وحید بهمن، تاریخ پژوه، در واکنش به توییت فرداد فرحزاد، گزارشگر ایران اینترنشنال، در حمایت از اظهارات الهام علیاف، رئیس جمهور جمهوری آذربایجان، نوشت:
این دگوری که تکلیفش روشن است، چند دلار بیشتر بدهید تا بیاد و بگوید بچهی بابام نیستم، بچه قصاب سر کوچه هستم.
اما گجستکان بدانید، وطن من تبریزی، ایران است و هموطنان من هم تک به تک ملت ایران هستند.
راستی از قدیم در تبریز به امثال علیاُف میگوییم: باکی قورمساقی یعنی قُرمساق باکویی 🙂
تا قبل از سال ۱۹۱۸ میلادی هرگز کشور و دولتی به نام آذربایجان در شمال رود ارس و قفقاز جنوبی وجود نداشت که حالا حدود مرزی و ادعاهای ارضی هم داشته باشد.
در اکثریت نزدیک به همهی اسناد تاریخی از ۲۳۰۰ سال پیش تا سال ۱۹۱۸ میلادی نام آذربایجان برای استانهای شمالغرب ایران بکار رفته است.
در ماه می سال ۱۹۱۸ میلادی حزب مساوات به رهبری محمدامین رسولزاده، با حمایت دولت عثمانی و در سایه کوتاهی و ضعف اواخر دولت قاجار، اقدام به سرقت نام آذربایجان از روی استانهای شمالغربی ایران کرد و دولت و کشوری به نام «جمهوری دمکراتیک آذربایجان» را در شمال رود ارس و قفقاز جنوبی تشکیل داد.
—
اعتراف تاریخی سارق اصلی نام آذربایجان
محمدامین رسولزاده بنیانگذار کشور جعلی جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۱۸ میلادی، در کتاب خود با عنوان [آذربایجان جمهوریتی، کیفیت تشکیلی و شیمدیکی وضعیتی]، در مورد آذربایجان تاریخی نوشته :
“پیش از جنگ جهانی اول و بر اساس جغرافیایی رسمی آذربایجان در شمال [غرب] ایران قرار داشته و به تبریز و حوالی آن گفته می شد. بعد از جنگ جهانی اول و انقلاب بزرگ روسیه، آذربایجانی که بر سر زبان ها افتاد در شمال آذربایجانی[تاریخی] که گفته شد و در جنوب شرقی منطقه قفقاز واقع شده است و مرکز آن باکو است.”
لازم به توضیح است نام آذربایجان همواره در طول تاریخ برای سرزمینهای جنوبی رود ارس یعنی استانهای شمالغربی ایران بکار رفته است. نام آذربایجان در سال ۱۹۱۸ میلادی توسط حزب مساوات به رهبری محمد امین رسولزاده و با حمایت دولت عثمانی دزدیده و برای سرزمین های شمال رود ارس بکار گرفته شد.
—
هموطنان غیر آذریام، لطفا این نوشته برادرِ تبریزیتان را با دقت بخوانید.
بین آذربایجانیهای ایران و باشندگان و مردم جمهوری باکو هیچ رابطهی ویژهای، خارج از دایره جهان ایرانی وجود نداشته و ندارد.
اصولا تا همین ۳۰ سال پیش به دلیل سیاستهای دولت شوروی، ارتباط خاصی وجود نداشت.
البته با فروپاشی شوروی رفت و آمد بین باکو و تبریز رونق گرفت، اما کم کم طرف تبریزی پا پس کشید.
اکثرا طرف باکویی در نقش چترباز ظاهر میشد.
پلاس شدن وقت و بیوقت در خانه طرف تبریزی برای سادهترین کارهای پزشکی، خرید و تفریح و …
تلاش برای نپرداختن پول هتل
حتی تلاش برای نپرداختن پول تاکسی
و …
انتهای پیام
پاسخ دادن به پیمان لغو پاسخ