یک مدرس دانشگاه گفت: ریشه‌های فرهنگی و اصالت ایران در لایه‌های عمیق ادبیات ما نهفته است، این میراث ارزشمند نه‌تنها هویت‌بخش است، بلکه راهنمایی برای درک عمیق اخلاق و انسانیت در جامعه مدرن امروز است.
ابوالقاسم محمدی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی موج‌رسا (زنجان)؛ با بیان اینکه زبان فارسی، شناسنامه معنوی و سند هویت تاریخی ملتی است که در گذر هزاران سال، صیقل خورده و به گوهری گران‌بها بدل شده است، گفت: ۲۷ شهریور، روز بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار و روز شعر و ادب فارسی، بیش از آنکه تقویمی برای یادبود درگذشت یک شاعر باشد، بهانه‌ای برای بازاندیشی در جایگاه فرهنگ در ساختار جامعه است.
فردوسی؛ نامی ماندگار در تاریخ زبان فارسی
وی افزود: ادبیات ایران تنها مجموعه‌ای از ابیات و غزل‌ها نیست، بلکه آرشیو تجربه‌های زیسته، دغدغه‌های فلسفی، آموزه‌های اخلاقی و روایت‌های حماسی مردمانی است که در فراز و فرودهای تاریخی، پیوند خود را با ریشه‌های فرهنگی‌شان حفظ کرده‌اند.
این مدرس دانشگاه یادآور شد: در دنیای مدرن امروز که تکنولوژی و سرعت، فضاهای زیستی را احاطه کرده‌اند، ادبیات و شعر فارسی همان لنگرگاه امن است که جامعه را از گسست‌های فرهنگی حفظ می‌کند.
وی با اشاره به اینکه استاد شهریار، به عنوان پلی میان ادبیات کلاسیک و معاصر، با سرودن حیدربابا، توانست مرزهای زبانی را بشکند و نشان دهد که چگونه می‌توان با تکیه بر اصالت، قلوب مردمانی با زبان‌ها و گویش‌های مختلف را به هم پیوند داد، عنوان کرد: این ظرفیتِ وحدت‌بخش در شعر فارسی، همان چیزی است که امروز برای همبستگی اجتماعی در استان‌هایی نظیر زنجان، بیش از پیش به آن نیازمندیم.
محمدی اظهار داشت: باید بپذیریم که ترویج شعر و ادب در میان نسل جوان، نه یک فعالیت تزیینی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای سواد رسانه‌ای و فهم عمیق‌تر از جهان است.
وی تصریح کرد: شعر و ادب فارسی میراثی زنده است میراثی که باید از کنج کتابخانه‌ها خارج شده و در بطن زندگی اجتماعی مردم جاری شود، پاسداشت این روز، تجدید عهدی دوباره با خرد، زیبایی و انسانیتی است که همواره در کلام بزرگان این سرزمین جاری بوده است، عهدی برای آنکه نگذاریم غبار فراموشی بر سیمای روشن زبان مادری‌مان بنشیند و روایت‌های اصیل ایرانی در هیاهوی جهان مدرن گم شود.
انتهای پیام
