وبلاگ تین نیوز، حمید نجف | گفتم: شنیدی که، پروژه مسیره گوهران بشاگرد به کشمیران قلعه گنج که از سال۷۲ آغاز شده هنوز بعد از گذشت ۲۰ سال به نتیجه نرسیده.
گفت: کجا ؟
گفتم: می دونی بچه های روستا های اطراف این منطقه تو سرما و گرما چه مصیبتی می کشند تا خودشان را به مدرسه برسانند.
گفت: کدام منطقه ؟
گفتم: بابا بشاگرد، بشاگرد دیگه
گفت: بشاگرد دیگه کجاست ؟ ول کن بابا بیا بریم همایش هم نهاره هم، کیف و فلش و …….
گفتم: همایش چی ؟
گفت: هیچی بابا از همین همایشهای آبکی و همیشگی، امروز میخواهند از مدیرای سابق تجلیل کنند.
گفتم: بابت چی ؟
گفت: بابا گیر دادیها ، یک سفرهای پهنه بیا بریم ما هم یک گوشه ای بشینیم دیگه.
گفتم: آخه بشاگرد ؟؟؟
گفت: بابا بشاگرد کیلویی چنده؟، فعلا همایش رو عشق است.
سالهاست که از تبعیض و بی عدالتی میگویم و مینگارم، از گرانی از سو مدیریت، از فساد افسار گسیخته اقتصادی و اداری، از چپاول و غارت بعضی از مدیران اتو کشیده و یقه سفید که ازمدیریت تنها کت و شلوار پوشیدن آن را آموخته اند،از سرهای درون آخور بیتالمال نوشتم، از پوزخند و نیشخند گروهی “حرام … “از درون اتومبیلهای چند میلیاردی.
از مالهکشی بعضی از رسانهها گفتم، از چشم فرو بستن بر زخمها، اینکه درگوشه ای بنشینم و چشم بر ضجه و شیون مادران رنج دیده ببندم، آزرده ام میکند، از اینکه عرق شرمندگی پدران و دست پینه بسته و خالی آنان را ببینم و دم بر نیاورم بیمناکم.
من مینگارم، تو میتوانی چون دیگری از کنار آن با بی تفاوتی بگذری و یا حداقل اندکی تامل کنی.
مردم ما این روزها، بوی تعفن، رایحه خوش خدمت را از گوشه و کنار به وضوح حس میکنند، مردم از مفاسدی که از زیر دامان پاکترین دولت تاریخ ایران بیرون زده آگاهند.
با جریان بابک و منصور و بیژن و رحیم و غیره آشنایند، هنوز هم گاهی در خواب رویای ارزانی میبینند.
مردم می دانند که گرانی شکلی از دستبرد دولت است از جیب ملت به نفع مفسدین، مردم میدانند که همیشه تاوان سنگین هزینههای زائد و کسری بودجه دولت بر دوش آنان است، مردم ما از تبعیضها و بی عدالتی ها حیرانند.
چند روز پیش که درد و دلهای یک دلسوخته بشاگردی را در سایت فرارو میخواندم فکر نمیکردم که ابتدا و انتهای این یادداشت را با الهام از نوشته یک فرد گمنام بشاگردی به سرانجام برسانم.
مردم بشاگرد چگونه بگویند، که مسئولان باورشان کنند ؟!
درخواست کردند، پیشنهاد دادند، فریاد زدند، انتقاد کردند، آیا چیز دیگری مانده، که انجام نداده باشند؟
این حرفها،حرف من نیست دست نوشته یک دلسوخته بشاگردیست، در دهایی که گویا در همه جا منعکس شده و گوش شنوایی نیافته است.
جا دارد که دوستان مدبر و مدیر دولت تدبیر و امید تنها اندکی از هزینههای هنگفت همایشها و سمینارهای بی حاصل و آبکی را به نفع ساخت، راه روستایی این منطقه و سایر مناطق محروم هزینه کنند و مردم مستضعف این نواحی را بیش از این چشم انتظار نگذارند.
هنوز هم رد پای مدیران پاکترین دولت تاریخ ایران در بدنه مدیریتی و اجرایی کشور نمایان است و تصمیمات غلط و ریخت و پاشها همچنان جاریست.
پس بسم ا…
انتهای پیام
