یک فعال سیاسی نزدیک به سعید جلیلی تایید کرد که تنها مخالف تفاهمنامهی ایران و آمریکا برای پایان جنگ آقای جلیلی بوده است.
پیش از این معاون رئیسجمهور در امور اجرایی در گفتوگویی با انصاف نیوز خبر داد که پزشکیان توانست این توافق را به امضای همه به غیر از یک نفر برساند.
مسعود براتی با تایید خبر رای منفی جلیلی به تفاهمنامه با آمریکا گفت: سعید جلیلی با پذیرش آتشبس در ۱۹ فروردین علیالاصول مخالف بوده است. چرا که در دشمن نشانههای پشیمان شدن دیده نمیشد. از چند روز قبلش هم وضعیت را پشت خیمه معاویه توصیف کرده بود که دشمن با شکست در میدان نظامی به خدعه و فریب روی خواهد آورد.
یادداشت آقای براتی که در خبرگزاری فارس منتشر شده در پی میآید:
🔹 بعد از آنکه پزشکیان ۲۵ خرداد در صحبتی عمومی گفت که غیر از یک نفر همه اعضای شورای عالی امنیت ملی به تفاهمنامه ایران و آمریکا برای پایان جنگ رای مثبت دادند، اذهان همه متوجه یک نفر شد. سعید جلیلی نماینده مقام معظم رهبری در شعام، چرا که از رویکرد و سابقه او رای منفی دادن به تفاهمنامهای که همه مثبت بودند قابل انتظار بود.
🔸 بعد از این آجرلو مشاور قالیباف نیز همین نکته را گفت و تصریح کرد که جلیلی نظر و رای دیگری داشته است. در فضای مجازی هم تلاشی صورت گرفت که با استناد به این واقعیت، جلیلی را تخریب کنند و او را فردی متفاوت، دگم و متعصب نشان دهند که دوست دارد جنگ ادامه یابد. فضایی شبیه به دوره انتخابات ۱۴۰۳ که البته خیلی طول نکشید. هرچند مردم حاضر در خیابان که مذاکرات را درست نمیدانستند، حس خوبی هم به تفاهمنامه نداشتند و برای همین با نگاه جلیلی حس همراهی داشتند.
🔹 تا قبل از انتشار پیام رهبر انقلاب حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنهای درباره تفاهمنامه، فضا به گونهای بود که از سوی تمام جریانهای سیاسی تفاهمنامه با آمریکا یک برد سیاسی محسوب میشد و افراد شناخته شده تلاش داشتند در سمت موافق تفاهمنامه بایستند. این بیان که همه چیز با هماهنگی رهبر انقلاب به پیش رفته است و لذا نتیجه نیز مورد تایید و پسند ایشان است و اگر غیر از این باشد حتما ایشان ممانعت خواهند کرد، نیز در این فضاسازی موثر بود. قالیباف نیز چهارشنبه عصر در گفتگویی تفصیلی که از صدا و سیما پخش شد مسئولیت تفاهمنامه را به طور کامل عهدهدار شد.
🔸 پنجشنبه شب پیام رهبر انقلاب که صادر شد، وضعیت تغییر کرد. دلیل آن هم روشن بود.
رهبر انقلاب در پیامشان با صراحت تمام بیان فرمودند «بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم». این بیان صریح برای آن مخاطبی که نظر و رای رهبر انقلاب برایشان اهمیت دارد، فضا را خیلی جدی تغییر داد. دیگر رای منفی دادن به تفاهمنامه نه تنها اقدامی منفی نبود بلکه یک امر مثبت بود. برخی از عملیاتهای روانی که تلاش کردند بگویند رای منفی برای فردی غیر از جلیلی است برای همین بود.
🔹 فارغ از مباحث سیاسی روزمره توجه به این نکته که چرا سعید جلیلی تنها رای منفی بود، به شناخت دقیقتر سبک سیاستورزی او کمک میکند. جلیلی از سال ۹۲ که نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد در عرصه سیاست کشور حضور داشته و در تحولات مهم و کلیدی خصوصا در عرصه سیاست خارجی نقشآفرینی کرده است. کنشهای او در تجربه برجام در اذهان هست. هنوز جلسات کمیسیون بررسی برجام برای ارزیابی از برجام محل رجوع است.
🔸 اوج برجسته شدن جلیلی انتخابات ۱۴۰۳ بود. در آنجا جلیلی از یک رهبر فکری در جامعه انقلابیها به یک رهبر اجتماعی که مردم عادی به او اعتماد دارند تبدیل شد. او حدود ۱۴ میلیون رای آورد و رقابت نزدیکی با پزشکیان داشت. اما این وضعیت جدید باعث نشد جلیلی مسیر سیاست ورزی خود را تغییر دهد، علیرغم انتقادات فراوانی که نسبت به کنشگری او مطرح شد و حرفشان این بود که جلیلی باید به یک سیاستمدار مرسوم تبدیل شود.
🔹 اما او تلاش خود را افزایش داد تا سبک سیاستورزی خودش را ارتقا دهد و نه اینکه به یک سیاستمدار متعارف در فضای سیاسی کشور تبدیل شود. از تلاشهای مستمر او تبیین شرایط و مسایل است.
سال گذشته پس از جنگ ۱۲ روزه و بیانیه تغییر پارادایم ۱۸۰ به ظاهر استاد دانشگاه، او آنها را به قوم بنیاسرائیل تشبیه کرد که بعد از شکست فرعون به دنبال پرستش «گوساله سامری» بودند.
🔹 اگر بخواهیم روش فکر و تصمیمگیری سعید جلیلی را بشناسیم، باید به صحبتها و نوشتههای او رجوع کنیم. برای نمونه جلسات حکمت سیاسی اسلام در قرآن که تا کنون بیش از ۱۴۵ جلسه برگزار شده است. آخرین جلسه آن نیز با عنوان «علی الاصول» منتشر شد. در آنجا جلیلی برای چندمین بار توضیح میدهد که اندیشه اسلامی که بنیان و اساس و اصول اندیشه ما را تشکیل میدهد، باید در رفتار و عمل جامعه امتداد یابد و برای همین باید از حکمت صحبت کرد. حکمت امتداد اصول اندیشه در رفتار و عمل است. این مهم در تمامی عرصهها باید رعایت شود و از جمله در جنگ و صلح که از مهمترین مسائل یک جامعه است.
🔸 زاویه نگاه سعید جلیلی به جنگ و صلح برآمده از حکمت سیاسی اسلام است. همانطور که او سه روز قبل از پذیرش آتشبس در صدا و سیما درباره پایان جنگ اینگونه گفت: « وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَکُونَ فِتْنَهٌ» او پایان فتنه را زمانی عنوان کرد که دشمن از ابزارهای ترور، تحریم، تهدید و جنگ دیگر نتواند استفاده کند و به عبارت دیگر طوری دشمن شکست بخورد که از رفتار گذشته پشیمان شود. با این نگاه روشن است که سعید جلیلی با پذیرش آتشبس در ۱۹ فروردین علیالاصول مخالف بوده است. چرا که در دشمن نشانههای پشیمان شدن و دست برداشتن از ابزارهای سهگانه مذکور دیده نمیشد. از چند روز قبلش هم وضعیترا پشت خیمه معاویه توصیف کرده بود که دشمن با شکست در میدان نظامی به خدعه و فریب روی خواهد آورد.
🔹 نظر جلیلی درباره روند مذاکرات که پس از پذیرش آتشبس آغاز شد برآمده از همان اصول است، هرچند که در این بازه زمانی موضعگیری صریحی نکرده است. میتوان این «سکوت» را عامدانه و سیاستی فعال برای فاصلهگذاری از روند مذاکرات دانست. البته همه میدانند که او در جایگاه نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی با جدیت فعال بوده و از نظر برخیها اذیت کننده که میتوان نشانههای آن را در کمپینهای تخریب جلیلی مشاهده کرد. در نهایت نیز رای او به نتیجه پذیرش آتشبس و مذاکرات یعنی تفاهمنامه نیز منفی بود.
🔸 معنای رای منفی جلیلی هم باز توسط خودش بیان شده است. در جلسه قبلی حکمت سیاسی او فرمول رفتاری را نسبت به تفاهمنامه بیان کرد. او گفت اگر تفاهمنامه دستآوردهای مردم و نیروهای مسلح در جنگ را تضعیف کند محل ایراد است. معنایش این است که جلیلی تفاهمنامه را یک عقبگرد از پیروزیهای جنگ میداند و برای همین به آن رای منفی داده است.
🔹 جلیلی از محدود افرادی است که اندیشهای اصولی دارد و حکمت برآمده از اندیشه را در عمل دنبال میکند. بخواهیم یا نخواهیم او یک شخصیت مورد توجه مردم مبعوث شده است که میتواند نقش موثرتری در تحقق نظرات رهبر انقلاب ایفا کند.
انتهای پیام
