سیدامیر سادات‌موسوی، نویسنده و جهانگرد، در کانال تلگرامی خود نوشت:
«یادآوری یک نکته‌ی بدیهی ولی مغفول‌مانده: در دنیای قرن بیست و یکم ادعا بر این است که در مورد چیزی به نام «حقوق بشر» اتفاق نظر وجود دارد. به این معنی که «اگر شما ویژگی‌ای دارید و در داشتن این ویژگی علم و اراده‌ی خودتان دخالتی نداشته، این ویژگی نباید موجب محرومیتی برای شما باشد».
مثال‌های زیادی از مصادیق حقوق بشر وجود دارد. مثل جنسیت، رنگ پوست و…
حالا بیاید به مفهوم تحریم فکر کنیم:
چیزی که به عنوان تحریم‌های جامع شناخته می‌شود (در مقابل تحریم‌های هدفمند که صرفاً علیه افراد یا سازمان‌های خاصی هستند).
تحریم‌های جامع مستقیماً زندگی مردم یک کشور را هدف می‌گیرد. مردمی که گناهشان این است که در یک محل خاص از کره‌ی زمین به دنیا آمده‌اند و طبیعتاً مانند جنسیت و رنگ پوست، خودشان دخالتی در این موضوع نداشته‌اند.
تحریم‌ها به شکل واضح حقوق اساسی انسان‌ها را محدود می‌کند: حق سلامت و دارو، حق شغل و کسب درآمد، حق آموزش و استاندارد مناسب زندگی و… چنین عملی در هر زمانی علیه هر کشوری، کاری غیراخلاقی و غیرانسانی است.
بیاید به نمونه‌ی جدید این مساله نگاه کنیم. ببینید تا چه حد ماجرا واپسگراست:
آمریکا اعلام کرده که می‌خواهد هیچ پروازی نتواند به ایران برود یا از ایران به کشور دیگری انجام شود. وزیر خزانه‌داری آمریکا اعلام کرده که آدم می‌فرستند و دربه‌در دنبال این هستند که هر جایی که پروازی به ایران دارد، با وضع جریمه و تهدید و فشار آن پرواز متوقف شود.
یک لحظه به عمق ماجرا فکر کنید و ببینید چقدر موضوع خنده‌دار است. آمریکا دربه‌در دنبال این است که هر کسی در ایران زندگی می‌کند، نتواند با پرواز جابه‌جا شود. چرا؟ به کدامین گناه؟
تفاوتی می‌بینید بین این کارها و دوران تاریک ظلم علیه زنان، ظلم علیه کسانی که برده نامیده می‌شدند و…؟
از نظر من که هیچ تفاوتی ندارد.»
انتهای پیام
