن و دین اسلام را دارند. حضور در چنین نبردی، توفیق می خواهد که فعلاً از من دریغ شده است.
با نگاهی به سرنوشت کشورهایی چون لیبی، سوریه و عراق، تاریخ گواهی میدهد که وعدههای فریبکارانه غرب و آمریکا، جز ویرانی، ناامنی و فروپاشی، ارمغان دیگری برای ملتها نداشته است. دشمنانی که امروز بر کشور ما تجاوز کرده اند نه تنها در پی تجزیه ایران، بلکه در صدد نابودی ایمان، فرهنگ و هویت ایرانی و اسلامی ما می باشند.
و اما در این میان، عدهای نه تنها نسبت به دردها و رنجهای هموطنان بیتفاوتند، بلکه از فاجعهی جانگداز شهادت مظلومانهی «شهدای مدرسه شجره طیبه میناب» یا شهادت زنان و کودکان و مردم عادی شادمانی میکنند و برای کشته شدگان دشمن این آب و خاک، اشک ماتم میریزند! باید روایت چنین کسانی را با خون دل و اشک چشم نوشت.
به راستی انسانی که از مرگ همنوعان خود شاد شود، چگونه میتواند خود را ایرانی و دلسوز مردم بداند؟ آیا غیر از این است که بگوییم اینان وارثان همان کسانی هستند که در واقعه عاشورا در مقابل امام حسین(علیهالسلام) صف آرایی کردند و گویی که خطاب امام حسین در روز عاشورا برای چنین کسانی بوده که فرمودند : «اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید»؟
این نوشتار، نه به معنای نادیدهگرفتن کاستیها یا مشکلات داخلی است، بلکه رنج نامه ایست که به عشق وطن؛ نگارش می شود تا روایتی هرچند کوتاه از مردمانی باشد که در این روزها استوار مقاوم در مقابل دشمن و بدخواهانش ایستاده است مطمئنا آیندگان در باره این جنگ تحمیلی و مقاومت دلیرانه و شگفتی آفرین رزمندگان اسلام و مردمان مقاوم صبور این سرزمین گفتنی های زیادی خواهند داشت شعر و داستانها خوهند گفت چرا که این جنگ، بر ما تحمیل شده تا در گذرگاه تاریخ، مرز میان حق و باطل، و مرز میان وطندوستی و وطنفروشی، برای همیشه روشن گردد. وچه راست گفت رهبر شهیدمان که اینان نه تنها به کشور ایران وتمدن و همه دارایی های آن بلکه به ناموس مردم هم رحم نمی کنند.
در پایان به درگاه خدای قادر و متعال عرضه می دارم که ای خدای مهربان! به حرمت این روزهای ماه مبارک رمضان با دلی پر از اندوه و امید، به جان مولایمان حضرت صاحبالزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و به هر آنچه قسم دادن به آن موجب استجابت دعاست قسمت می دهم چنانکه معجزهای خود قوم بنیاسرائیل را از ظلم فرعونیان رهایی بخشیدی، این ملت را نیز از شرّ شیاطین و فرعونیان زمان نجات فرما. و همانگونه که موسی(ع) را بر قوم ستمگر پیروز کردی، امروز نیز حامی ایران اسلامی باش و آنان را بر قوم ستم گر و شرور پیروزشان کن.
انتهای پیام
