بازگشت نامجو: فرصتی برای تغییر نگاه حکومت و مخالفان به یکدیگر | مرضیه آذرافزا

مرضیه آذرافزا، فعال سیاسی میانه‌رو، واکنش بخشی از اپوزیسیون و رسانه‌های فارسی‌زبان به بازگشت محسن نامجو را ناشی از نگرانی این جریان‌ها از وارونگی پروژه مهاجرت نخبگان می‌داند. او در گفت‌وگو با انصاف نیوز تأکید کرد که بازگشت چهره‌های فرهنگی، علمی و ورزشی می‌تواند این تصور را که مهاجرت از ایران مسیری یک‌طرفه است، به چالش بکشد و همزمان فرصتی برای تغییر نگاه حکومت و مخالفان به یکدیگر ایجاد کند.

آذرافزا درباره واکنش‌ها به بازگشت نامجو گفت: بخشی از اپوزیسیون در جریان جنگ اخیر، یا به شکل صریح از حمله و تجاوز خارجی حمایت کردند یا اگرچه مخالفت خود را با جنگ اعلام می‌کردند، در موضع‌گیری‌هایشان عملاً از چنین رویکردی استقبال داشتند.

او گفت: این بخش از اپوزیسیون خیلی تبلیغات کرده بود روی فرار مغزها، مهاجرت نخبگان، هنرمندان و ورزشکاران. خودشان را کشتند تا ورزشکاران را متقاعد کنند که پناهنده شوند و به ایران برنگردند و برنامه‌های مختلفی هم اجرا کردند.

او ادامه می دهد اگر روند معکوس شود و افرادی که از کشور خارج شده‌اند، تمایل خود را برای بازگشت اعلام کنند، این مسئله می‌تواند پروژه تبلیغاتی این بخش از اپوزیسیون را با شکست مواجه کند و اگر کسانی که رفتند ابراز تمایل کنند که می‌خواهند برگردند، چه چهره‌های فرهنگی باشند، چه چهره‌های علمی و دانشگاهی، چه ورزشکار، هنرمند، هنرپیشه یا اهالی موسیقی، این وارونگی پروژه آنها را با شکست روبه‌رو می‌کند. بنابراین خیلی طبیعی است که عصبانی شوند.

او درباره بازگشت نامجو نیز گفت: نمی‌توان از بازگشت یک چهره نتیجه گرفت که او با همه سیاست‌های حکومت موافق شده است. ممکن است فردی نسبت به شرایط کشور انتقاد داشته باشد اما در عین حال با حمله و تجاوز خارجی مخالف باشد.

آذرافزا با اشاره به برخی چهره‌هایی که بحث بازگشتشان مطرح شده، گفت: این افراد لزوماً با وضعیت موجود موافق نیستند و ممکن است همچنان منتقد و معترض باشند. مسئله اصلی این است که بخشی از مخالفان حکومت به این نتیجه برسند که تغییر در کشور به هر قیمتی قابل قبول نیست، به‌خصوص اگر این تغییر با تجاوز بیگانه همراه باشد.

او این وضعیت را فرصتی برای شکل‌گیری یک نگاه نسبی‌گرایانه در فضای سیاسی ایران دانست؛ نگاهی که می‌تواند زمینه‌ساز فصل تازه‌ای در سیاست ایران باشد.

آذرفزا گفت: اینکه از هر دو طرف نگاه نسبی‌گرایانه به وجود بیاید، امر مبارکی است و می‌تواند آغاز فصل جدیدی در فضای سیاسی ایران باشد. جا افتادن نگاه نسبی‌گرایانه از هر دو طرف، پیش‌نیاز توسعه سیاسی و حرکت به سمت وضعیتی بهتر در کشور است.

او تأکید کرد که نباید همه جریان‌ها و افراد را سیاه یا سفید دید و گفت: هم نهادهای قدرت و هم شخصیت‌های مخالف باید نگاه سیاه و سفید را کنار بگذارند؛ یک جایی خوب است، یک جایی عیب و ایراد دارد.

این فعال سیاسی میانه‌رو در ادامه گفت: دولت نیز باید چنین نگاهی را بپذیرد و بازگشت منتقدان را به معنای پذیرش تمام سیاست‌های خود از سوی آنها تلقی نکند. افرادی که به کشور بازمی‌گردند نباید مجبور باشند ناگهان به موافقان حکومت تبدیل شوند.

او در عین حال تأکید کرد که کشور همچنان با تهدیدهای امنیتی و خارجی روبه‌روست و مخالفان نیز باید مصالح ملی و تمامیت ارضی کشور را در نظر بگیرند.

آذرافزا گفت: کشور ما در معرض خطر است. خطر هنوز واقعاً رفع نشده و هر لحظه ممکن است یک پروژه امنیتی ضدملی اجرا شود یا کشور مورد حمله قرار بگیرد.

او راه عبور از این وضعیت را کاهش فضای امنیتی و حرکت به سمت فضای سیاسی، گفت‌وگو، مفاهمه و نقد بدون سانسور دانست؛ اما تأکید کرد که این مسئولیت تنها متوجه حکومت نیست.

او گفت: از مخالفان نیز نمی‌توان انتظار داشت که بدون توجه به شرایط کشور عمل کنند و از سوی دیگر دولت نیز نباید با کوچک‌ترین بهانه‌ای فضای سیاسی را محدود، برنامه‌ای را تعطیل یا فردی را بازداشت کند.

او در پایان گفت: مسئولیت ایجاد این تعادل بر دوش نیروهای ملی است و باید آن‌قدر درباره آن سخن گفته شود که مصلحت‌اندیشی و خیر و صلاح عمومی به یک فرهنگ و رویه عمومی در فضای سیاسی کشور تبدیل شود.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *