بچّه‌های ایران‌ساز مدرسه‌هایمان مشغول کارند

سیاوش خوشدل، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:

از جملۀ آسیب‌های تجاوز غیرقانونی آمریکا و اسرائیل به کشورمان، ویرانی بخشی از مراکز آموزشی بود.  یکی از مدارسی که در حملۀ متجاوزان آسیب دید، دبیرستان علاّمه حلّی ۵ در خیابان ایرانشهر تهران بود. من بیش از ده سال است در این مدرسه تدریس می‌کنم.

وقتی تصاویر حمله را دیدم، مثل دیگر معلّمان و دانش‌آموزان و کارکنان و مسئولان مدرسه، دچار درد و حیرت شدم. از میان بچّه‌ها، عرشیا به من پیام داد و از ناراحتی‌اش گفت.

یک ویدیو برای بچّه‌ها ضبط کردم و بعد یک یادداشت نوشتم که اینجا منتشر شد. [لینک] در آن یادداشت و در آن ویدیو از ماجرای تجاوز به مدرسه‌ای در رشت در بحبوحۀ جنگ جهانی اوّل نقل‌قولی آوردم.

ابراز امیدواری کرده‌بودم که بچّه‌هایمان مدرسه را باز خواهندساخت، با حضورشان، با خنده‌هایشان و تلاششان.

باید اعتراف کنم که در این «ساختن» و «بازسازی» بیشتر به ماهیت فیزیکی و فضای مدرسه نظر داشتم.

آنچه بیشتر از ظاهر و بنای مدرسه اهمّیت دارد و اصلاً هر بنای آموزشی با آن هدف ساخته‌می‌شود، نشر و ترویج فکر و اندیشه و فرهنگ است.

چیزی که از همین الان آغاز شده. این را یوسف به یادم آورد. یوسف یعنی یوسف یوسفی. یوسف و عرشیا و دوستانشان دانش‌آموزان سال آخر رشتۀ انسانی هستند. یعنی قرار است امسال دانشجو بشوند. اینها دانش‌آموزانی نقّاد و اهل تحقیق بودند، اهل ذوق و هنر بودند، اهل فکر و فرهنگ بودند و امسال دانشجویانی نقّاد و اهل تحقیق و فکر و فرهنگ و اندیشه خواهندشد.

در این روزها یوسف به من پیامی داد که باعث شد من بسیار به وجد بیایم و به یاد بیاورم که ساختن از همین حالا شروع شده و در جریان است. یوسف از من خواست منابعی به او معرّفی کنم تا دربارۀ شهریور ۲۰ و اشغال ایران مطالعه کند.

در شرایطی که مطالعه کردن دربارۀ تاریخ ما حوصلۀ زیاد می‌خواهد و کم‌سوادی تاریخی و فرهنگی ضربه‌های بزرگ و سخت به ما زده‌است، اینکه یوسف و هم‌نسلان او پیجوی منابعی اصیل برای مطالعه دربارۀ تاریخ باشند، نویدبخش آینده‌ای است که روی ستون‌هایی از آگاهی محقّقانه و عمیق و استوار بنا شده‌است.

از یوسف و دوستانش باید بیاموزیم، چون می‌خواهیم ایرانمان را بسازیم.

و امیرعلی زنده‌دل که یک سال از یوسف و عرشیا کوچکتر است نوشته‌است «بود آیا که در مدرسه‌ها بگشایند»؟

در مدرسه‌ها گشوده‌خواهدشد، امّا گشودگی در اندیشه و دانش و فرهنگ در ذهن و جان بچّه‌هایمان بسی ارزشمندتر است.

انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *