راز حمله به دیپلمات‌ها

رضا رئیسی، روزنامه‌نگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:

در همین آغازین وهله و طلیعه یادداشت، این نکته را گوشزد کنم، که در این هنگامه حساس و برهه خطیر، هیچ قصد طیفی نگری و جناح مداری ندارم و از اساس این مرقومه در رد چنین نگرش‌های آسیب زا و بلاموضوع در این مقطع مهم و تعیین کننده‌ای است اما منش و روشی که صدا و سیما در پیش گرفته به مثابه آن نقل «سرکنگبین صفرا فزود» است و سکوت در برابر آن جایز نیست.

به مدد قطع اینترنت بین الملل و نیز موضعی که نسبت به رسانه‌های مغرض آنور آبی دارم در طول ۴۵ روزی که از آغاز جنگ تحمیلی سوم گذشته، مرجع خبری و رسانه تصویری که در تمام این مدت محل رجوع من بوده، صدا و سیما و شبکه خبر رسانه ملی بوده است. 

فارغ از اینکه این رسانه یکسری کارشناس محدود و متعلق به یک طیف خاص را در طول این مدت، بارها و بارها روی آنتن آورده و جملگی از یک منظر حرف های تکراری و فاقد ابتکار و ابداع تحلیلی و تفسیری را مکرر در مکرر واگویه می فرمایند و جز یکی، دو نفر، مهمانان همیشگی و چهره‌های تکراری برخوردار از تریبون یکطرفه رسانه ملی هستند و این نکته در تنافر وجودی و مغایرت ماهیتی با مقوله  «اتحاد مقدس» و  «وحدت ملی» و الزامات بدیهی آن است و به طور قطع یقین فراگیری جذب مخاطب را آنهم در این مقطع کلیدی حاصل نمی‌کند. 

و از طرف دیگر این تکرار مکررات و حضور چهره‌های کلیشه‌ای، به هیچ عنوان نمی‌تواند، مخاطبان از لایه‌های مختلف و متکثر اجتماعی را جذب کرده و مخاطب را پس زده و فرصت پیش آمده را به ثمن‌ بخس از کف می‌راند. 

اظهارات و گفتارهای مهمانان گرامی و ارجمند هم به نوعی جلوه‌گر شده و ابراز و بیان می‌شود که در دایره منافع ملی و ایجاد همبستگی و هم‌افزایی آحاد مردم برخوردار از تنوع آرا و نظرات مختلف و سلیقه‌های متفاوت نگنجیده و تبعات و بازخوردهای منفی و معکوس خواهد داشت. 

در موسم و موعد برقراری آتش و نبرد و جنگ میدانی، با توجه به سیر شتابان تحولات جنگی و اخبار پیامدی، این رویکردهای یکجانبه و جهت گیری‌های خاص در هیاهوی جنگ و تهییج افکار عمومی، کمتر نمود داشت اما پس از پذیرش آتش‌بس و فروکش کردن التهابات میدانی و طرح موضوع مذاکرات، بیش از پیش این موضع گیری‌های جهت دار و یک‌سویه و تفرقه مدارانه، نمود بیشتری یافت. 

شاید پر بیراه نباشد اگر بگوییم تمامی کارشناسان مدعو صدا و سیما، چه در آن فضای پیشا مذاکراتی و چه در طول آن ۲۴ ساعت و چه پس از آن در وهله آغازین و ابتدایی سحن را از مذمت مذاکره کنندگان و دیپلمات‌های پیشین تا دیپلمات‌های کنونی دستگاه دیپلماسی آغاز می‌کنند و تلنگر و لگدی را حواله قبلی‌ها کرده و می گویند که این دوره تیم مذاکراتی فرق می‌کرد و آنان نسبت به ادوار قبلی دچار ضعف و تسلیم و سازش نبودند! 

فارغ از اینکه رهبر شهید تیم مذاکراتی برجام را با عنوان فرزندان غیور، شجاع و متعهد خطاب کردند و بدور از هرگونه جهت گیری آنان فرزندان این ملت بودند که توانستند در برابر شش قدرت جهانی، توافقی متوازن حاصل کنند که همین دونالد ترامپ آن را فاجعه بارترین توافق تاریخ آمریکا و کلاه بزرگ بر سر ایالات متحده خواند و در پیامد پاره کردن آن، وضعیت کنونی را رقم زد و به ادعای او ۱۵۰ میلیارد دلار پول ایران آزاد شد و غنی سازی که او مصر به صفر رساندن آن است برای اولین بار در تاریخ به تایید شورای امنیت رسید و در قالب قطعنامه مورد تایید قرار گرفت. 

اگر که مورد تمجید و تحسین نباشد، بی گمان شایسته اینگونه تخریب‌ها و تخطئه‌ها و یکسونگری‌ها نیست، آنچنان که اسرائیلی ها به محض انتشار خبر استعفای ظریف، در پوست خود نگنجیده و ابراز شور و شعف علنی پیرامون آن کردند. 

حال رواست در این موقعیت حساس و کلیدی که کشور نیازمند، اتحاد و همبستگی و همدلی فارغ از هر گرایش و منش و رویکردی است، اینچنین پرونده‌های گذشته را به شکل یکطرفه و بدور از هرگونه انصاف و واقع نگری مورد نقد از تریبون ملی قرار دهیم و آن را دستمایه تسویه حساب‌های سیاسی قرار دهیم؟ این چه نسبتی با منافع ملی و کارکردهای ذاتی رسانه ملی آنهم در چنین شرایط حساس و کلیدی دارد؟ 

انتهای پیام