حسین طائب از ۱۹ مردادماه امسال ریاست سازمان بسیج را بر عهده گرفته و در نخستین هفتههای حضورش در این جایگاه، در چند سخنرانی دربارهی جنگ، آتشبس، مذاکره، اقتصاد، رسانه و شرایط داخلی کشور سخن گفته است؛ مجموعهای از اظهارات که میتواند تصویری متفاوت را ارائه دهد.
یکی از پرتکرارترین کلیدواژهها در سخنان اخیر آقای طائب، مذاکره است؛ اما نه برای رد کامل یا مخالفت با آن. او در سخنانش بیشتر بر این نکته تأکید دارد که ایران نباید از موضع ضعف وارد گفتوگو شود و نسبت به نیت طرف مقابل نیز باید بدبین بود.
او در ۳۱ مردادماه گفت: «ما درخواست آتشبس نکردیم؛ آنها به سمت آتشبس آمدند» و تأکید کرد که طرف مقابل حتی به تفاهم ۶۰ روزه نیز پایبند نمانده است.
در سخنرانی ۱۳ شهریور نیز همین نگاه تکرار شد. طائب گفت که آمریکا پس از مشاهدهی مقاومت ایران به سمت آتشبس و درخواست مذاکره رفت و تأکید کرد که جمهوری اسلامی ایران «هیچگاه درخواست آتشبس یا مذاکره نکرده است».
بنابراین در ادبیات او، مسئله بیشتر «چه کسی ابتکار عمل را در اختیار دارد» و «آیا میتوان به طرف مقابل اعتماد کرد» است، نه اینکه مذاکره بهعنوان یک ابزار، اساساً منتفی باشد.
کلیدواژهی دیگر طائب، «جنگ ترکیبی» است. او معتقد است حتی در شرایط آتشبس نیز فشار علیه ایران پایان نیافته و دشمن تلاش میکند عرصههای اقتصادی، اجتماعی و داخلی را هدف قرار دهد. در سخنانش دربارهی اقتصاد نیز از تولید، بازار و فعالیت اقتصادی بهعنوان بخشی از مقابله با این فشار یاد کرده است.
رسانه نیز در این میان جایگاه ویژهای دارد. طائب در یادداشتی تأکید کرد: «جنگ دیگر فقط در میدانهای نظامی اتفاق نمیافتد» و رسانه را نه پیوست جنگ، بلکه در متن جنگ دانست. او همچنین از ضرورت روایت کردن آنچه رخ داده و جلوگیری از شکلگیری روایت طرف مقابل سخن گفته است.
در مجموع، تصویر برآمده از سخنان یک ماه اخیر طائب، تصویری از یک چهرهی صریحاً مخالف مذاکره به هر قیمت نیست؛ او مذاکره را در چارچوبی از قدرت، اعتماد، ابتکار عمل و تجربهی جنگ اخیر میبیند.
در کنار این رویکرد، البته ادبیات او دربارهی آمریکا، اسرائیل و ضرورت آمادگی اقتصادی و اجتماعی کشور صریح است؛ ادبیاتی که نشان میدهد از نگاه رئیس جدید بسیج، در دورهی آتشبس نیز نباید احتمال بازگشت فشار و درگیری را نادیده گرفت.
انتهای پیام
