خطر فروپاشی انسجام اجتماعی در اثر فرسایش تاب‌آوری اجتماعی

دکتر محمدحسن علایی، جامعه‌شناس در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «خطر فروپاشی انسجام اجتماعی در اثر فرسایش تاب‌آوری اجتماعی!» نوشت:

بی‌تردید امروز درک گره‌خوردگی سرنوشت سه میم (معیشت، مقاومت، مذاکره) با همدیگر، بایستی اولویت نخست دستگاه حکمرانی و مسئولین ذی‌ربط تلقی گردد. مقاومت و مذاکره، دو مقوله‌ی رویاروی هم نیستند، اما فوریت حیاتی معیشت، محکی مهم جهت اتخاذ رویکرد صحیح و التزام به قواعد معقول در خصوص هر دوی این دو مقوله را متذکر می‌گردد. هر سنخ از سیاست مقاومت و نیز راهبرد مذاکره‌ای که فوریت قطعی و حیاتی معیشت را در این شرایط خطیر در نظر نداشته باشد محکوم به شکست است.

فلذا، در مقام یک جامعه‌شناس دغدغه‌مند به همه‌ی مسئولین تذکار می‌دهم که بدون هیچ تردیدی با توجه به وضعیت اسفناک معیشت مردم، ضرورت دارد از هر دو این ابزار، یعنی هم مقاومت و هم مذاکره، به‌ نحو اصولی در جهت حل بحران معیشت، بی تعلل و به تعجیل، حسن استفاده را به عمل بیاورند، امروز آنچه بیش از هر چیز خطر فروپاشی انسجام اجتماعی را تهدید می‌کند بی‌گمان، معضل معیشت و زوال تاب‌آوری اجتماعی در شرایط جاری کشور است که مع الاسف زمینه‌ی دستکاری و سواستفاده دشمن و بدخواهان را نیز فراهم می‌نماید.

نگارنده در یادداشتی که در پایگاه خبری-تحلیلی انصاف نیوز با عنوان “هشدار زوال تا‌ب‌‌آوری اجتماعی در اثر فرسایش تعلیق” منتشر شده است، به تشریح اهمیت این موضوع خطیر پرداخته است که علاقمندان می‌توانند جهت درک ضرورت و اهمیت این تذکار به خوانش مشروح آن مبادرت بورزند‌.

اگر ملت همچنان پشت مقاومت بیاید، دشمن باز هم حساب دستش می آید؛ اما این مهم یک پیش شرط اساسی دارد، و آن درک الزامات تحول در تبیین ضرورت مقاومت و نیز تسهیل لوازم آن برای مردم است، موشک بی شک شرط لازم است، شرط کافی داشتن همراهی مردم است. دشمن وقتی حاکمیت را تنها در گوشه‌ی رینگ گیر می‌آورد زبانش درازتر می شود اما اگر ملتی را پشت نیروهای دفاعی کشور ببیند مسلما دوباره از این غلط‌ها نمی کند. مسئله این است که توجیه درست مردم تنها با زبانی منطقی و تحلیلی محقق می گردد. فلذا تحول در زبان تبیینِ چراییِ مقاومت در این شرایط خطیر از اوجب واجبات است اما معیشت شوخی بردار نیست و در هر صورت تاب‌آوری اجتماعی و اقتصادی شرط مسلم تحقق مقاومت است.

اما حاکمیت چگونه می تواند همراهی مردم را با سیاست‌های خود و با دکترین نظامی خویش داشته باشد، آیا ایجاد تحول در جریان تبیین کفایت می کند؟ این تحول تنها یکی از مولفه‌های مردم‌داری‌ست. این مهم مؤلفه‌های دیگری هم دارد. فارغ از ضرورت بهبود شرایط معیشتی و اقتصادی مردم، که بی تردید نیاز به اقدامات عاجل در کوتاه مدت دارد به این امید که در آینده نزدیک فرصت اقدامات اساسی اصلاحی فراهم آید، به هر حال امروز هم، قدم‌های مهم دیگری در حیطه‌ی مقدورات برای زندگی مردم می توان و باید برداشت.

با این وجود، امروز اگر چه، زمینه‌ها برای بازگشت به حل مشکلات مردمی که وفاداری خود را به امر ملی در شرایط حساس کشور نشان دادند فراهم شده است، خدای ناکرده چنین نباشد که این امر حیاتی دوباره به فراموشی سپرده شد، کوتاه سخن اینکه ما برای مقاومت و دفاع از امر ملی به مردم نیازمندیم، این مردم نجابت خود را در برهه های مختلف به نمایش گذاشته است، اکنون وقت آن رسیده است که تمام بخش‌های حاکمیت به عهد خویش وفا کنند. در این جستار، نگارنده در مقام یک جامعه‌شناس باری دیگر “لزوم مردم‌داری و تحول در تبیین ضرورت مقاومت و ضرورت عاجل تدبیر مشکلات معیشتی مردم” را تذکار داده، و به اهمیت و فوریت آن موکدا تأکید دارد. باری، مقاومت برای مردم است و با مردم ممکن است.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *