تفاوت فرهاد شهرزاد سری اول و دوم

«مجتبی نجفی» روزنامه نگار درباره ی سریال شهرزاد در فیسبوک نوشت:

با فرهاد شهرزاد در سری دوم می خواهم آشتی کنم. درسری اول خیلی روی اعصاب بود. رها یافته از اعدام، ناراحت از کودتا، منفعل و سرخوده با شکست عشقی بزرگ، برای من شده بود نمادی از نق زدن ها؛ گریه کردن از سر ناتوانی آن هم جلوی خاص و عام . آنقدر دست پاچلفتی بود که مدارکی که به قیمت جان سرهنگ تمام شد را رها کرد در کافه. این همه زار زدن برای شهرزاد را نفهمیدم و البته عشق های رفت و برگشتی اش را . شاید تصویر فرهاد زمانی برای من کوچک و کم ارزش شد که از گریستن برای مصدق و فاطمی و ایران به زار زدن برای شهرزاد رسیده بود. آن هم در ملا عام و با سرودن شعرهایی که با آنها به زمین و زمان برای رسیدن به معشوقه اش التماس می کرد. یاد کردن او از خاموشی جامعه و ظلم به آزادیخواهان و اشک ریختن برای مصدق و فاطمی را بیشتر از مطالبات آزادیخواهانه چاشنی ِ تلاشَش برای به دست آوردن دل شهرزاد و آن خانم چریک می دیدم.به خصوص حرکت های رزمی نچسب او یکی از مهم ترین نقاط ضعف سریال شهرزاد بود. از آن شخصت همیشه گریان و نق نقو این همه دلاوری، نمایشی و حال به هم بزن بود. اما فرهادِ سری دوم کمی طبیعی تر شده، حالا به عشقش رسیده هر چند که قباد دست بردار نیست و باید منتظر داستان های تازه بود اما حداقل اینکه فرهاد به روال عادی برگشته. او مصدقی آزادیخواه و فعال فرهنگی است که می خواهد با شعر و نوشتن بنیان های فرهنگی جامعه اش را تغییر دهد. حتی اگر کارگردان در لفافه، رمانتیک بودن نگاه اراده گرایانه تحت تاثیر ساختارها را به نقد نشسته باشد.
انتهای پیام