غلامرضا بنی اسدی، روزنامهنگار، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
بله علی آقا صدای شما میاد، بلندتر از همیشه… می خواهم این پاسخ را بدهم به صدایی که از سال ۱۴۰۰ در گوش و هوشم مانده است. صدای دکتر علی لاریجانی که با آن تُنی پر طنین، در یک برنامه کلاب هوس، به گوش می رسید که می پرسید« صدای من میاد؟» آن روز اما صدایش را برخی ها نشنیدند اما در حافظه تاریخ سیاسی ایران ماند آن صدا.
درست می گویند که «تنها صداست که می ماند» و آن صدای ماندگار خود به روایت تبدیل شد در باره شخصیتی که می توانست دامنه خدماتش وسیع تر باشد. اما نشد که بشود!
بگذریم، برخی خاطرات، خاطر را برمی آشوبد. همان بهتر که ورق نخورد. امروز اما باید گفت صدای شما میاد علی آقا. خیلی هم بلند. جوری که به گوش همه عالم و آدم هم می رسد. حالا صدای شما را با پیشوند پر حرمتِ «شهید علی لاریجانی» می توان به گوش جهانیان رساند. می شود با افتخار با عکسِ تان، عکس یادگاری گرفت. می توان حتی خاطره مشترکِ چاپ نشده ساخت و تعریف کرد! حتی شاید همان ها که مهر هم به سویت پرت کردند، حالا از چای خوردن مشترک بگویند نه سر یک میز که سر یک سفره!
بگذریم علی آقا! شما هم گذشتید. اصلا بزرگی آدم ها با چینش آجرهای گذشت و بخشش، شکل می گیرد و به بنایی رفیع تبدیل می شود. صدای شما میاد علی آقا. دشمن هم مجبور خواهد شد آن را بشنود. همان دشمنی که دو بار زیر میز زد و جنگ را انتخاب کرد. جنگ که چه عرض کنم، جنایت را انتخاب کرد والا جنگ هم ادب و آداب خود را دارد. حالا « واجب الجواب» است و ما هم جوری جواب می دهیم که شرمنده دست و بازوی خود نشویم… مطمئن باشید علی آقا که تا آخرین موشک… تا آخرین فشنگ… تا آخرین رمق در میدان می مانیم.
آخرین مرد هم که در خون غلطید، دست در خون خود خواهد زد و با سرانگشت خواهد نوشت؛
گرگ ها خوب بدانند دراین ایل غریب
گر پدر رفت، تفنگ پدری هست به جا
گرچه مردان قبیله، همگی کشته شدند
توی گهواره چوبی پسری هست هنوز
و ایران، نشان داده است که از هر متجاوزی، بزرگتر است. اسکندر و مغول و تاتار و… را در خویش هضم کرده است. این بار هم متجاوزان را نه هضم که محو خواهد کرد. ما نمی گذاریم پای هیچ اجنبی به این خاک برسد چه رسد که بخواهد بماند. ما می مانیم کنار هم. ایران می ماند…
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید