کانال تلگرامی ترجمان نوشت:
حضور بازیگر آمریکایی، سیدنی سوئینی، در کارزار تبلیغاتی یک شرکت شرط‌بندی ورزشی به نام نُویگ، با خشم و اعتراض بسیاری از ورزشکاران روبه‌رو شده است. در این آگهی که در فضای آنلاین به سرعت وایرال شد، سوئینی برهنه است و بخش‌هایی از بدنش را با وسائل مختلف ورزشی می‌پوشاند. بسیاری از ورزشکاران زن، در واکنش به این آگهی، از جنسی‌سازی زنان در ورزش انتقاد کرده‌اند و پرسیده‌اند چرا زنان ورزشکار به‌جای دستاوردهایشان، باید بر اساس جذابیت اندامشان قضاوت شوند؟
آریارن تیتموس، شناگری که چهار مدال طلای المپیک را در کارنامه‌اش دارد، در حساب اینستاگرامش با «مزخرف» خواندن این آگهی نوشت: «نمی‌توانم توصیف کنم که وقتی این را دیدم، چقدر خشمگین شدم. این نه‌تنها توهینی آشکار به هر زنی است که زندگی‌اش را وقف مهارت و حرفه‌اش کرده، بلکه توهینی است به هر زنی که ورزش را به خاطر آنچه واقعاً هست دوست دارد: کار تیمی، دوستی، تعهد، برتری، اتحاد… چطور در جهانی زندگی می‌کنیم که پول‌‌درآوردن از بدن یک زن و جنسی‌سازی ورزش زنان هنوز هم رایج است؟»
ایمی هانت، دونده‌ای که چهاربار قهرمان اروپا شده است، در مصاحبه‌اش پس از یک مسابقه، مستقیم سوئینی را خطاب قرار داد و گفت: «سیدنی سوئینی! زن‌ها در ورزش این شکلی‌اند… عضله، سخت‌کوشی، خون، عرق، اشک».
گریسی کرامر، ژیمناست آمریکایی، در مصاحبه با سرویس جهانی بی‌بی‌سی، به جنبۀ بزرگتری از ماجرا اشاره کرد. او گفت به‌دلیل حضور در مسابقات ژیمناستیک با لباس مخصوص این ورزش، بارها پیام‌هایی «بسیار تحقیرآمیز» از مردان دریافت کرده است. او اضافه کرد: چون تقریباً در تمام دوران حرفه‌ای خودم ابژۀ این نگاه‌ها بوده‌ام، فکر می‌کنم اینقدر قدرت داشته باشم که درباره‌اش حرف بزنم و از زنانی دفاع کنم که نمی‌خواهند ابژه باشند و نمی‌خواهند درگیر این روایت تأسف‌باری باشند که مدت‌هاست به آن‌ها تحمیل شده.
کرامر به جدالی طولانی‌مدت دربارۀ لباس زنان ورزشکار اشاره می‌کند. رنالیا دی‌بوز، استاد حقوق دانشگاه کولی، در مروری تاریخی نشان می‌دهد که با تجاری‌شدن هر چه بیشتر ورزش قهرمانی در دهه‌های اخیر، لباس‌های زنان ورزشکار کوتاه‌تر، تنگ‌تر و جنسیتی‌تر شده‌اند. دی‌بوز می‌گوید هدف این تغییر، آشکارا نه افزایش کارآمدی یا راحتی ورزشکاران، بلکه افزایش جلوه‌های جذابیت جنسی در ورزش است. ریکو راماگوچی، محقق تحسین‌شدۀ ژاپنی با صراحت بیشتری می‌گوید: ورزشکاران زن، برای سود بیشتر، به «ابژه‌های سکس» تبدیل شده‌اند.
لباس‌های کوتاه و چسبان، بارها مورد اعتراض خود ورزشکاران نیز بوده است. استین‌فیلد و همکارانش، در مصاحبه با تعدادی از زنان والیبالیست، دریافتند که بیشتر آن‌ها معتقدند لباس‌هایی که مجبورند در مسابقات بپوشند، باعث کاهش عزت‌نفس، حواس‌پرتی و افت عملکرد ورزشی آن‌ها می‌شود.
سیدنی سوئینی تاکنون در برابر انتقادات گسترده‌ای که به واسطۀ حضور در این کمپین تبلیغاتی متوجه او شده، واکنشی نشان نداده و به انتشار چند عکس از ورزشکاران حرفه‌ای بسنده کرده است که در ژست‌هایی مشابه او جلوی دوربین ظاهر شده‌اند. او با این کار خواسته است بگوید که او صرفاً ادامه‌دهندۀ روندهایی است که در دنیای ورزش زنان جاافتاده‌اند.
مجلۀ ترجمان قصد دارد در شمارۀ بعدی خود، پروندۀ ویژه‌ای را به بدن، تصویر بدنی، و تأثیراتی که توجه افراطی به بدن بر زندگی روزمره می‌گذارد، اختصاص دهد. ما را دنبال کنید.
آنچه خواندید برگرفته از نوشته‌ها و مقالات زیر است:
– Female Athletes and the Commodification of Sex, Rieko Yamaguchi, The Annual Review of Sociology
– An Unexpected Result of Gender Equality Initiatives in Sports – The Sexualization of Female Athletes, Renalia DuBose, Mitchell Hamline School of Law
– Sydney Sweeney under fire for ‘sexualising women’s sport’ in sports prediction ad, Jo Khan, The Guardian
– This is what women in sport look like – female athletes hit back, Ffion Wynne, BBC Sport
انتهای پیام
