شکست ۲ بر ۱ بلژیک برابر اسپانیا در مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ شاید فقط یک حذف ساده نبود. شاید پایان رسمی نسلی بود که سالها از آن با عنوان «نسل طلایی بلژیک» یاد میشد. نسلی که با وجود ستارههای بزرگ و حضور مداوم در جمع مدعیان، هرگز نتوانست جامی را بالای سر ببرد.
هواداران فوتبال هنوز بلژیک را با نامهایی مانند تیبو کورتوا، کوین دیبروینه، روملو لوکاکو، اکسل ویتسل، یان فرتونخن، توبی آلدرویرلد، ادن هازارد، دریس مرتنس، یانیک کاراسکو، ونسان کمپانی، ماروان فلینی و توماس فرمالن به یاد میآورند.
ستارههایی که سالها در بزرگترین باشگاههای اروپا درخشیدند و بلژیک را به رتبه نخست رنکینگ فیفا و مقام سوم جام جهانی ۲۰۱۸ رساندند، اما جامی به دست نیاوردند.
در جام جهانی ۲۰۲۶ آخرین بازماندگان این نسل، یعنی کورتوا، دیبروینه، لوکاکو و ویتسل، یک بار دیگر برای تحقق رؤیای قهرمانی تلاش کردند.
با این حال، مصدومیتها و افزایش سن بازیکنان، کار را برای شیاطین سرخ دشوار کرد و در نهایت اسپانیا در دقایق پایانی بلیت نیمهنهایی را گرفت.
حتی کورتوا نیز پس از آسیبدیدگی زمین را ترک کرد و تصاویر ناراحتی او، به یکی از احساسیترین لحظات مسابقه تبدیل شد.
حالا این سؤال بیش از هر زمان دیگری مطرح است؛ آیا این آخرین جام جهانی کوین دیبروینه، روملو لوکاکو، تیبو کورتوا و اکسل ویتسل بود؟
با توجه به سن این ستارهها، احتمال حضورشان در جام جهانی ۲۰۳۰ چندان بالا نیست و بسیاری معتقدند پرونده نسل طلایی بلژیک عملاً بسته شده است.
بلژیک در یک دهه گذشته بارها تا آستانه افتخار پیش رفت، اما هر بار چیزی کم داشت؛ یک گل، یک برد یا شاید کمی شانس.
حالا فوتبال اروپا باید خود را برای نسلی تازه آماده کند؛ نسلی که باید ثابت کند میتواند میراث دیبروینه، لوکاکو و کورتوا را ادامه دهد.
انتهای پیام
