منتقدان عباس قانع گزارشگر بازی اسپانیا و بلژیک چه می‌گویند؟

نام عباس قانع در سال‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری در میان مخاطبان فوتبال شنیده شده است؛ اما نه فقط به خاطر مسابقاتی که گزارش کرده، بلکه به دلیل سبک خاصی که موافقان و مخالفان زیادی برایش ساخته است.

کمتر بازی مهمی با گزارش او به پایان می‌رسد که شبکه‌های اجتماعی پر از حرف و حدیث در این باره نباشد؛ وضعیتی که نشان می‌دهد آقای قانع به یکی از بحث‌برانگیزترین گزارشگران فوتبال ایران تبدیل شده است.

بخش عمده انتقادها به این موضوع برمی‌گردد که گزارش‌های او بیش از آنکه روایت مسابقه باشند، رنگ و بوی اجرا به خود می‌گیرند.

استفاده مکرر از جملات احساسی، تشبیه‌های ادبی و عبارت‌های پرطمطراق، از نگاه منتقدان باعث شده متن گزارش در برخی لحظات از خود بازی جلو بزند.

آنها معتقدند مخاطب برای دیدن فوتبال پای تلویزیون یا پلتفرم‌های پخش می‌نشیند، نه برای شنیدن مونولوگ‌های طولانی.

یکی دیگر از نقدهای پرتکرار، هیجان دائمی در صدای قانع است. منتقدان می‌گویند وقتی تقریباً همه صحنه‌ها با یک سطح از هیجان روایت می‌شوند، دیگر گل، موقعیت خطرناک یا لحظه تعیین‌کننده تفاوت محسوسی با یک پاس ساده ندارد. به اعتقاد آنها، هنر گزارشگر در این است که بداند کجا اوج بگیرد و کجا اجازه دهد خود بازی حرف بزند.

از سوی دیگر، برخی مخاطبان معتقدند قانع فرصت کمی برای شنیده شدن صدای ورزشگاه باقی می‌گذارد.

در فوتبال حرفه‌ای جهان، سکوت‌های کوتاه گزارشگر بخشی از روایت مسابقه است و به بیننده اجازه می‌دهد اتمسفر ورزشگاه را احساس کند؛ اما منتقدان می‌گویند در برخی گزارش‌های قانع، این فضا با صحبت‌های پیاپی از بین می‌رود.

تکرار برخی تکیه‌کلام‌ها و عبارت‌های اختصاصی نیز از دیگر محورهای انتقاد است.

منتقدان بر این باورند که امضای شخصی هر گزارشگر زمانی اثرگذار است که به اندازه و در جای مناسب استفاده شود، نه آنکه به بخشی ثابت و قابل پیش‌بینی از هر گزارش تبدیل شود.

البته این همه ماجرا نیست. طرفداران عباس قانع می‌گویند او به فوتبال شور و هیجان می‌دهد، صدایی متفاوت دارد و برخلاف بسیاری از گزارشگران، توانسته هویت مستقلی برای خود بسازد.

از نگاه آنها، اگر نام قانع این‌قدر در فضای مجازی مطرح می‌شود، دلیلش همین تفاوت است.

شاید مهم‌ترین پرسش این باشد که آیا گزارشگر باید صرفاً راوی مسابقه باشد یا می‌تواند خودش نیز به یکی از عناصر اصلی نمایش تبدیل شود؟ پاسخ به این سؤال، همان نقطه‌ای است که موافقان و مخالفان عباس قانع را از هم جدا می‌کند و احتمالاً این جدال تا مدت‌ها ادامه خواهد داشت.

انتهای پیام