سیاوش خوشدل، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز:
چند روز پیش دیدم که بهاره افشاری بهعنوان مجری برنامهٔ «منشور» به کارگردانی محسن احتشامی در پلتفرم فیلمنت و در گفتوگو با رؤیا جاویدنیا به نقد اظهارات سخیف و لبخند دلآزار دو کارگردان در سالهای گذشته پرداخته. کارگردان نخستین کنشها و اظهارنظرهای زنان بازیگر را به یائسگی آنها ربط دادهبود.
اینکه افشاری روی چنین موضوعی دست گذاشت، او را در نگاه من فراتر از یک بازیگر برد. او را یک فرد دغدغهمند در مسائل اجتماعی دیدم.
تا اینکه چند روز بعد دیدم، عزّتالله ضرغامی را به برنامهاش دعوت کرده؛ یعنی کسی که وقتی بهاره افشاری وارد عرصهٔ بازیگری میشد، رئیس سازمان صداوسیما بود و الان هم عضو شورای عالی فضای مجازی است و یک فرد سیاسی محسوب میشود.
در این برنامه، افشاری ضرغامی را در برابر پرسشهای سادهای قرارداد و آن رفتارها و فشارهایی که را مصداق تحقیر و توهین نسبت به همنسلان خود یافتهبود بیان کرد.
اینجا به اعتبار موضوعات مورداشاره و مخاطب، افشاری را سیاسی هم یافتم.
سیاسی بودن همین قدر ساده است. یعنی عبور نکردن از دغدغههایی که حلّ و فصل آنها به ساحت سیاست ربط دارد.
امیدوارم دغدغهمندی و مطالبهگری افشاری، ادامهدار و در عین حال آهسته و پیوسته باشد، مانند معتمدآریا و کیانیان و امثال آنها که از اعتبار خودشان برای نقد و مطالبه بهره گرفتهاند، نه کسانی که با موجسواری روی سیاست، برای خود اعتبار کاذب میخرند.
انتهای پیام
دیدگاهتان را بنویسید