خلیج فارس، امانتِ تاریخ | نیروانا مهرآیین

نیروانا مهرآیین، پژوهشگر حقوق بین الملل در یادداشت ارسالی به انصاف نیوز با عنوان «خلیج فارس، امانتِ تاریخ؛ جزایر سه‌گانه، نمادِ حاکمیتِ پایدار در پرتوِ حقوقِ بین‌الملل» نوشت:

حاکمیتِ ایران بر جزایر سه‌گانه: بنیان‌های حقوقی و الزاماتِ بشردوستانه در پرتوِ جنگِ دریایی

در پهنهٔ آبیِ نیلگونِ خلیج فارس، جایی که منافعِ حیاتیِ ملت در آن موج می‌زند و تاریخِ تمدن‌ها در هم تنیده است، جزایرِ سه‌گانهٔ ایرانی – تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی – نمادهایی حیاتی از حاکمیتِ تاریخی، تمامیتِ ارضی و استقلالِ ایران هستند. در شرایطی که جهان شاهدِ شعله‌ور شدنِ جنگی تمام‌عیار از سویِ قدرت‌هایِ مداخله‌گر علیه ایران است، دفاع از این خاکِ مقدس، نه تنها تجلیِ ارادهٔ ملی برایِ پاسداری از میراثِ تاریخی، بلکه پایبندی به اصولِ بنیادینِ حقوقِ بین‌الملل و از جمله حقوقِ بشردوستانه در مخاصماتِ مسلحانه است.

هرگونه تعدی به این جزایر، نه تنها تجاوز به خاکِ ایران، بلکه نقضِ صریحِ قوانینِ بین‌المللی، از جمله کنوانسیون‌هایِ مربوط به حقوقِ دریاها و حقوقِ بشردوستانه در مخاصماتِ مسلحانه، تلقی خواهد شد. این موضع، اعلامِ قاطعی است بر اینکه ایران، در دفاع از ذره‌ذرهٔ خاکِ خود و رعایتِ موازینِ بین‌المللی، از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد کرد و قواعدِ بازی را در برابرِ متجاوزان به گونه‌ای دیگر رقم خواهد زد.


بنیان‌های حقوقیِ حاکمیت؛ سندی زرین در حقوقِ بین‌الملل

حقانیتِ مالکیتِ ایران بر جزایر سه‌گانه، امری بدیهی و انکارناپذیر است که ریشه در اعماقِ تاریخِ این سرزمین دارد و مستند به حقوقِ بین‌المللِ عرفی و معاهداتِ تاریخی است. این جزایر همواره بخشی از قلمروِ ایران بوده و در طولِ قرون متمادی، تحتِ حاکمیتِ دولت‌هایِ ایرانی قرار داشته‌اند.

اسنادِ تاریخیِ متعدد، نقشه‌هایِ کهن، و گواهیِ مورخانِ ایرانی و خارجی، جملگی بر تعلقِ این جزایر به ایران صحه می‌گذارند. قوانینِ بین‌المللی، از جمله حقوقِ دریاها، حاکمیتِ دولت‌ها بر جزایرِ متصل به قلمروِ خود را به رسمیت می‌شناسد. ادعاهایِ بی‌پایه و اساسِ برخی قدرت‌هایِ منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، که با هدفِ برهم زدنِ ثباتِ منطقه و ایجادِ تنش‌هایِ جدید مطرح می‌شود، نه تنها از پشتوانهٔ حقوقی برخوردار نیست، بلکه تلاشی آشکار برایِ نقضِ قواعدِ بنیادینِ حقوقِ بین‌الملل است. ایران همواره بر رویکردِ مسالمت‌آمیز و مبتنی بر گفتگو برایِ حلِ اختلافات تأکید داشته، اما این به معنایِ چشم‌پوشی از حقوقِ مسلمِ خود، که در اسنادِ بین‌المللی نیز ثبت شده، نخواهد بود.

چالش‌هایِ سیاسی و حقوق بشردوستانه؛ سناریویِ جنگِ دریایی و تلاش برایِ تجزیه

امروز، در بزنگاهی تاریخی، ایران خود را در مواجهه با سناریویِ جنگیِ تحمیلی از سویِ قدرت‌هایِ مداخله‌گر می‌بیند که منافعِ نامشروعِ خود را در برهم زدنِ نظمِ منطقوی و تضعیفِ ایران تعریف کرده‌اند. حملهٔ همه‌جانبهٔ قدرت‌هایِ متخاصم، که با هدفِ تضعیفِ محورِ مقاومت و ایجادِ ناامنی در منطقه صورت گرفته، اکنون حاکمیتِ ایران بر جزایرِ استراتژیکِ خود را نیز در معرضِ تهدید قرار داده است.

تلاش برایِ زیر سؤال بردنِ حاکمیتِ ایران بر این جزایر، بخشی از سناریویِ بزرگترِ تجزیه و ایجادِ تفرقه در منطقه است. این اقدامات، در حالی صورت می‌گیرد که ایران بر حفظِ تمامیتِ ارضیِ خود و دفاع از حقوقِ بین‌المللیِ خویش، از جمله رعایتِ موازینِ حقوقِ بشردوستانه در مخاصماتِ مسلحانه، تأکید دارد. هرگونه اقدامِ نظامی یا سیاسی با هدفِ خدشه‌دار کردنِ حاکمیتِ ایران بر جزایرِ سه‌گانه، به ویژه در بسترِ یک جنگِ دریایی، نقضِ آشکارِ کنوانسیون‌هایِ ژنو و سایرِ اسنادِ حقوقِ بشردوستانه خواهد بود و مسئولیتِ پیامدهایِ آن متوجهِ آغازگرانِ این ماجراجوییِ خطرناک است.

ارادهٔ ملی؛ تجلیِ صلابتِ تاریخی در دفاع از تمامیت ارضی و اجرایِ موازینِ بین‌المللی

ایران، کشوری با تمدنی کهن و ملتی سرافراز، همواره در طولِ تاریخ، نمادِ مقاومت در برابرِ تجاوز بوده است. امروز نیز، در مواجهه با جنگِ تحمیلیِ قدرت‌هایِ مداخله‌گر، این ارادهٔ پولادین در رگ‌هایِ ملتِ ایران جاری است. جزایرِ سه‌گانه، به مثابهٔ نگین‌هایی درخشان در قلبِ خلیج فارس، نه تنها از منظرِ جغرافیایی و استراتژیک، بلکه از حیثِ معنایی و هویتی، برایِ ایران حیاتی هستند.

هرگونه تعرض به این خاکِ مقدس، نه تنها با مقاومتِ قاطعِ نیروهایِ مسلحِ ایران، بلکه با خشمِ عمومیِ ملتِ ایران مواجه خواهد شد. این مقاومت، تجلیِ دفاع از وطن و حقوقِ مسلمِ بین‌المللی است؛ فریادی که از اعماقِ تاریخِ این سرزمین برخاسته و تا ابد طنین‌انداز خواهد ماند. ایران در عینِ حال که قاطعانه از تمامیتِ ارضی خود دفاع می‌کند، پایبندی خود را به موازینِ حقوقِ بشردوستانه در مخاصماتِ مسلحانه، به ویژه در محیطِ دریایی، اعلام می‌دارد.

چشم‌اندازِ جهانی؛ مسئولیتِ جامعهٔ بین‌المللی در پاسداری از حقوق و انسان‌دوستی

در چنین شرایطِ حساسی، جامعهٔ بین‌المللی و سازمان‌هایِ مدعیِ صلح و امنیت، مسئولیتِ سنگینی بر دوش دارند. تجاوزِ آشکار به حاکمیتِ یک کشورِ مستقل، نقضِ صریحِ منشورِ مللِ متحد و اصولِ بنیادینِ حقوقِ بین‌الملل است. در حالی که ایران بر حفظِ صلح و ثباتِ منطقوی و احترام به حقوقِ بین‌المللی، از جمله حقوقِ بشردوستانه، تأکید دارد، جامعهٔ جهانی باید با قاطعیت در برابرِ اقداماتِ تحریک‌آمیز و تجاوزگرانه بایستد.

مسئولیتِ هرگونه نقضِ صلح و امنیتِ منطقوی و بین‌المللی، و هرگونه تلفاتِ انسانیِ ناشی از این تنش‌ها، متوجهِ کسانی است که آغازگرِ این ماجراجوییِ خطرناک بوده‌اند. ایران، با تکیه بر ارادهٔ ملی و پشتوانهٔ حقوقی و تاریخیِ خود، آمادهٔ دفاع از وطن و پاسداری از حقوقِ مسلمِ خویش است و در این راه، از هیچ کوششی فروگذار نخواهد کرد. خلیج فارس، امانتِ تاریخ است و ایران، نگهبانِ وفادارِ آن، که پایبندی به اصولِ انسانی و حقوقِ بین‌المللی را در بالاترین سطح، سرلوحهٔ اقداماتِ دفاعی خود قرار داده است.

انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *