مجلس نباید گروگان حساسیت‌های جناحی باشد

حسن گل‌محمدی، فعال سیاسی، در یادداشتی ارسالی به انصاف نیوز با این تیتر نوشت:

جلسه علنی مجلس در حالی لغو شد که حدنصاب لازم فراهم بود و نمایندگان برای کار آماده بودند. جرقه این اتفاق، اعتراض چند نماینده به غیرفعال‌بودن تبلت نمایندگی حمید رسایی بود؛ اعتراضی که از تذکر پارلمانی آغاز شد و به تهدید به اخلال در جلسه رسید.

مسئله فقط یک تبلت نیست. پرسش اصلی این است که مجلس را قانون، آیین‌نامه و رأی اکثریت اداره می‌کنند یا هر گروهی که بتواند با ایجاد سروصدا، دستور کار آن را متوقف کند.

۱. اعتراض حق است، اخلال نه

اگر نمایندگان معتقدند فعال‌نشدن سامانه‌ی نمایندگی رسایی خلاف قانون یا رویه است، می‌توانند تذکر بدهند، از هیئت‌رئیسه توضیح بخواهند و موضوع را به مرجع صالح ارجاع دهند. اما اعلام پیشاپیش اینکه «اگر تبلت فعال نشود، جلسه را مختل می‌کنیم» اعتراض نیست. این کار تلاشی است برای تحمیل خواسته‌ی اقلیت به کل مجلس. پارلمان با استدلال اداره می‌شود، نه با فشار. گروهی که به‌جای اقناع اکثریت، کار دیگران را متوقف می‌کند، مجلس را گروگان خود ساخته است.

۲. هزینه‌ی تعطیلی را چه کسی می‌پردازد؟

هیئت‌رئیسه برای حفظ شأن مجلس جلسه را لغو کرد، اما هزینه‌ی این تصمیم فقط بر دوش عاملان اختلال نماند. نمایندگان آماده‌ی حضور، دستور کار معوق‌مانده و افکار عمومی‌ای که انتظار قانون‌گذاری و نظارت دارد، همگی با تعطیلی روبه‌رو شدند. پیام این وضعیت خطرناک است: اگر جنجال بتواند جلسه را متوقف کند، دیگر نیازی نیست کسی در کمیسیون‌ها استدلال کند، رأی بگیرد یا آیین‌نامه را رعایت کند. کافی است صحن به میدان فشار تبدیل شود. چنین الگویی نه مجلس را قوی می‌کند و نه مشروعیت هیچ جناحی را افزایش می‌دهد.

۳. حق رسایی، حق دیگران هم هست

رسایی مانند هر نماینده‌ی دیگر حق دارد وضعیت ابزارهای نمایندگی‌اش را پیگیری کند و هیئت‌رئیسه نیز موظف است پاسخی روشن و مبتنی بر قانون بدهد. اما حق او نباید جای حق کار، رأی و حضور سایر نمایندگان را بگیرد. پرسش‌های حقوقی این ماجرا مشخص‌اند. آیا حکم قضایی مانع استفاده از سامانه‌ی نمایندگی در دوره مرخصی است؟ کدام مرجع تصمیم می‌گیرد؟ ضابطه برای موارد مشابه چیست؟ پاسخ این پرسش‌ها را باید در دادگاه، استعلام رسمی و آیین‌نامه جست‌وجو کرد، نه در هیاهوی صحن مجلس.

۴. پایداری یعنی چه؟

اگر «جبهه پایداری» معنایی دارد، آن معنا پایبندی به ثبات نهادها، قانون و منافع ملی است، نه تبدیل هر اختلاف به فرصتی برای نمایش قدرت. جناحی که مدعی دفاع از اصول است، نباید با تعطیل‌کردن مجلس، کارآمدی نهاد قانون‌گذاری را زیر سؤال ببرد. مجلس برای مدیریت اختلاف‌هاست، نه قربانی‌شدن در آن‌ها. نمایندگان می‌توانند تند انتقاد کنند و با هیئت‌رئیسه مخالفت کنند، اما نباید وفاداری به فرد یا گروه را بر وفاداری به نهاد مقدم بدانند.

۵. مطالبه‌ی روشن

از هیئت‌رئیسه باید خواست ضوابط شفاف و یکسانی برای وضعیت نمایندگان در مرخصی از زندان اعلام کند. از قوه قضائیه نیز باید پاسخ رسمی و سریع درباره‌ی محدوده حکم و تکلیف سامانه‌ی نمایندگی مطالبه کرد. از نمایندگان هم باید انتظار داشت اختلاف‌ها را از مسیر آیین‌نامه، رأی و استدلال دنبال کنند، نه اخلال.

انتهای پیام

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *