عصرایران: آلزایمر همیشه با فراموشی آغاز نمیشود. پژوهشهای تازه نشان میدهد اختلال در جهتیابی و تشخیص مسیرها میتواند سالها پیش از بروز مشکلات حافظه، در برخی افراد در معرض خطر این بیماری ظاهر شود.
آلزایمر معمولاً با فراموشی شناخته میشود، اما شواهد علمی جدید نشان میدهد در برخی افراد، اختلال در جهتیابی و مسیریابی میتواند پیش از افت محسوس حافظه بروز کند. پژوهشگران معتقدند این تغییرات به نواحی از مغز مربوط میشود که در مراحل ابتدایی بیماری دچار آسیب میشوند.
یکی از مهمترین این نواحی، قشر انتورینال است؛ بخشی از مغز که نقش کلیدی در جهتیابی، شناخت محیط و ایجاد نقشه ذهنی از فضا دارد. این ناحیه همچنین از نخستین بخشهایی است که در روند بیماری آلزایمر دچار تغییرات پاتولوژیک میشود.
در سالهای اخیر، پژوهشگران با استفاده از آزمونهای رایانهای، محیطهای واقعیت مجازی و تصویربرداری پیشرفته مغز دریافتهاند افرادی که در معرض خطر آلزایمر قرار دارند، حتی پیش از بروز علائم واضح، ممکن است در انجام برخی وظایف مربوط به مسیریابی و تخمین موقعیت خود عملکرد ضعیفتری داشته باشند.
یکی از عوامل شناختهشده افزایش خطر ابتلا به آلزایمر، داشتن گونه ژنتیکی APOE ε۴ است. با این حال، متخصصان تأکید میکنند وجود این ژن به معنای ابتلای قطعی به آلزایمر نیست و بسیاری از حاملان آن هرگز به این بیماری مبتلا نمیشوند. از سوی دیگر، افرادی نیز بدون این عامل ژنتیکی ممکن است در طول زندگی به آلزایمر دچار شوند.
پژوهشگران معتقدند ارزیابی توانایی جهتیابی میتواند در کنار آزمایشهای شناختی، تصویربرداری مغزی و بررسی نشانگرهای زیستی، به شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر کمک کند. با این حال، این آزمونها هنوز بهتنهایی برای تشخیص آلزایمر کافی نیستند و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.
متخصصان میگویند تشخیص زودهنگام آلزایمر، حتی پیش از بروز علائم شدید، میتواند فرصت بیشتری برای آغاز درمانهای موجود، کنترل عوامل خطر و برنامهریزی برای مراقبت از بیماران فراهم کند؛ موضوعی که یکی از مهمترین اهداف پژوهشهای امروز در حوزه آلزایمر به شمار میرود.
انتهای پیام
