بعد از انتخابات و دست به دامن قرآن و امام حسین!

به گزارش انصاف نیوز، حجت الاسلام هادی سروش مدرس حوزه در یادداشتی درباره‌ی اظهارات دو حامی یکی از کاندیداهای شکست خورده‌ی انتخابات اخیر نوشت:

✔️قوْله تَعَالَی:
{ وَقَالَ الرَّسُول یا رَبّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآن مَهْجُورًا }

✔️قال الحسن المجتبی (ع):
لَمْ نَزَلْ أَهْلَ الْبَیتِ مَظْلُومِینَ…. فاللهِ بَینا و بَینَ من ظَلَمنا.

دو سخنرانِ مشهوری که از پشتوانه حکومتی بهرمندند دو استناد کاملاً غلط به قرآن و تاریخ اسلام داشته‌اند که باعث تأسف است.

🔷 اولی در مشهد گفته است:
آیه سوره مائده که فرموده: “والله یعصمک من الناس” مقصودتوده مردم است.
یعنی خدا خطر توده مردم را به پیامبر گوشزد نمود که آنانند (مردم) که، می‌توانند رسالت و ولایت را از بین ببرند مانند سقیفه.
و دروازه آن “انتخابات و مردم سالاری” است.

↩️پاسخ؛

اولاً:
“الناس”، به تعبیر علامه طباطبایی؛ مطلق است که بیانگر شمول نسبت به اصناف مردم است.
و اینکه ” الناس ” عام باشد تا معنای “توده” دهد، مورد نظر قطعی ایشان در المیزان نبوده و نیست.

ثانیاً:
به قرینه آیات دیگر در این موضوع و روایات ذیل آیه شریفه، مقصود از “الناس”، توده منافقین بوده نه توده عموم مردم، همانطوریکه استاد بزرگوار ما آیه الله جوادی در درس تفسیر می‌فرمودند.

ثالثاً:
در ولایت امام معصوم، بحث “نصب” است و حمایت الهی از امامت در برابر نقشه‌های تخریبی دشمن.
این، چه ربطی به انتخابات و مردم سالاری دارد؟

رابعاً:
اگر چنین است که شما برآنید، پس شما با مبنای مستحکم امام راحل در مورد حق انتخاب مردم و میزان بودن رأی ملت، مشکلِ تئوری دارید!

خامسا:
مگر می‌شود به بهانه اشتباه اِحیانی مردم، حق انتخاب را از آنان گرفت؟!
این که بر خلاف نظریه شهید استاد مطهری است که بر این باور بود؛ هرچقدر که مردم در انتخابات اشتباه کنند باز هم حق انتخاب دارند، و کسی حق توبیخ و گرفتن حق رأی از آنان را ندارد.

در واقع؛ وقتی معنایی بر آیه‌ای تحمیل می‌شود، تا بهره برداری خاصی شکل گیرد، مصداق مهجور نمودن قرآن می‌شود.

🔷 اما شخصیت دومی که با سخنانش در اذهان جوانان تأثیر گذار بوده، آمده و برای اثبات حق بودنِ نشستن یکی از کاندیدها درکنارِ فردی معلوم الحال و الخال و الصوت!،
گفته:
این مجالست چه اشکالی دارد؟!
مگر امام حسین کنار زهیر بن قین ننشست؟!

↩️پاسخ:

عمده مشکل ایشان این است که بین هدایت فرد و بین استفاده از یک فرد را خلط نموده.

آیا امام حسین دنبال رأی بود و آن هم در فصل انتخابات بود؟!
آیا امام حسین برای استفاده از هواداران زهیر، کنار او قرار گرفت؟!
آیا امام حسین در دعوتش از افراد مختلف در مسیر کربلا برنامه سیاسی داشت؟!

نه ابداً،
بلکه امام حسین (ع) همه آنانی را که کنارشان قرار گرفت، برای دعوت به حق و صراط مستقیم بود، نه استفاده از موقعیت و حتی اموال آنان.

وقتی عبیدالله حر خواست روز عاشورا برود و اسبش را به امام دهد، امام از پذیرفتن اسب او سر باز زد. چرا که امام هدایت خود او را می‌خواست نه رأی او، نه رأی هواداران او، و نه مالی از اموال او.

چرا؟
چون امام حسین خود، در استدلال به عدم استفاده از افراد منفی و بدچهره، آیه ۵۱ سوره کهف را تلاوت نمود که؛
“ماکنت متخدالمضلین عضدا”
من هیچگاه برای حرکت خویش از افراد بد سابقه و گمراه بهره نمی‌گیرم.
(نگاه کنید تفسیر المیزان ج ۶ ص ۲۹۹)

خلاصه اینکه باید؛
بر مظلومیت ائمه اطهار (ع) خون گریه کرد … چنانچه امام مجتبی فرمود همیشه و در تمام شرائط ما اهل بیت مظلوم هستیم.

کلام آخر:

دوستانِ هم لباس؛
تو را به خدا،
تا همینجا کافی ست، بیاییم در توجیهات مواضع سیاسی خود و آبروداری بعد از ناکامی، و یا تقویت روانی نیروهای همفکر، از قرآن و پیامبر و امام استفاده ابزاری نکنیم.

علی فرض اینکه این سنخ سخنان شما باعث حفظ نیروهای تابعتان شود اما با پخش آن در رسانه‌ها باعث دلسری و شاید خدای نکرده بی اعتقادی جمع کثیری از جوانان مؤمنی شود که به مانند شما نمی‌اندیشند.

“و ما علی الرسول الا البلاغ”

انتهای پیام