مصطفی قهرمانی در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «ایران و پیمان دفاعی مکه» نوشت:
درباره عضویت و پیوستن ایران به «پیمان دفاعی مکه» یقیناً در تهران ـ در راهبردیترین پایتخت منطقه با یک پروفیل مشخص هویتی ـ در رابطه با بنیانگذاری یک پیمان دفاعی ـ امنیتی مستقل برای منطقه میتوان و باید حتماً غور و اندیشه کرد.
ایران اما نباید با یک رویکرد انفعالی و واکنشی به این پیمان بنگرد؛ بلکه میتواند و باید از همان ابتدا، در جایگاه یک قدرت منطقهای، برای تغییر ماهیت و جهتگیری راهبردی آن و تبدیل آن به یک چارچوب دفاعی ـ امنیتی مستقل و قدرتمند در منطقه، نقشی فعال و سازنده ایفا کند.
از دید ما ایرانیان، این پیمان اما باید: ۱- هرگونه همکاری سیاسی، اقتصادی و امنیتی با رژیم اشغالگر اسرائیل را برای اعضا و علاقهمندان به عضویت در این پیمان، بهمثابه یک خط قرمز تعریف کند؛ بهگونهای که عدم رعایت آن، منجر به عدم پذیرش یا اخراج آنها از این پیمان شود.
۲- این پیمان باید با توجه به نظم موجود و نظم در حال شکلگیری آینده، سیاست مستقل و فاصله برابر با قطبهای دفاعی ـ امنیتی را در منشور و دستورکار خود تعریف و تعبیه نماید. با این دو ویژگی، از همان ابتدا دو معیار خروج و طرد برای همکاریهای آینده تعریف گردیدهاند که با بهکارگیری آنها میتوان جایگاه، استقلال و منافع راهبردی منطقه ما بین نیل و هندوکش را تعریف و پاسداری کرد.
انتهای پیام
