محمد آیتی در یادداشتی به انصاف نیوز با عنوان «آقای مسئول بیدار شو!» نوشت:
چندی پیش در اوایل ماه مبارک رمضان و با دهان روزه در روزهای بلند و گرم تابستان برای گرفتاری یکی از عزیزان همشهری که در ستاد دکتر روحانی در شهرستان بیرجند زحمات قابل ستایشی کشیده بود، خدمت یکی از معاونان استانداری خراسان جنوبی رسیدم. در این دیدار صحبت هایی رد و بدل شد که خالی از لطف نیست که کاربران اینترنتی در سرتاسر کشور از آن مطلع شوند. بنده نه به عنوان رییس کمیته ی مالی ستاد دکتر روحانی در استان خراسان جنوبی، بلکه به عنوان یک شهروند ساده و بی ادعا خدمت جناب مسوول شرفیاب شدم و از وی موضوع شغلی یکی از دوستان که به درخواست خود ایشان به استاندار معرفی شده بود را پیگیر شدم. در آنجا به آقای معاون متذکر شدم که آقای فلانی که با نظر شما مصاحبه ی فنی شده است و با چراغ سبز جنابعالی مواجه شده، مدتی هست که منتظر امضای نهایی حکم خود است ولی متاسفانه پس از گذشت چندین ماه این کار ساده صورت نگرفته و حتی خبرهایی از منتفی شدن این موضوع به گوش می رسد.
سپس در آنجا به وضعیت بد معیشتی این فرد و خانواده ی ایشان اشاره کردم و گفتم: وی در حال حاضر به این شغل ساده و کارمندی سخت محتاج است. همچنین قابل ذکر است که این فرد، سابقه ی به نسبت خوب کاری دارد که بنا به دلایلی از ادامه ی شغل خود در محل کار قبلی باز مانده است. ضمنا وی دارای دو فوق لیسانس است که این خود حکایت از سطح بالای علمی وی دارد. پس از چند دقیقه صحبت بنده، جناب آقای مسوول بدون معطلی گفتند: برای ایشان کاری نمی توان کرد.
شاید تا اینجای کار فارغ از برخورد سرد آقای مسوول خیلی اتفاق خاصی نیافتاده باشد اما نکاتی که ذهن بنده را به خودش معطوف کرد برخورد از اینجا به بعد آقای معاون و مسوول عالی رتبه ی استان بود. پس از جواب سرد و منفی آقای مسوول، گفتم: ایشان به این شغل سخت محتاجند و شما هم چندین بار با نظر مثبتتان ایشان را امیدوار کرده اید و بهتر است که کاری برای این دوست عزیز شود که ایشان در جواب گفتند: به شما مربوط نیست و لازم نیست برای من تعیین تکلیف کنید پسر جان! ضمنا اگر به حرمت آقای فلانی نبود از در اتاق راه نمی دادمت. در ادامه گفتم جناب آقای مهندس، ایشان از حامیان و زحمتکشان ستاد دکتر روحانی بوده است و خوب است که برخوردی مهربانانه با وی شود، مخصوصا که در بد شرایط اقتصادی قرار گرفته است. ایشان در جواب گفتند: لازم نیست شما رای دکتر روحانی را مصادره کنید. این پیروزی مال مردم است و مردم در صحنه آمدند و این اتفاق را به وقوع پیوستند و منتی بر ما نیست. ضمنا چه ایشان و چه آقای مهندس نعمت زاده (رییس ستاد آن روزهای دکتر روحانی و وزیر کنونی صنعت، معدن و تجارت) با یک فرد عادی جامعه هیچ فرقی در این رخداد نداشتند.
حال سوال اینجاست که جناب آقای مسوول: به نظر خودتان این نحوه ی برخورد با یک روزه دار که با هزار امید و آرزو و نه برای شخص خودش بلکه برای یک فرد گرفتار دیگر خدمت شما رسیده، درست و اسلامی است؟ آیا بنده به عنوان یک شهروند حق نداشتم داخل اتاق شما بیایم و باید منت کسی بالا سر من باشد؟ آیا استفاده ی مکرر از کلمه نه چندان با ادبی “بچه جون” برازنده ی شما مسوول محترم بود؟ آیا بهتر نبود پس از ماهها مصاحبه و گزینش، به طور شفاف و رسمی خبر رد ایشان را به خودش ابلاغ می کردید که حداقل روزها و شب ها را به امید شما و خبر خوشتان سپری نمی کرد؟
کیست که نداند خلق حماسه ی سیاسی در ۲۴ خرداد توسط ملت ایران بوده است، ولی بهتر نبود که نقش این حامی دولت را اینقدر ذلیل نمی کردید و حداقل تلاش های بی وقفه ی ایشان را مورد تقدیر قرار می دادید. گویا شما صحبت های جناب آقای رحمانی فضلی وزیر محترم کشور را در مراسم تودیع و معارفه ی استاندار خراسان جنوبی گوش نکردید که عنوان کردند از افراد ستاد در بدنه استفاده کنید، زیرا اگر در جریان امور قرار داشتید خیلی بهتر و منطقی تر با این موضوع برخورد می کردید. هرچند که با برخوردتان چهره ی خوبی از خود پیش چشم من باقی نگذاشتید ولی آرزو دارم کمی چشمانتان را رو به حقیقت باز کنید و اینقدر راحت همه چی را زیر سوال نبرید زیرا این جایگاه این روزهای شما حاصل زحمات همین افرادی بوده است که شما به راحتی آن را انکار می کنید.
انتهای پیام
