محمدحسن روزیطلب، معاون اسناد و کتابخانه مرکز اسناد انقلاب اسلامی دربارهی کتاب تقی شهرام روزنامهی سازندگی نوشت: تردیدی نمیتوان داشت که نگاه و برداشت افراد ـ به نسبت علاقه و حساسیت آنها به موضوع ـ دربارۀ حوادث و ماجراهایی که بین سالهای نخست دهۀ پنجاه تا اواخر دهۀ شصت روی داده و به نحوی به سازمانها و گروههای سیاسی ـ مذهبی و مارکسیستی معطوف است، مبتنی بر نوعی تعلق یا عدوات است؛ چرا که این مسائل هنوز در کشور ما «تاریخی» نشده است.
با بیان این مقدمه، چند نکته را به کتابخوانها و علاقهمندانی که تاریخچۀ جریانهای سیاسی ـ نظامی را پی میگیرند، توصیه میکنم:
۱ اگر شما از آن دسته افرادی هستید که گمان میکنید سازمان مجاهدین خلق را سیا و موساد، ک.گ.ب و اینتلیجنت سرویس به راه انداختند و اینان وابسته به اجانب بودند، کتاب «تقی شهرام» را نخوانید، چراکه باورهایتان خدشهدار خواهد شد.
۲ اگر از جمله کسانی هستید که معتقدید تقی شهرام را سیا و ساواک از زندان ساری فراری دادهاند تا چنین و چنان کنند، این کتاب را نخوانید.
۳ اگر احیاناً بر این باورید که تقی شهرام عامل یک قدرت خارجی یا سرویس اطلاعاتی بیگانه بوده است، باز هم این کتاب را نخوانید.
۴ امّا… اگر میخواهید دربارۀ روند رشد تشکیلاتی، ویژگیهای اعضای سازمان مزبور، نگاه معطوف به حذف نسبت به مخالفان فکری و تشکیلاتی، تفصیل علل ترور برخی از کادرهای مهم و چگونگی انجام ترورها، نحوۀ فرار تقی شهرام از زندان ساری و ورودش به سازمان و چگونگی قدرت یافتن وی در تشکیلات و نقش او در عملکرد سازمان طی سالهای ۵۲ تا ۵۷ که منجر به تغییر ایدئولوژی شد، آگاهی پیدا کنید و ضمناً علاقهمندید که زندگی بچههای تقی شهرام را از دوران مدرسه در اواخر دهۀ ۳۰ و نیمۀ اول دهۀ ۴۰ تا اعدامش در تابستان ۵۹ پیگیری نمائید حتماً این کتاب را بخوانید.
در «مرکز اسناد انقلاب اسلامی»، اسناد موجود در ساواک، دستگاهها و نهادهای متعدد اطلاعاتی ـ امنیتی سالهای نخست شکلگیری جمهوری اسلامی، دادگاههای نظامی دوران پهلوی، دادگاههای انقلاب و دیگر مراکز در قبل و بعد از انقلاب اسلامی، به نحوی نظاممند جمعآوری، طبقهبندی و سازماندهی شده است تا پژوهشگران حوزۀ تاریخ معاصر، علوم سیاسی، جامعهشناسی سیاسی و سایر رشتههای مرتبط، بتوانند آثار تألیفی خود را مستند به مدارکی نمایند که مطمئناً هیچکس در صحت و اصالت آنها تردیدی ندارد و میتوان با اتقان و اطمینان، بدانها رفرنس داد و بر بار پژوهشی آثار افزود.
معاونت اسناد این مرکز، علاوه بر آثاری که تاکنون دربارۀ سازمان مجاهدین خلق تدوین شده و انتشار یافته، تألیفات دیگری را آمادۀ انتشار کرده است که هریک در نوع خود دارای نظرها و آرای نو و بدیعی هستند و انتشارشان در اولویت قرار گرفته است، ازجمله کتابی تفصیلی دربارۀ وحید افراخته با عنوان «من اعتراف میکنم»، «یادداشتهای قاسم عابدینی» از سران سازمان پیکار، دو کتاب با مطالب و نظرات نوین دربارۀ ماجرای طبس و کودتای نوژه، «عملیات مرصاد»، «مبارزه با ضد انقلاب در جنگلهای شمال» و دیگر کتابهایی که دربارۀ آنها در زمان مناسب اطلاعرسانی خواهیم کرد.
انتهای پیام
کاش دانشگاه شریف را به اسم صمدیه لباف نامگذاری می کردند، چون شریف واقفی به شهادت نامه همخانه اش (لیلا زمردیان) مارکسیست شده بود و قتل او به دلیل اختلاف با شهرام بر سر تقدم و تأخر انتقاد از خود بود.