مصطفی قهرمانی در یادداشتی با عنوان «تنگه هرمز و آزادی کشتیرانی» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
ما ایرانیان، متعهد به تأمین و تضمین آزادی کشتیرانی تجاری در چارچوب حاکمیت ایران و ترتیبات حاکم در تنگه هرمز هستیم. این ترتیبات، با اتکا به قواعد شناختهشده حقوق دریاها—از جمله کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها و اصولی چون «عبور بیضرر» و، در موارد مقتضی، «عبور ترانزیتی»—در کنار سازوکارهای ایمنی دریایی و نظارت مؤثر، تضمینکننده جریان آزاد، ایمن و پایدار تجارت دریایی خواهد بود.
با این حال، ایران نمیتواند همانند گذشته نسبت به سرنوشت و امنیت خلیج فارس بیتفاوت بماند. صلح و امنیت این پهنه آبی، پیوندی مستقیم با نوع و سطح حضور نیروهای نظامی قدرتهای فرامنطقهای دارد؛ حضوری که در تجربههای عینی سالهای اخیر، بیش از آنکه به ثبات بینجامد، به تشدید رقابتهای ژئوپلیتیک و افزایش ریسک ناامنی انجامیده است. از اینرو، در تنگه هرمز و خلیج فارس، مسئولیت حفظ نظم و امنیت باید بهصورت مشترک و بر پایه همکاری جمعی، بر عهده کشورهای حاشیه این خلیج قرار گیرد.
در همین چارچوب، ایران سالها پیش با «ابتکار صلح هرمز» (ائتلاف امید)، طرحی برای ارتقای صلح، ثبات و امنیت انرژی در خلیج فارس ارائه کرد. این ابتکار که نخستینبار در سال ۱۳۹۸ از سوی حسن روحانی، رئیسجمهور وقت، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح شد، بر ایجاد امنیت درونزا و توسعه همکاریهای دستهجمعی میان کشورهای منطقه، بدون اتکا به مداخله نیروهای فرامنطقهای، تأکید دارد.
حاکمیت ایران بر تنگه راهبردی هرمز و تدوین ترتیباتی شفاف، قابل پیشبینی و مبتنی بر حقوق بینالملل برای عبور ایمن کشتیها، میتواند گام نخست در مسیر تحقق این ابتکار باشد؛ مسیری که با همت و مشارکت تمامی کشورهای ساحلی خلیج فارس، قابلیت تبدیل شدن به یک چارچوب پایدار منطقهای را دارد.
ایران اجازه نخواهد داد خلیج فارس بار دیگر به انبار باروت منطقه و محل تمرکز ناوها و تجهیزات نظامی قدرتهای فرامنطقهای و امپریالیستی تبدیل شود؛ بلکه این پهنه آبی باید به عرصهای برای همکاری و دوستی، امنیت مشترک و تأمین پایدار انرژی برای جهان بدل گردد.
انتهای پیام
